Chapter Title : രേണുകയും മക്കളും [Smitha]
ആരുമൊന്നും മിണ്ടിയില്ല. ശരീര ചലനങ്ങളും ചുണ്ടുകളും കൈകളും നാവുകളായി. ഭാഷ നിഷിദ്ധ ആഗ്രഹത്തിന്റെ ചിറകുകളായി.... പിന്നെ തളര്ന്ന്, വീഞ്ഞിന്റെ ലഹരിയില് അവര് കിടക്കയിലേക്ക് മറിഞ്ഞു. ബോധംകെട്ടുറങ്ങി. തങ്ങള് മൂവരും ശരീരങ്ങള്കൊണ്ട് സ്നേഹിക്കുന്ന നാളെയെ സ്വപ്നം കണ്ട് അവരുറങ്ങി.
“കുട്ടാ...”
പിറ്റേ ദിവസം, തടാകക്കരയില്, ഒരുമിച്ചിരിക്കവേ രേണുക മകനോട് ചോദിച്ചു.
“മാളു വെര്ജിന് ആണ്, നെനക്കത് അറിയാമോ?”
മാളവിക അപ്പോള് അവര്ക്ക് മുമ്പില് അല്പ്പം ദൂരെയായി നീന്തിത്തുടിക്കുകയായിരുന്നു.
“അമ്മെ..എനിക്ക്...എനിക്കറിയാം...റോങ്ങ് ആണ്...ബട്ട്...എനിക്ക് പറ്റില്ല..അമ്മ വേണ്ട എന്ന് പറഞ്ഞാലല്ലാതെ...”
അവന് അവളെ നോക്കി. അവള് എന്താണ് ചിന്തിക്കുന്നത് എന്ന് അവന് അറിയാന് ശ്രമിച്ചു.
“എനിക്ക് തടയണം എന്നുണ്ട് മുത്തെ...പക്ഷെ...”
“പക്ഷെ എന്താ അമ്മെ?”
“മാളുവിനു അത് വിഷമമാകും..അവളെന്തെലും കടും കൈ ചെയ്യും..അത്രേം..അത്രേം ഇഷ്ടമാണ് അവള്ക്ക് നിന്നെ...”
“അമ്മയ്ക്കും എന്നെ...എന്നെ ഇഷ്ടമല്ലേ എന്റെ അമ്മെ?”
“മോനെ ഞാന്...”
അവള് അവനില് നിന്നും നോട്ടം മാറ്റി. അവള് കണ്ണുകള് തുടയ്ക്കുന്നത് അവന് കണ്ടു.
“അമ്മെ! എന്തായിത്?”
“മാളു വിഷമിക്കുന്നത് എനിക്ക് ഇഷ്ടമല്ല...”
“ഒരിക്കലും..ഒരിക്കലും ഞാന് ചേച്ചിയെ വിഷമിപ്പിക്കില്ല...”
“എനിക്കറിയാം അത്..നീ അവളെ വിഷമിപ്പിക്കില്ല എന്ന്...”
അവള് അവന്റെ തുടയില് കൈ വെച്ചു.
“അമ്മയ്ക്ക് എതിര്പ്പ് ഇല്ലേ...ഞാനും ചേച്ചീം...യൂ നോ...ഇന്നലെ ചെയ്ത പോലെ..ഒക്കെ ചെയ്യാന്..അതിനേക്കാള് കൂടുതല് ഒക്കെ..അമ്മയ്ക്ക് അറിയില്ലേ..അതൊക്കെ ചെയ്യാന്...? അമ്മയ്ക്ക് സമ്മതമാണോ?”
“ഹ്മം...”
അവള് മൂളി. അപ്പോള് അവളുടെ കണ്ണുകള് അവന്റെ കണ്ണുകളോട് കോര്ത്തിരുന്നു. അവളുടെ കണ്ണുകള് ചുവക്കുകയും മാറിടം ഉയരുകയും ചെയ്യുന്നത് അവന് കണ്ടു.
“ചേച്ചീനെ ഞാന് കെട്ടട്ടെ അമ്മെ?”
“അയ്യോ മുത്തെ..അത് വേണ്ട...”
അവള് ഭയപ്പെട്ടു പറഞ്ഞു.
പിന്നെ അവന്റെ മുഖത്ത്
💬 Comments
View all comments