Chapter Title : റേച്ചലും ടാർസനും [ശ്രേയ]

വാങ്ങി. എന്റേം മമ്മിടേം സേവിങ്സ് എല്ലാം ആവിയായി പോയ പോലെ തോന്നി. 2-3 ബസ് മാറി കേരേണ്ടതിനാൽ ആയുർവേദ ഹോസ്പിറ്റലിലെ ജോലി ഞാൻ വേണ്ടെന്നു വെച്ചു. വരുമാനം നിന്നെങ്കിൽ ജീവിതത്തിൽ മനസമാധാനം അനുഭവിച്ചു തുടങ്ങി. അപ്പനിത് കുറച്ചു കാലം മുന്നേ ചെയ്യാമായിരുന്നില്ലേ എന്നെനിക്ക് തോന്നി. പോരാത്തതിന് നാട്ടുകാരുടെ ശല്യവുമില്ല. എന്തെങ്കിലും അത്യാവശ്യത്തിനു അടുത്ത ടൗണിലേക്ക് പോകാൻ ഡോക്ടർ അയാളുടെ പഴയ സ്കൂട്ടറും തന്നു. വീട്ടിലേക്ക് വേണ്ട മറ്റു സാധനങ്ങൾ വാങ്ങാനും അയാൾ സഹായിച്ചിട്ടുണ്ട്. ഇത്രയും അകമഴിഞ്ഞ സഹായം കാണുമ്പോൾ വേറെ എന്തെങ്കിലും ഉദ്ദേശം ഉണ്ടോ എന്ന പേടിയും ഉണ്ട്.

അങ്ങനെ ഇരിക്കെ പകൽ ഒരു 3മണി സമയം. മമ്മി ജോലിക്ക് പോയി. ഞാനും ടാർസണും ഊണ് കഴിഞ്ഞു ഫോൺ നോക്കി കിടക്കുന്നു. അവൻ എന്തോ ബോക്സിങ് വീഡിയോ കാണുകയാണ്. ഞാൻ ഇൻസ്റ്റാഗ്രാം റീൽസും. പെട്ടന്ന് 2 കുട്ടികൾ പുഴയിൽ കുളിക്കുന്ന റീൽ വന്നത്. അവർ ഉല്ലസിച്ചു നീന്തുന്നതും വെള്ളം തെറിപ്പിച്ചു കളിക്കുന്നതും കണ്ടപ്പോൾ എനിക്കും കൊതി ആയി. ഞാൻ ആ റീൽ ടാർസന് സെന്റ് ചെയ്തു. എന്റെ മുന്നിൽ ആണ് അവൻ ഇരിക്കുന്നത്. നോട്ടിഫിക്കേഷൻ വന്നത് എനിക്ക് കാണാം. അവൻ ഓപ്പൺ ആക്കാതെ ഒഴിവാക്കി വിട്ടു. അത് കണ്ടപ്പോ എന്റെ മുഖം അറിയാതെ ചുളിഞ്ഞു.

ഡാ ആ റീൽ കണ്ട് നോക്ക്

ഞാൻ കണ്ടതാ. 2 പിള്ളേര് വെള്ളത്തിൽ കളിക്കുന്നതല്ലേ.

എന്ത്‌ രസാ അവരുടെ കളിയും ചിരിയും ഒക്കെ കാണാൻ, അല്ലേടാ?

ഹാ കുഴപ്പല്ല.

എനിക്കും അത്പോലെ ചെയ്യണം.

പോയി ചെയ്തോ

പോവാം നമ്മക്ക്? (ഞാൻ വളരെ എക്സിറ്റെമെന്റൊടെ ചോദിച്ചു )

നമ്മക്ക് വേണ്ട. ഒറ്റക്ക് അങ്ങ് പോയ മതി

ഓ…ഒന്ന് വാടാ…ഡിമാൻഡ് കാണിക്കാതെ

റിയലി സോറി. എനിക്ക് വേറെ പണിയുണ്ട്.

ഓ പിന്നേ… ബോക്സിങ് വീഡിയോ കാണൽ ആണോ പണി.

ഹലോ മാഡം, ഇത് ക്ലാസ്സ്‌ ആണ്. ടെക്നിക്‌സ്. ഇത് കണ്ട് കഴിഞ്ഞു പ്രാക്ടീസ് ചെയ്യണം.

ഞാൻ സഹായിക്കാം പ്രാക്ടീസ് ചെയ്യാൻ.

ഹാ ബെസ്റ്റ്. എന്നാ പിന്നെ നിന്നെ എടുത്തോണ്ട് ഞാൻ ഹോസ്പിറ്റലിലേക്ക് ഓടേണ്ടി വരും.

ടാ