Chapter Title : രേണുകയും മക്കളും [Smitha]

നടത്തും. മക്കളായ വിനായകനും മാളവികയും അമ്മ രേണുകയോടൊപ്പം വര്‍ഷത്തില്‍ ഏറ്റവും കുറഞ്ഞത് ഒരു മാസമെങ്കിലും ദ്വീപിലെ ആ വീട്ടിലായിരിക്കും താമസം. ദീപിനകത്ത് തന്നെ ഒരു ചെറിയ തടാകവുമുണ്ട്. ചുറ്റും മേദിനിയും ഇരുവഴഞ്ഞിപ്പുഴയും.

“അമ്മെ , അവര് അകത്ത് ഇപ്പം എന്നാ ചെയ്യുവാരിക്കും?”

അടുക്കളയില്‍ അമ്മയെ സഹായിക്കവേ മാളവിക രേണുകയോട് ചോദിച്ചു.

“എന്നുവെച്ചാ?”

ചിക്കന് മസാല വഴറ്റുന്നതിനിടയില്‍ രേണുക മകളുടെ മുഖത്ത് നോക്കാതെ ചോദിച്ചു.

“വിനൂം കാതറിനും ..മുറിയ്ക്കകത്ത് കേറീട്ടു സമയം കൊറച്ച് ആയി...അകത്ത് ...അമ്മയ്ക്ക് അറിയില്ലേ? അമ്മയെന്തിനാ പൊട്ട് കളിക്കുന്നെ? അകത്ത് അവരിപ്പം ചെയ്തോണ്ട് ഇരിക്കുവാരിക്കുവോ?”

മാളവികയുടെ മുഖത്ത് ലജജയും എന്തിനോ വേണ്ടിയുള്ള കൊതിയും പ്രകടമായി.

“ഒന്നങ്ങു തന്നാലുണ്ടല്ലോ പെണ്ണെ!”

രേണുക മകളുടെ നേരെ സ്പ്പാറ്റ്യൂല പിടിച്ച കൈ ഉയര്‍ത്തി.

“എന്ത്? എന്ത് തന്നാല്‍? ഒന്ന് പോ അമ്മെ! നോക്ക്! ഒരു ഒച്ചേം അനക്കോം ഒന്നും കേള്‍ക്കുന്നില്ല എന്‍റെ പുന്നാര ആങ്ങളെടെ, അമ്മേടെ നിഷ്കുവായ മോന്‍റെ റൂമീന്ന്‍!”

അത് പറഞ്ഞ് മാളവിക തന്‍റെ ഇളയ സഹോദരന്‍ വിനായകന്‍റെ മുറിയുടെ നേര്‍ക്ക് നോക്കി.

“രണ്ടും കൂടി അകത്ത് ഇപ്പോള്‍ കെട്ടി മറിയുകയായിരിക്കും!”

ഒന്ന് നിശ്വസിച്ച് മാളവിക പറഞ്ഞു.

“എന്‍റെ മാളൂ, അവര് പിള്ളേരാടീ! നീ അവരെപ്പറ്റിയാണോ ഈ വേണ്ടാതീനം ഒക്കെ പറയുന്നേ? ആ കൊച്ച് അവരുടെ പ്രോജക്റ്റ് വര്‍ക്കിന്റെ കാര്യം പറയാന്‍ വേണ്ടി വന്നതല്ലേ! അത് സബ്മിറ്റ് ചെയ്യേണ്ട ടൈം ആകാന്‍ പോകുവാന്നല്ലേ പറഞ്ഞെ? അതല്ലാതെ ഇപ്പം വേറെ ഒന്നും അവരടെ തലേല്‍ കേറില്ല പെണ്ണെ! നെനക്ക് ഏത് നേരോം ഈ ഒരു വിചാരമേയുള്ളൂ?”

“പോ! പൊട്ടീ!”

മാളവിക