Chapter Title : റേച്ചലും ടാർസനും [ശ്രേയ]

കഴിഞ്ഞ് അങ്ങേർക്ക് എന്തായാലും ജാമ്യം കിട്ടും. പിന്നെ ഇവിടെ വന്നു ഉണ്ടാക്കാൻ പോകുന്ന കോലാഹലം ആലോചിച്ചിട്ട് ഇപ്പോഴേ പേടിയാവുന്നു.

ഞാൻ : ഞാൻ ആലോചിച്ചിട്ട് ഇനി ഒരൊറ്റ വഴിയേ ഉള്ളൂ…

മമ്മി : എന്ത് വഴി

ഞാൻ :എന്താന്ന് പറയട്ടെ മമ്മി?

മമ്മി : പറ

ഞാൻ : ചോദിക്ക് മമ്മി…

മമ്മി : പറ കൊച്ചേ…

ഞാൻ : മമ്മിയ്ക്ക് ഡോക്ടറെ കല്യാണം കഴിച്ചു കൂടെ. സംഗതി ഒരു വഷളൻ ആണെങ്കിലും നമ്മുടെ അപ്പനേക്കാൾ ഭേദമായിരിക്കും. മമ്മിയെ നല്ല കാര്യമാണ് എന്തായാലും, അല്ലാതെ ഈ വീട് നമുക്ക് താമസിക്കാൻ തരില്ലല്ലോ.

മമ്മി : ഞാനും ആലോചിക്കാതിരുന്നിട്ടില്ല.

ഞാൻ :ങേ!!! കൊച്ചി കള്ളി അപ്പൊ അത്‌ ആയിരുന്നല്ലേ ഉള്ളിൽ ഇരിപ്പ്.

മമ്മി : എന്തേ എനിക്ക് ഇതൊന്നും ആയിക്കൂടെ? ജീവിതത്തിന്റെ നല്ല കാലം മുഴുവൻ ആ കാലമാടന്റെ അടിയും തൊഴിയും ഒക്കെ സഹിച്ചത് നിന്നെ ഓർത്തിട്ടാ.

ഞാൻ : ഞാൻ എന്ത് ചെയ്തിട്ടാ?

മമ്മി : നീയൊന്നും ചെയ്തിട്ടില്ല. അങ്ങേരെ ഒഴിവാക്കി വേറെ വല്ലവരെയും കെട്ടിയാൽ, അവര് നിന്നെ സ്വന്തം മകളായി കാണുമെന്ന് എന്താ ഉറപ്പ്?

ഞാൻ : അതിപ്പോ നിങ്ങളുടെ കല്യാണം കഴിഞ്ഞാൽ ഡോക്ടർ എന്നെ മകളായി കാണും എന്ന് ഉറപ്പുണ്ടോ?

മമ്മി : ഇല്ല ഉറപ്പില്ല. അതുകൊണ്ട് അപ്പൻ ഇറങ്ങുന്നതിനു മുന്നേ നിന്റെ കല്യാണം നടത്തിയിട്ട് ഞാൻ അങ്ങേരെ കെട്ടു.

ഞാൻ : അയ്യടാ…. കൊള്ളാലോ മനസ്സിലിരിപ്പ്. കാറിൽ കണ്ണടച്ചിരുന്ന് ഇതായിരുന്നല്ലേ പ്ലാനിങ്. മമ്മി വേണമെങ്കിൽ ഡോക്ടറെ കെട്ടി അങ്ങേരുടെ കൂടെ പോയി താമസിച്ചോ. ഞാനും ടാർസണും ഇവിടെ നിന്നോളാം.

മമ്മി : നിങ്ങളെ ഞാൻ ഇവിടെ നിർത്തിക്കാം. മക്കള് അതും നോക്കി ഇരുന്നോ.

ഞാൻ : താങ്ക്സ്…ഉമ്മ….

നനഞ്ഞത് മാറ്റാൻ വേണ്ടി ബാഗ് നോക്കുമ്പോഴാണ് കാറിൽ നിന്നും എടുത്തിട്ടില്ലെന്ന് ഓർത്തത്.

ഞാൻ : ശ്ശെ കോപ്പ്

മമ്മി : എന്താടി!!!?

ഞാൻ : ബാഗ് കാറിനാകത്താ ഉള്ളെ…അവര് വരുന്ന വരെ ഞാൻ ഇങ്ങനെ നിക്കണം…

മമ്മി : നന്നായിപോയി. വെള്ളത്തിലേക്ക് എടുത്തു ചാടുമ്പോ ആലോചിക്കണമായിരുന്നു.