Chapter Title : Ravi’s Rescue Mission 7 [Squad]

ഞാൻ പ്രേതെകിച്ചൊന്നു പറഞ്ഞില്ല എന്റെ മുറി ലക്ഷ്യമാക്കി തന്നെ നടന്നു.

മുറിയിൽ ചെന്ന് എന്റെ കട്ടിലിൽ ഇരുന്നപ്പോഴാണ് വയർ തന്റെ വേദന എന്നെ അറിയിച്ചത്, എന്തെങ്കിലും കഴിച്ചേ പറ്റു. മുറിയിൽ മടക്കിവച്ചിരുന്ന എന്റെ ചുരിദാർ  എടുത്തുടുത്തു. എന്നാൽ ഞാൻ ഷഡിയോ ബ്രയോ എന്തിനു ചുരിദാറിന്റെ ബോട്ടം പോലും ഉടുത്തില്ല. ശരാര സൽവാർ ആയിരുന്നു അതിനു എന്റെ അരക്കു കീഴെ വരെ ഇറക്കമുണ്ടായിരുന്നുള്ളു.

എങ്കിലും ഞാനത് മാത്രം  ഉടുത്തു നേരെ കാന്റീൻ ലക്ഷ്യമാക്കി നടന്നു. മുറിയിൽ നിന്ന് ഇറങ്ങുമ്പോൾ ഇടനാഴിയിലെ ഇളംചൂടായ കാറ്റു സൽവാറിന്റെ അടിയിലൂടെ പൂറിൽ ചെന്നുരസുമ്പോൾ എന്തൊന്നില്ലാത്ത തരത്തിൽ ഒരു സുഖമായിരുന്നു. ചിലമുറിയുടെ  വാതിക്കൽ ചിന്താവിഷ്ടയായ നിൽക്കുന്ന പെണ്ണുങ്ങൾ എന്റെ നടത്തം കണ്ടസ്വെതിക്കുന്നത് ഞാൻ കണ്ടു. ഓരോ കാൽവെപ്പിലും ഇളകിയാടുന്ന എന്റെ വലിപ്പമാർന്ന ചന്തി സൽവാറിന് പുറത്തോട്ടു വരുന്നുണ്ട് എന്ന് എനിക്കറിയാം എങ്കിലും ആരെയും കൂസാതെ തന്നെ ഞാൻ മുന്നോട്ടു നടന്നു.

ക്യാന്റീനിൽ ചെന്നപ്പോൾ അവിടെ ഒരു പൂരപ്പറമ്പിനുള്ള ആളുണ്ടായിരുന്നു, വൈകുന്നേരത്തെ ആഹാരത്തിനായി വന്നിരിക്കുന്നതാണ്. മിക്കവാറും തുണിയുടുത്തുട്ടുണ്ട് എന്നാലും തുണിയുടുക്കാത്ത ഒന്നോ രണ്ടോ പേര് അതിനിടയിൽ ഉണ്ട്. സാദാരണ തുണിയുടുക്കാത്ത പേര് എല്ലാവരും പോയ്കഴിഞ്ഞേ വരാറുള്ളൂ.

ഞാനും ഒരു വലിയ ക്യൂ ന്റെ പുറകിൽ പോയിനിന്നു, ഒച്ചിനെക്കാളും പയ്യെ ഇഴഞ്ഞുനീകുന്ന ആ ക്യൂവിൽ നിൽക്കുമ്പോൾ ഞാൻ മറ്റുള്ളവരെ ആയിരുന്നു ശ്രേധിച്ചുകൊണ്ടിരുന്നത്. എണ്ണാവുന്നതിലും അധികമാണ് ഇവിടത്തെ ജനസംഖ്യ., അതിനർത്ഥം എത്രെയോ കുടുംബങ്ങൾ ചിന്നിച്ചിതറിക്കാണും ഉന്നതങ്ങളിൽ പിടിയുള്ളതുകൊണ്ടു തന്നെ ഈ കാണുന്നവരുടെ ബന്തുക്കൾക്കു സന്തോഷിനെയോ അയാളുടെ ആളുകളെയോ ഒന്നും ചെയ്യാൻ സാദിക്കുന്നില്ല. എന്നാൽ ഇതിൽ കുറച്ചുപേരെങ്കിലും വീട്ടിൽ നിന്നും പുറത്താക്കപ്പെടുകയും ജീവിക്കാൻ വേണ്ടി തുണിയഴിക്കുന്നവരും ഉണ്ടെന്നറിയാം. കാലങ്ങൾ കഴിയുംതോറും പലരുടെയും മുഖത്ത് ചിരികൾ കാണാൻ കഴിയുന്നുണ്ട്. നവാഗതരാണ് ഒരു ഭാവവും ഇല്ലാതെ നിൽക്കുന്നത്.

ചെറുതായെങ്കിലും ക്യൂ അനങ്ങുന്നുണ്ട്, അപ്പോഴേക്കും എന്റെ പുറകിലും ആളുകൾ വന്നു നില്ക്കാൻ തുടങ്ങി. മുന്നില്ലുലാരുടെ എണ്ണം നോക്കി ആഹാരം തീരുമോ എന്ന് സംശയം എനിക്കുണ്ടായി. എന്നെപോലെ തന്നെ എന്റെ പുറകിലുള്ളവർക്കും അതെ സംശയമുണ്ടെന്ന് തോന്നുന്നു കാരണം കുറച്ചു മുന്നോട്ട് പോകുമ്പോൾ പുറകിൽ നിന്നും തള്ളുകയായിരുന്നു. ഓരോ