Chapter Title : രേഷ്മയുടെ ദുബായ് [Arun]

എന്ന് മനു പറഞ്ഞു,

എന്നാൽ നിങ്ങൾ ജീവിതം ഇന്നീ നിമിഷം മുതൽ ആസ്വദിച്ചു തുടങ്ങണം,

എന്നെ നിങ്ങൾ ശ്രദ്ധിക്കുകയേ ചെയ്യരുത്, ഞാനിവിടെ ഉള്ളതായി നിങ്ങൾക്ക് തോന്നുകയും അരുത്,

ഞാനൊന്നും കാണാത്തതുപോലെ ഇവിടെ ജീവിച്ചോളാം. എന്താ സമ്മതമാണോ ?,

സമ്മതമല്ലങ്കിൽ ഞാൻ ഇവിടന്നു പോകും എന്ന് മനോജ് തറപ്പിച്ചു പറഞ്ഞു.

ഇതു കേട്ടതും രേഷ്മയും മനുവും കൂടി പരസ്പരം നോക്കി, രണ്ടു പേർക്കും സന്തോഷമുള്ള കാര്യമാ മനോജ് പറഞ്ഞതെങ്കിലും,

മനോജ് ഇവിടെ ഉള്ളപ്പോൾ എങ്ങനെ കാര്യങ്ങൾ നടത്തും എന്ന ഒരു ചിന്തയും അവർക്കിടയിൽ കടന്നു കൂടി,

എന്നാലും മനു പറഞ്ഞു സമ്മതം എന്ന്.

അങ്ങനെ പറഞ്ഞില്ലങ്കിൽ ഇത്രയും വർഷം കൂടെ താമസിച്ച മനോജ് മുറി വിട്ടു പോകും എന്ന് മനുവിനറിയാം.

അന്നു രാത്രി കിടക്കാനായി തുടങ്ങുമ്പോൾ മനോജ് ഒന്നുകൂടി ചോദിച്ചു,
ഞാൻ പുറത്തു നിൽക്കണോ എന്ന് ?

വേണ്ടാ എന്ന് മനു മറുപടിയും പറഞ്ഞു.

എന്നാൽ രണ്ടാളും വേഗം പരിപാടിയങ്ങ് തുടങ്ങിക്കോ എന്ന് പറഞ്ഞതും, രേഷ്മയുടെ ദേഹത്ത് ഒരു കുളിരുകോരി.

ഞാൻ മൂടി പുതച്ചു കിടന്നുറങ്ങിക്കോളാം, നിങ്ങളെ ഞാൻ ശ്രദ്ധിക്കത്തേ ഇല്ലാ എന്നു പറഞ്ഞ് മനോജ് തല വഴി മൂടി കിടപ്പായി.

ലൈറ്റ് അണച്ച് മനു രേഷ്മയ്ക്കടുത്തു വന്നു കിടന്നെങ്കിലും എ.സി യുടെ ലൈറ്റ് ആ കൊച്ചു മുറിയിൽ നേരിയ പ്രകാശം പരത്തി.

എന്നാലും മനു അപ്പുറത്തെ കട്ടിലിലെ മനോജിനെ ഒന്നു നോക്കിയ ശേഷം ബ്ലാങ്കറ്റെടുത്ത് രേഷ്മയ്ക്കും മനുവിനും മുകളിൽ കൂടി പുതച്ചു.

ബ്ലാങ്കറ്റിനിടയിലെ ഇരുട്ടിൽ മനു രേഷ്മയുടെ ചുണ്ടുകളിൽ ഉമ്മം കൊടുത്തു.

എന്താ പ്ലാനെന്ന് രേഷ്മ ചോദിച്ചു