Chapter Title : രേണുകയും മക്കളും [Smitha]

തന്നാല്‍? ഒന്ന് പോ അമ്മെ! നോക്ക്! ഒരു ഒച്ചേം അനക്കോം ഒന്നും കേള്‍ക്കുന്നില്ല എന്‍റെ പുന്നാര ആങ്ങളെടെ, അമ്മേടെ നിഷ്കുവായ മോന്‍റെ റൂമീന്ന്‍!”

അത് പറഞ്ഞ് മാളവിക തന്‍റെ ഇളയ സഹോദരന്‍ വിനായകന്‍റെ മുറിയുടെ നേര്‍ക്ക് നോക്കി.

“രണ്ടും കൂടി അകത്ത് ഇപ്പോള്‍ കെട്ടി മറിയുകയായിരിക്കും!”

ഒന്ന് നിശ്വസിച്ച് മാളവിക പറഞ്ഞു.

“എന്‍റെ മാളൂ, അവര് പിള്ളേരാടീ! നീ അവരെപ്പറ്റിയാണോ ഈ വേണ്ടാതീനം ഒക്കെ പറയുന്നേ? ആ കൊച്ച് അവരുടെ പ്രോജക്റ്റ് വര്‍ക്കിന്റെ കാര്യം പറയാന്‍ വേണ്ടി വന്നതല്ലേ! അത് സബ്മിറ്റ് ചെയ്യേണ്ട ടൈം ആകാന്‍ പോകുവാന്നല്ലേ പറഞ്ഞെ? അതല്ലാതെ ഇപ്പം വേറെ ഒന്നും അവരടെ തലേല്‍ കേറില്ല പെണ്ണെ! നെനക്ക് ഏത് നേരോം ഈ ഒരു വിചാരമേയുള്ളൂ?”

“പോ! പൊട്ടീ!”

മാളവിക ഒച്ചയിട്ടു.

“അവര് ലൈനാ എന്‍റെ അമ്മെ!”

“ആര് പറഞ്ഞു! പിന്നെ ലൈന്‍! ഒന്ന് മിണ്ടി,വീട്ടി വന്നു എന്നുവെച്ച് ഒടനെ അങ്ങ് ലൈനാകുവല്ലേ! ഒന്ന് പോകുന്നുണ്ടോ നീ!”

മാളവിക കലിപ്പോടെ അമ്മയെ നോക്കി.

“ഇനി അഥവാ ലൈന്‍ ആണേലും കണ്ട പാടെ അങ്ങ് കെട്ടി മറിയുവല്ലേ! ഇതെന്നാ അമേരിക്കയാണെന്നാണോ നിന്‍റെ വിചാരം? ആ കൊച്ച് കാതറിന്‍ എന്ത് തങ്കപ്പെട്ട പെണ്ണാ! അതിന്‍റെ മൊഖം കണ്ടാ ആ ടൈപ്പ് ആണെന്ന് നീ മാത്രേ പറയൂ!”

“പിന്നെ! തങ്കപ്പെട്ട കൊച്ച്! കണ്ടാ തന്നെ അറിയാം, കടി കേറി നടക്കുവാണ് എന്ന്! അവടെ കഴപ്പ് മൊത്തം മൊഖത്ത് ഉണ്ട്! എന്നിട്ടാ!”

“പോടീ ഒന്ന്!”

രേണുക ചിരിച്ചുകൊണ്ട് മാളവികയുടെ കവിളില്‍ തലോടി.

“എന്തിനാ മോളെ ആ കൊച്ചിന്‍റെ സൌന്ദര്യം കണ്ടിട്ട് നീയിങ്ങനെ അസൂയപ്പെടുന്നെ? അതിന്‍റെ എന്നാ ആവശ്യമാ നെനക്കുള്ളത്? അവളെക്കാള്‍ എന്തോരം സുന്ദരിയാ എന്‍റെ പൊന്നുമോള്!”

“പിന്നെ! ചുമ്മാ എന്നെ സുഖിപ്പിക്കാന്‍ അങ്ങനെ പറയണ്ട...”

അവളുടെ മുഖത്ത് പെട്ടെന്ന് നേരിയ നിരാശ നിറഞ്ഞു.

“എന്നെക്കാള്‍ നാല് വയസ്സ് ഇളയതാ അവന്‍! എന്നിട്ട് ഈ കുഞ്ഞ് പ്രായത്തില്‍ അവന്‍ സെക്സ് എന്ജോയ്‌ ചെയ്യുന്നു! ഞാനിപ്പഴും....”

മാളവികയ്ക്ക്‌ തുടരാനായില്ല.

“എന്തിനാ മോളെ നീ തെരക്ക് കൂട്ടുന്നെ?”

രേണുക മകളുടെ തോളില്‍ പിടിച്ചു.

“ടൈം ആകുമ്പോള്‍ എന്‍റെ മോള്‍ക്ക് ഏറ്റവും സുന്ദരന്‍, രാജകുമാരന്‍ തന്നെ വരില്ലേ?”

“രാജകുമാരന്‍ ഒന്നും വരണ്ട!”

അവള്‍ മുഖത്തെ അതൃപ്തി മാറ്റാതെ പറഞ്ഞു.

“വല്ല വിറക് വെട്ടുകാരനോ! തടിപ്പണിക്കാരനോ ചുമട് എടുക്കുന്നയാളോ ഒന്ന് വന്നാ മതിയാരുന്നു...കണ്ട്രോള്‍ ചെയ്ത് മടുത്തു അമ്മെ!”

“ചുമ്മാ വട്ട് പറയാതെ!”