Chapter Title : രേണുകയും മക്കളും [Smitha]

ഒന്ന് ഞെക്കി വിട്ട് അവന്‍ ചോദിച്ചു.

“കഴച്ച് പൊട്ടി ഇരിക്ക്വല്ലേ അത്കൊണ്ട്...”

അവന്‍ പിടിച്ച് ഉടച്ച മുലകളില്‍ അമര്‍ത്തി തലോടിക്കൊണ്ട് മാളവിക പറഞ്ഞു.

“അപ്പം എനിക്ക് മനസ്സിലായി, അവര് അസ്സലായി കഴച്ച് കടി പൊട്ടി നിക്കുവാന്ന്....ബസ്സ്‌ ഇറങ്ങിക്കഴിഞ്ഞ് എന്നെ നോക്കി അസ്സല്‍ ഒരു കമ്പി ചിരി ചിരിച്ചു...അന്ന് രാത്രീല്‍ അവരുടെ കോള് വന്നു..നിന്നോടും അമ്മയോടും ഫര്‍ഹാന്റെ വീട്ടില്‍ പോകുവാന്നും പറഞ്ഞ് ഞാന്‍ ചാടി...വെളുക്കാറായപ്പഴാ ഞാന്‍ വന്നെ...കാതറിന്‍ അന്ന് അവരുടെ എന്തോ ധ്യാനത്തിന് പോയേക്കുവാരുന്നു...”

“എടാ ഇത് കാതറിന് അറിയാവോ?”

“എന്‍റെ പൊന്നു ചേച്ചി, ഞാന്‍ രണ്ടിനേം എങ്ങനെയെങ്കിലും ഒന്ന് ഒഴിവാക്കാന്‍ നോക്കുവാ..രണ്ടിനേം കളിച്ച് എനിക്ക് മടുത്തു.... കളീടെ ഇടയ്ക്ക് രസം കേറി സെലിന്‍ ആന്‍റി പറയുവാ കാതറിനോട് അതേപ്പറ്റി പറയൂന്ന്! അത്കൊണ്ട് തന്നെ എനിക്കാണേല്‍ അങ്ങോട്ട്‌ പോകുന്ന കാര്യം ആലോചിക്കുമ്പോള്‍ തന്നെ പേടിയാ,”

വിനായകന്‍ എന്തോ ഓര്‍ത്ത് ഭയന്ന് മാളവികയെ നോക്കി.

“എടീ ചേച്ചി നീ ചതിക്കരുത് കേട്ടോ! അമ്മയോടെങ്ങും ഇക്കാര്യം പറഞ്ഞേക്കരുത്!”

“നീ പേടിക്കണ്ട! നിന്‍റെ ഈ തോന്ന്യാസം ശരിക്ക് പറഞ്ഞാ അമ്മയെ അറിയിക്കേണ്ടതാ..എന്നാലും പറയില്ല...”

“രണ്ടിനേം കാണാന്‍ പോലും കൊള്ളത്തില്ല...”

വിനായകന്‍ ആരോടെന്നില്ലാതെ പറഞ്ഞു.

“രണ്ടിനേം കളിച്ച് കളിച്ച് അവരുടെ ചോരേം നീരും മൊത്തം ഊറ്റിയെടുത്ത് ചണ്ടിപ്പരുവമാക്കിക്കഴിഞ്ഞ് ഒരുത്തന്‍ പറയുന്നത് കേട്ടില്ലേ! കാണാന്‍ കൊള്ളില്ലന്ന്!”

“പിന്നെ നേരല്ലേ?”

“ഒന്ന് പോടാ! കാതറിന്‍ എന്നാ ക്യൂട്ടാ! തള്ള! അയ്യേ! ഒന്നിനും കൊള്ളില്ല..കൊറേ കുണ്ടീം മൊലേം ഉണ്ടെന്നല്ലാതെ!”

“ഒന്ന് പോടീ ചേച്ചീ!”

അവന്‍ അവളെ നോക്കി.

“നിന്‍റെയൊക്കെ കത്തിജ്വലിക്കുന്ന സൌന്ദര്യത്തിനു മുമ്പി അവടെ സൌന്ദര്യം വല്ലോം സൗന്ദര്യമാണോ?”