Chapter Title : രേണുകയും മക്കളും [Smitha]

അവളുടെ കാതില്‍ ചൂടുള്ള തേന്‍മൊഴികളെറിഞ്ഞു. അവളുടെ കണ്ണുകള്‍ കൂമ്പിയടയുന്നത് വിനായകന്‍ കണ്ടു. താന്‍ ആലിംഗനം ചെയ്യുന്നതിനേക്കാള്‍ ശക്തിയില്‍ അവളുടെ കൈകള്‍ തന്നെ കെട്ടിവരിയുന്നതും അവനറിഞ്ഞു.

“...സ്നേഹ ജലാശയത്തില്‍ ഇനി നാം ഇണയരയന്നങ്ങള്‍ രാഗസരോവരത്തില്‍ ഒഴുകും വര്‍ണ്ണ മരാളങ്ങള്‍ ചുംബന ലഹരിയില്‍ നിന്‍ മനം ചന്ദന മനിവേണു....”

പെട്ടെന്ന് അവളുടെ ചുണ്ടുകള്‍ തന്‍റെ കഴുത്തില്‍ അമര്‍ന്നത് വിനായകന്‍ അറിഞ്ഞു. ഈശ്വര! അമ്മ തന്നെ ഉമ്മ വെച്ചിരിക്കുന്നു... അവന്‍റെ ദേഹം ചൂടില്‍ പൊതിഞ്ഞു. അരക്കെട്ടില്‍ മാംസമുണര്‍ന്നു. ചോരയോട്ടം ശരവേഗത്തിലായി... അവനറിയാതെയെന്നോണം കരുത്തുറ്റ കൈകള്‍ അവളുടെ മുഴുത്ത് ഉന്തി മനോഹരമായ നിതംബങ്ങളില്‍ അമര്‍ന്നു. നിതംബഗോളങ്ങളില്‍ പിടിച്ച് അവന്‍ അവളെ തന്‍റെ അരകെട്ടോട് ചേര്‍ത്ത് അമര്‍ത്തി.

നൃത്തചുവടുകള്‍ മുഴുവനുമവര്‍ വെച്ചത് ഒട്ടിപ്പിടിച്ച, ഒറ്റദേഹവുമായാണ്.... ശരീരം ശരീരത്തിലേക്ക് ആഴ്ന്നിറങ്ങുമ്പോള്‍ പൂര്‍ണ്ണമായി കല്ലുപോലെ ചേര്‍ത്ത കുണ്ണ അവളുടെ തുടകള്‍ക്കിടയില്‍ വീര്‍ത്ത് തള്ളിയ പൂര്‍ത്തടത്തില്‍ അമര്‍ന്നു കുത്തി നിന്നപ്പോള്‍ അവന് ലജ്ജയൊന്നും തോന്നിയില്ല. അവന്‍റെ പൂര്‍ണ്ണ വളര്‍ച്ചയെത്തി ഉഗ്രരൂപം പൂണ്ട ലിംഗമാംസം തന്‍റെ പൂര്‍ത്തടത്തെ സുഖകരമായി കുത്തിപ്പരിക്കേല്‍പ്പിക്കുമ്പോള്‍ അവള്‍ക്കും ലജ്ജയേതും തോന്നിയില്ല.... അപ്പോഴേക്കും ആ പാട്ടും തീര്‍ന്നു.

“ഇനി ഞാന്‍...”

പെട്ടെന്ന് ഇരുവരും മാളവികയുടെ ശബ്ദം കേട്ടു. പെട്ടെന്ന് രേണുക പരിസരത്തിലേക്ക് മടങ്ങി വന്നു. ഈശ്വരാ, എന്താ സംഭവിച്ചത്! പെട്ടെന്നവള്‍ നൃത്തത്തിനിടയില്‍ സംഭവിച്ചത് എല്ലമോര്‍ത്തു. അവള്‍ ലജ്ജയോടെ മാളവികയെ നോക്കി. അവള്‍ പക്ഷെ ഭാവഭേദമൊന്നും കൂടാതെ രേണുകയെ നോക്കി പുഞ്ചിരിച്ചു. വിനായകനെ നോക്കിയപ്പോഴോ, പഴയ ദാഹമോക്കെ തിരിച്ചു വരികയും ചെയ്തു.

വിനായകന്‍ നോക്കിയപ്പോള്‍ രേണുകയുടെ കണ്ണുകളില്‍ ഇനിയും നൃത്തം ചെയ്ത് മതിയായില്ല എന്ന് അവള്‍ പറയുന്നതുപോലെ തോന്നി.