Chapter Title : രേവതി [Akhil George]

നടക്കാൻ തുടങ്ങി, പിന്നെ വൈകി എപ്പോഴോ ഉറങ്ങി പോയി. രാവിലെ ഹർഷൻ്റെ കോൾ വന്നപ്പോൾ ആണ് എണീക്കുന്നത്.

ഹർഷൻ: ഡാ.. ഇന്നലെ വളരെ ബോർ ആയോ എന്നൊരു തോന്നൽ.

ഞാൻ: തോന്നൽ അല്ല. നല്ല ബോർ ആയിരുന്നു. നല്ല ഒരു അടി കൊണ്ടു പാവം പെൺകൊച്ചു.

ഹർഷൻ: ഞാൻ കുറെ തവണ വിളിച്ചു. Last call attend ചെയ്തു ഇനി ജോലിക്ക് വരുന്നില്ല, വിളിക്കരുത് എന്നൊക്കെ പറഞ്ഞു ഡാ. എന്താ ഇപ്പോ ചെയ്യ.?

ഞാൻ: വരുന്നില്ല എങ്കിൽ നീ പുതിയ സ്റ്റാഫിനെ വെക്കു. പ്രശ്നം തീർന്നില്ലേ.

ഹർഷൻ: ഡാ കോപ്പേ.. വെറുതെ രാവിലെ എന്നെ കൊണ്ട് പറയിക്കേണ്ട. നീ പോയി ഒന്ന് സംസാരിക്കൂ. അവൾക്ക് ഒരു ജോലി ആവശ്യം ആണ്, എനിക്ക് ആ പാവത്തിനെ വിടാനും മനസ്സ് വരുന്നില്ല.

ഞാൻ: ok. ഞാൻ എന്തായാലും ഒന്നു പോയി സംസാരിക്കാൻ പ്ലാൻ ഉണ്ട്. ഞാൻ വിളിക്കാം.

ഞാൻ വേഗം ഫ്രഷ് ആയി നേരെ ഹോസ്പിറ്റലിൽ എത്തി. Casualty മുൻപിൽ ഉറക്ക ക്ഷീണവും ആയി രേവതി ഇരിപ്പുണ്ട്. ഞാൻ അടുത്ത് ചെന്നു ഇരുന്നു.

ഞാൻ: രേവതി. നീ ഒന്ന് വീട്ടിൽ പോയി ഫ്രഷ് ആയി വാ. ഞാൻ നോക്കിക്കോളാം ഇവിടെ.

രേവതി എന്നെ മുഖം ഉയർത്തി ഒന്ന് നോക്കി. അടി കിട്ടിയ കവിളിൽ പാടുകൾ തെണർത്ത് കിടപ്പുണ്ട്.

രേവതി: എൻ്റെ കാര്യങ്ങൽ നോക്കാൻ എനിക്കറിയാം അഖിലേട്ടാ. നിങൾ പോക്കോളൂ.

ഞാൻ: നീ രണ്ടു മൂന്ന് ദിവസം leave എടുക്ക്. അതു കഴിഞ്ഞ് ജോലിക്ക് ജോയ്ൻ ചെയ്താൽ മതി.

രേവതി: (എന്നെ ദേഷ്യത്തോടെ നോക്കി) എൻ്റെ തീരുമാനത്തിനു മാറ്റം ഇല്ല, ഇനി ഞാൻ അവിടേക്ക് ജോലിക്ക് പോണില്ല.

ഞാൻ: ജോലി ഇല്ലേൽ പിന്നെ എങ്ങനെ ജീവിക്കും ഡോ. ഇന്നലത്തെ കാര്യങ്ങൽ നമുക്ക് സംസാരിച്ചു സോൾവ് ചെയ്യാം.

രേവതി: ഈ ബാംഗളൂർ നഗരത്തിൽ ഇഷ്ടം പോലെ ജോലി ഉണ്ട്. ഞാൻ അതു നോക്കിക്കോളാം.

ഞാൻ നിശബ്ദനായി അവിടെ നിന്നും എഴുന്നേറ്റു പുറത്തേക്ക് നടന്നു. ഹർഷന് ഫോൺ ചെയ്തു കാര്യങ്ങൽ എല്ലാം പറഞ്ഞു.

ഹർഷൻ: ഡാ... പറ്റി പോയി. നിനക്ക് ഒരു ജോലി കൊടുക്കാൻ പറ്റുമോ അവൾക്ക്. അതായാലും കുഴപ്പമില്ല, ഞാനുമായി ഉള്ള പ്രശ്നം പിന്നെ സോൾവ് ചെയ്യാം.

ഞാൻ: ഡാ. അതു ഞാൻ പരിഗണിക്കാം. പാവം ആണ് ആ പെൺകൊച്ചു.

കുറച്ച് നേരം കൂടി സംസാരിച്ചു കോൾ