Chapter Title : റേച്ചലും ടാർസനും [ശ്രേയ]

പിച്ച് ?. പക്ഷെ ഒന്നും മിണ്ടിയില്ല. ഒന്നും മിണ്ടാൻ തോന്നിയില്ല സത്യത്തിൽ. ആ സുഖം ആസ്വദിച്ചുകൊണ്ട് ഞാൻ അവനെ തന്നെ നോക്കി.)

നീ എന്താ ഇങ്ങനെ നോക്കുന്നത്? നിനക്ക് എന്തെങ്കിലും ആവശ്യം ഉണ്ടോ ഇത് കൊണ്ട്, (ഷെഡ്‌ഡിക്കുള്ളിലെ മുഴപ്പിനെ ചൂണ്ടിക്കൊണ്ട് അവൻ ചോദിച്ചു )

( ഒ മൈ ഗോഡ്…എത്രെ പെട്ടെന്നാണ് ഇവന് ഇങ്ങനെ ഒക്കെ സംസാരിക്കാൻ ഉള്ള അധികാരം കിട്ടിയത്. സംസാരത്തിലെ സ്വാതന്ത്ര്യം പ്രവർത്തിയിൽ കാണിച്ചിരുന്നേൽ ഞാൻ എപ്പോഴേ വഴങ്ങി കൊടുത്തേനെ…)

നിന്റെ വാചകമടി കുറച്ച് ഓവർ ആകുന്നുണ്ട്. ഞാൻ ഒന്ന് പറയുന്നില്ലെന്ന് കരുതി തലയിൽ കയറിയലുണ്ടല്ലോ…എന്റെ തനി കൊണം കാണും… (ഒട്ടും പ്രതികരിക്കാതെ ഇരിക്കേണ്ടെന്ന് വെച്ചാണ് ഞാൻ അത് പറഞ്ഞത്. കേൾക്കുന്ന ഏതൊരാൾക്കും മനസിലാകും എനിക്കതിൽ കുഴപ്പമൊന്നുമില്ലെന്ന്.)

എന്തായാലും ഒന്നും പറയുന്നില്ലല്ലോ…എന്നാ നിന്റെ മൗനം ഞാൻ സമ്മതമായി എടുക്കട്ടെ….? ( അവൻ ജയനെ അനുകരിച്ചുകൊണ്ട് തമാശ രൂപത്തിൽ ചോദിച്ചു )

(കൊള്ളാം…ചെക്കന് ബുദ്ധി ഉണ്ട് എന്തായാലും. എങ്ങാനും ഞാൻ റോങ്ങ്‌ അടിച്ചാൽ തമാശക്ക് ചോദിച്ചതാണെന്ന് പറയാമല്ലോ…സ്വന്തം ചേച്ചിയോട് കളി തരുമോ എന്ന് ഡയറക്ടർ ആയി ചോദിച്ചാൽ ഞാൻ എങ്ങനെ പ്രതികരിക്കും എന്ന പേടി അവനും ഉണ്ടാവില്ലേ…എന്റെ അതേ ചിന്തകളും പേടിയുമാണ് അവന്റെ ഉള്ളിലും. ഞങ്ങളിൽ ആരെങ്കിലുമൊരാൾ ധാർമികതയുടെ ആ അതിർവരമ്പുകൾ ഭേടിക്കുന്നത് വരെ ഈ ഒളിച്ചുകളി കളി തുടരണം. ഒ മൈ ഗോഡ് ദിസ്‌ ഗെയിം ഈസ്‌ ഗേറ്റിങ് ഇന്റെരെസ്റ്റിംഗ് … "എന്റെ ചക്കര കുട്ടാ…നിന്നെ കൊണ്ട് തന്നെ ഞാൻ ആ അതിർ വരമ്പുകൾ ഭേധിപ്പിക്കും. അതാണല്ലോ ഒരു പെണ്ണിന്റെ മിടുക്ക്. ?)

വേണ്ട.