Chapter Title : റെബേക്ക മാത്തന്റെ ഗർഭം [ജുമൈലത്]

വെച്ച് കൊടുത്തു.

“കാട മുട്ട കയറും രേണു”

“കുറ്റിക്കാട്ടൂരീന്ന് മുട്ടയിടാം കണ്ണാ. ഇപ്പോ ആ കേക്ക് മതി”

രേണു കമിഴ്ന്ന് കിടന്നു. കുറേ കേക്ക് ആയത് കൊണ്ട് ഗുദത്തിന് കേക്കിൻ്റെ മണമാണ്. ആ പഞ്ഞിക്കെട്ട് പോലത്തെ ചന്തികൾ കടിച്ച് തിന്നാൻ തോന്നുന്നുണ്ട്. ഞാൻ ചന്തിയിൽ ഉമ്മവെച്ച് പതുക്കെ കടിച്ചു. മുഖം ചാലിൽ പൂഴ്ത്തി തല ഇട്ട് കുലുക്കി. രേണു ചന്തി എന്റെ മുഖത്തേക്ക് തള്ളി തന്നു. മേശയിലെ ബാക്കി കേക്ക് കൂടെ ഞാൻ വിരലിൽ ആക്കി ചാലിനു നടുവിലൂടെ വിരലിന്റെ തുഞ്ചം  നട്ടല്ലിന്റെ അറ്റം തൊട്ട് പൂറിനു തൊട്ടുമുകളിൽ വരെ ചലിപ്പിച്ചു. നാവു കൂർപ്പിച്ച് ഗുദത്തിനുള്ളിൽ കയറ്റി. കേക്കിൻ്റെ രുചി തന്നെയാണ് അതിനുള്ളിലും.

കുറേ നേരം നക്കി തിന്നത് കൊണ്ട് പൂറ് ചുരത്തി തുടങ്ങി. കാടൻ മനസോടെ ഞാൻ ഒലിക്കുന്ന പൂറ് കൈക്കുള്ളിൽ പൊത്തിപിടിച്ചു ഞെരിച്ചു. രേണുവിൻ്റെ വായിൽ നിന്നും അടക്കിപിടിച്ച സീൽക്കാരം പുറത്തുവരാൻ തുടങ്ങി. രേണു അടുത്തില്ലായിരുന്നെങ്കിൽ സർപ്പ കാവിൽ നിന്ന് ഇറങ്ങി വന്ന വല്ല മൂർഖനും ആണെന്നേ ഞാൻ കരുതുമായിരുന്നുള്ളൂ. അല്ലെങ്കിലും ആ.. ഹു.. എന്നൊക്കെയുള്ള ഡബ്ബിങ് രേണുവിന്റെ  സ്റ്റൈലല്ല.

എനിക്കാണേൽ ഇതിന്റെ ഇടക്ക് വല്ലാതെ ഒച്ചയുണ്ടാക്കുന്നത് ഇഷ്ടവുമല്ല. രേണുവിന്റ വികാരപരവശനാക്കുന്ന മർമരങ്ങളും സീൽക്കാരവും ആണെനിക്കിഷ്ടം. മദജലം ഒലിച്ച് നനഞ്ഞ കേക്ക് ഞാൻ വീണ്ടും കുഴച്ച് പൂറിൽ തേച്ച് പിടിപ്പിച്ചു. എന്റെ കൈയിലെ കേക്ക് രേണു നക്കിയെടുത്തു. ഒരുപാടു നേരം അതിനുള്ളിലിട്ട് നാവു ചുഴറ്റി പൂറിലെ കേക്ക് തിന്ന് തീർത്തു. തിന്ന് കഴിയുമ്പോൾ വിരല് കൊണ്ട് കോരിയെടുത്ത് തേച്ച് പിടിപ്പിച്ച് വീണ്ടും നക്കിയെടുക്കും.

ഒരു