Chapter Title : രേവതി [Akhil George]

ക്യാഷ് എടുത്ത് ബാഗിൽ വെച്ച് അവള് ആരുടെയോ കൂടെ ബൈക്കിൽ കയറി പോകുന്നത്. പൊലയാടി മോൾ. ഇപ്പൊ ഫോൺ സ്വിച്ച് ഓഫ് ആണ്.

ഞാൻ: ശോ.. രേവതി അങ്ങനെ ഒക്കെ ചെയ്യുമോ.?

ഹർഷൻ: (കട്ട കലിപ്പിൽ) അല്ല, ഞാൻ കള്ളം പറയുക ആണ്.

അപ്പോള് ഹർഷൻ്റെ ഫോൺ റിംഗ് ചെയ്തു. രേവതി ആയിരുന്നു.

പ്രവീൺ: ഞാൻ എടുക്കാം. നയത്തിൽ സംസാരിച്ചു അവള് ഇവിടെ ആണെന്ന് മനസ്സിലാക്കി നമുക്ക് പൊക്കാം അവളെ.

അമൽ: അത് correct. നീ അറ്റൻഡ് ചെയ്യൂ.

പ്രവീൺ ഫോൺ എടുത്തു വളരെ സൗമ്യമായി സംസാരിച്ചു. രേവതി HAL റോഡിൽ ഉള്ള മണിപ്പാൽ ആശുപത്രിയിൽ ഉണ്ടെന്നും, അവിടെ ചെന്നാൽ കാണാൻ കഴിയും എന്ന് അറിയിച്ചു. ഹർഷൻ ദേഷ്യത്തിൽ ലാൻഡ് ക്രൂയിസർ കാർ സ്റ്റാർട്ട് ചെയ്ത് എല്ലാവരെയും കയറ്റി ഹോസ്പിറ്റൽ ലക്ഷ്യമാക്കി നീങ്ങി.

ഏകദേശം അര മണിക്കൂർ കഴിഞ്ഞ് ഞങൾ ഹോസ്പിറ്റലിൽ എത്തി. Casualty ക്കു മുൻപിൽ രേവതി കരഞ്ഞു കലങ്ങിയ കണ്ണുമായി നിൽക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു. രേവതി എന്തോ പറയാൻ തുടങ്ങുന്നതിനു മുൻപ് ഹർഷൻ ദേഷ്യത്തിൽ അടുത്തേക്ക് ചെന്ന് അവളുടെ കാരണം നോക്കി ഒന്ന് പൊട്ടിച്ചു. അടി കിട്ടിയ ആഘാതത്തിൽ അവള് നിലത്തേക്ക് വീണു. വീണ്ടും അടിക്കാൻ വേണ്ടി മുതിർന്ന ഹർഷനെ എല്ലാവരും കൂടി തടഞ്ഞു.

ഹർഷൻ: ഓഫീസിൽ നിന്നും ക്യാഷ് കട്ടെടുത്ത് നീ എത്ര വരെ ഓടും നായിൻ്റെ മോളെ. കൊല്ലുമെടി നിന്നെ ഞാൻ. (ദേഷ്യം കൊണ്ട് ഹർഷൻ അമറി)

രേവതി കരഞ്ഞു കൊണ്ട് അവളുടെ കയ്യിൽ ഉള്ള ബാഗ് ഞങ്ങൾക്ക് നേരെ നീട്ടി. അമൽ അതു വാങ്ങി തുറന്നു നോക്കിയപ്പോൾ അതിൽ മുഴുവൻ ക്യാഷ് ആയിരുന്നു.

രേവതി: രാവിലെ ബസിൽ നിന്നും ഇറങ്ങിയപ്പോൾ തറയിൽ വീണു എൻ്റെ ഫോൺ കേടായി. ഉച്ചക്ക് എൻ്റെ അനിയൻ ആക്സിഡൻ്റ് ആയി എന്ന് അവൻ്റെ കൂട്ടുകാരൻ വന്നു പറഞ്ഞു. കുറെ തവണ അവൻ്റെ ഫോണിൽ നിന്നും ഞാൻ സാറിനെ വിളിച്ചു, പക്ഷെ എടുത്തില്ല. ഓഫീസിൽ ക്യാഷ് വെക്കാൻ പേടി കാരണം ബാഗിൽ എടുത്ത് വച്ച് ഇങ്ങോട്ട് പൊന്നു. എൻ്റെ സിം അനിയൻ്റെ കൂട്ടുകാരൻ്റെ ഫോണിൽ ഇട്ടാ ഞാൻ സാറിനെ വിളിച്ചത്, എന്തേലും പറയും മുമ്പ് ഫോൺ കട്ട് ചെയ്തു. അല്ലാതെ ഞാൻ കട്ടത് ഒന്നുമല്ല സർ.

(അവള് മുഖം പൊത്തി പൊട്ടി കരയാൻ തുടങ്ങി)

ഞാൻ അവളെ പിടിച്ചു എഴുന്നേൽപ്പിച്ചു കസേരയിൽ ഇരുത്തി. ഹർഷൻ്റെ