Chapter Title : രേണുകയും മക്കളും [Smitha]
അവള് ലജ്ജയോടെ മാളവികയെ നോക്കി. അവള് പക്ഷെ ഭാവഭേദമൊന്നും കൂടാതെ രേണുകയെ നോക്കി പുഞ്ചിരിച്ചു. വിനായകനെ നോക്കിയപ്പോഴോ, പഴയ ദാഹമോക്കെ തിരിച്ചു വരികയും ചെയ്തു.
വിനായകന് നോക്കിയപ്പോള് രേണുകയുടെ കണ്ണുകളില് ഇനിയും നൃത്തം ചെയ്ത് മതിയായില്ല എന്ന് അവള് പറയുന്നതുപോലെ തോന്നി. ആ ഭാവം കണ്ടപ്പോള്, ഉടന് തന്നെ അവളെ കൈയ്യില് പിടിച്ചു വലിച്ച് മാറോട് ചേര്ക്കാന് അവന് അതിയായ ആഗ്രഹമുണ്ടായി...
“ചേച്ചി, നെനക്ക് ഡാന്സ് ഒക്കെ അറിയാവോടീ?”
അവന് ചിരിച്ചുകൊണ്ട് ചോദിച്ചു.
“ഇല്ല...”
അവള് മുഖം കോട്ടി.
“ഞാന് ഒന്നും അറിയാത്ത വെറും പൊട്ടിയാ...”
അങ്ങനെ പറഞ്ഞെങ്കിലും അവള് അവന്റെ ദേഹത്തോട് ഒട്ടി നിന്ന് അവന്റെ കണ്ണുകളിലേക്ക് നോക്കി.
“എന്റെ സുന്ദരിപ്പെണ്ണല്ലേ നീ...”
അവള് അവന്റെ കാതില് മന്ത്രിച്ചു.
“ചുമ്മാ കളിയാക്കല്ലേ..”
“എന്നും എപ്പോഴും...എപ്പോഴും നീയാണ് പെണ്ണെ സുന്ദരി...”
അവന് വീണ്ടും മന്ത്രിച്ചു.
“നേര്?”
“എനിക്ക്...ഞാന്...”
അവന്റെ സ്വരം വിറച്ചത് അവള് ശ്രദ്ധിച്ചു.
“എന്താ കുട്ടാ?”
“ഞാന്...ഞാനാകട്ടെ നിന്റെ ഫസ്റ്റ്?”
“എഹ്? എന്നുവെച്ചാല്?”
“ഞാനാകട്ടെ നിന്റെ ഫസ്റ്റ്...?”
അവന് ആവര്ത്തിച്ചു.
“വിനു, മുത്തെ, ചേച്ചിക്ക്..ചേച്ചിക്ക് മനസ്സിലായില്ല..അതിന്റെ ..അതിന്റെ അര്ഥം...”
അവളുടെ കണ്ണുകള് ചുവന്നു, ഹൃദയമിടിപ്പിന്റെ വേഗം കൂടിയത് അവനറിഞ്ഞു.
“ഞാന് ആകട്ടെ നിന്റെ ഫസ്റ്റ് എന്ന ചോദ്യത്തിന് ഞാനാകട്ടെ നിന്റെ ഫസ്റ്റ് എന്ന അര്ഥം മാത്രമേയുള്ളൂ എന്റെ പെണ്ണെ, എന്റെ ചേച്ചീ...”
മാളവിക അധരം നനച്ച് ഒന്നും മിണ്ടാതെ അവനെ നോക്കി, പാട്ടിന്റെ താളത്തിനു അനുസരണമായി അവനോടൊപ്പം ചുവടുകള് വെച്ചു.
“പറഞ്ഞിട്ട് മനസ്സിലായില്ലെങ്കില് ചെയ്ത് കാണിക്കാം,”
അവന് പറഞ്ഞു. അവന്റെ നീക്കം എന്താവാം എന്ന് ചിന്തിച്ച് ഹൃദയമിടിപ്പോടെ അവള് കാത്തു.
“നിന്റെ ആദ്യ പുരുഷന്...”
അവന് മന്ത്രിച്ചു.
“നിന്റെ അകത്ത്...ചൂടും നനവും നിറയ്ക്കാന്..ഇതുകൊണ്ട്...”
അത് പറഞ്ഞ് അവന് അവളുടെ മൃദുവായ കൈ പിടിച്ച് തങ്ങളുടെ അരക്കെട്ടുകള് ഞെങ്ങിഞ്ഞെരിഞ്ഞു നില്ക്കുന്നിടത്ത് വെച്ചു. ബലമായി അവളുടെ കൈ പിടിച്ച് ഷോട്ട്സിന്റെ മുന്ഭാഗത്ത് വെച്ച് അമര്ത്തി.
“മുത്തെ, വേണ്ട...”
അവള് പ്രതിഷേധിച്ചു. എന്നിട്ട് അവള് കൈ അവിടെ നിന്നും പിന്വലിച്ചു. വിനായകന്റെ തോളിനു മുകളിലൂടെ നോക്കിയപ്പോള് അതെല്ലാം കണ്ടുകൊണ്ട് രേണുകയിരിക്കുന്നത് അവള്
💬 Comments
View all comments