Chapter Title : രേണുകയും മക്കളും [Smitha]

അവളുടെ ചോദ്യം അവന്‍റെ അരക്കെട്ടില്‍ ചലനങ്ങങ്ങളുണ്ടാക്കുകയും ചെയ്തു. ചൂട് ചോര പതഞ്ഞുയര്‍ന്നു കുണ്ണയെ ചീര്‍പ്പിച്ചു അപ്പോള്‍. അപ്പോള്‍ മാളവിക അല്‍പ്പം കൂടി തന്നോട് ചേര്‍ന്ന് അമര്‍ന്നിരുന്നത് പോലെ അവന് തോന്നി. അവളുടെ തടിച്ച മുലകളുടെ സ്പര്‍ശം തന്‍റെ കൈമുട്ടില്‍....

“ആം...ഉ ...ഉണ്ട്..ചേച്ചി...”

അവളുടെ കാതില്‍ മന്ത്രിക്കുന്നത് പോലെ അവന്‍ പറഞ്ഞു.

“എനിക്ക് അറിയാരുന്നു...”

അവളും മന്ത്രിക്കുന്നത് പോലെ പറഞ്ഞു. അപ്പോള്‍ അവളുടെ ശ്വാസവേഗം കൂടി. മാറിടം ഒന്നുകൂടി കനം വെച്ചു.

“എന്നാലും ഇത്ര കുഞ്ഞ് പ്രായത്തിലെ...!”

“കുഞ്ഞ് പ്രായവോ?”

അവന്‍ പെട്ടെന്ന് എതിര്‍ത്തു.

“എനിക്ക് ഇരുപതാ പ്രായം! ഇരുപത്! അതത്ര കുഞ്ഞ് പ്രായമോന്നുമല്ല!”

എന്നിട്ട് വലത് കൈ കൊണ്ട് അവളെ ചേര്‍ത്ത് പിടിച്ച് തന്‍റെ തോളിലേക്ക് അമര്‍ത്തി.

“സമ്മതിച്ചു...”

അവന്‍റെ ദേഹത്തോടെ കൂടുതല്‍ അമര്‍ന്ന് അവള്‍ പറഞ്ഞു.

“എത്ര നാളായെടാ?”

“ചെയ്യാന്‍ തൊടങ്ങീട്ടോ? കൊറച്ച് ആയി...”

“എങ്ങനെ ഒണ്ടെടാ?”

അത് ചോദിക്കുമ്പോള്‍ അവളുടെ ശബ്ദം ചിലമ്പിയിരുന്നു. കണ്ണുകള്‍ ചുവക്കാന്‍ തുടങ്ങിയിരുന്നു. അധരം അവള്‍ നാവ് നീട്ടി നനച്ചു.

“അത് നേരിട്ടു അറിഞ്ഞാലേ മനസ്സിലാവൂ...”

അവളുടെ നഗ്നമായ തടിച്ച കൈത്തണ്ടയില്‍ അമര്‍ത്തി തലോടി, അവള്‍ കാണ്‍കെ ഉയര്‍ന്നു പൊങ്ങുന്ന മുലത്തുറിപ്പിലേക്ക് നോക്കി അവന്‍ പറഞ്ഞു. മുലക്കണ്ണുകള്‍ അവന്‍ കണ്ടു. കുണ്ണ ഒന്നുകൂടി വിറഞ്ഞു മുറുകി. തടിച്ച്, കല്ലിച്ച്, ഇരുണ്ട നിറത്തില്‍, ടോപ്പിനെ തുളച്ച് പുറത്ത് കടക്കാന്‍ ശ്രമിക്കുകയാണ് അവ.

“ചേച്ചിക്ക് അറിയില്ലേ?”

“ഞാനെങ്ങനെ അറിയാന്‍? ഞാനിപ്പഴും വെര്‍ജിന്‍ ആണ് എന്‍റെ ചെറുക്കാ!”

“നൊണ!”

അവന്‍ പെട്ടെന്ന് പറഞ്ഞു.

“അല്ലേടാ, നേര്!”

“പക്ഷെ...”

വിനായകന്‍ അവളെ സംശയത്തോടെ നോക്കി.

“പത്തി പഠിക്കുമ്പം നെനക്ക് ഒരാള്‍..എന്താ അവന്‍റെ പേര്? ആ ഷൈന്‍...പിന്നെ പ്ലസ് ടുവിനല്ലേ അവന്‍ ആ വെകിളിചെറുക്കന്‍ രാംഗോപാല്‍...അവരൊക്കെ നിന്‍റെ പൊരിഞ്ഞ ലൈന്‍ അല്ലാരുന്നോ? എന്നിട്ടും വെര്‍ജിനോ? ഇന്നാള് ആനിവേഴ്സറിക്ക് റിഹേഴ്സല്‍ ഒണ്ടെന്നും പറഞ്ഞു രാത്രി പത്തുമണിവരെ നീ രാം ഗോപാലിന്‍റെ കൂടെ ഓഡിറ്റോറിയത്തില്‍ അല്ലാരുന്നോ? അപ്പം ഒന്നും നടന്നില്ലേ? ഞാന്‍ കരുതി പൊരിഞ്ഞ കളി ആരിക്കും എന്ന്!”

“പൊരിഞ്ഞ കളി!പറയാന്‍ എന്നാ എളുപ്പമാ!”

അവള്‍ നിരാശയോടെ പറഞ്ഞു.

“അതും പത്തില്‍