രേവതി എന്റെ ഹോട്ട് വൈഫ് 5 [വടംവലി]

തുടങ്ങുകയാണോ എന്നൊരു സംശയം അവനിൽ നിഴലിച്ചു. രാവിലെ രേവതി ഉണ്ണിക്ക് മുന്നിൽ ആ സ്ലിപ്പിൽ നിന്ന ആ നോട്ടം... അത് വെറും അഭിനയമായിരുന്നോ അതോ അവളുടെ ഉള്ളിലെ യഥാർത്ഥ മാറ്റമായിരുന്നോ?

ഓഫീസിലെ ജോലിയിൽ ശ്രദ്ധിക്കാൻ സുരേഷിന് ഒട്ടും കഴിയുന്നില്ലായിരുന്നു. തന്റെ മുന്നിലെ സ്ക്രീനുകളിൽ തെളിയുന്ന ഓരോ അൽഗോരിതവും രേവതിയുടെയും ഉണ്ണിയുടെയും ഇടയിലുള്ള ബന്ധത്തെക്കുറിച്ചുള്ള പുതിയ ചോദ്യങ്ങളായി അവനെ അസ്വസ്ഥനാക്കി. അവർ ഇപ്പോൾ ഓഫീസിലാണോ? അതോ ബാങ്കിലെ തിരക്കുകൾക്കിടയിൽ ഒരിടത്ത് തനിച്ചാണോ? സുരേഷിന്റെ ഉള്ളിലെ ആകാംക്ഷ പതുക്കെ ഒരുതരം വിഭ്രാന്തിയായി മാറുകയായിരുന്നു. അവൻ തന്റെ ഫാന്റസിയെ ആസ്വദിക്കാൻ ശ്രമിക്കുമ്പോഴും, യാഥാർത്ഥ്യം തന്റെ കൈപ്പിടിയിൽ നിന്നും വഴുതിപ്പോകുന്ന ഒരു പേടി അവനെ അലട്ടി.

ഉച്ചയ്ക്ക് ഒരു മണിയായപ്പോൾ വല്ലാത്തൊരു ഉൾപ്രേരണയോടെ സുരേഷ് രേവതിയെ വിളിച്ചു. അവന്റെ വിരലുകൾ ഫോണിന്റെ സ്ക്രീനിൽ ഒന്ന് വിറച്ചു. രണ്ടാമത്തെ റിംഗിൽ അവൾ ഫോൺ എടുത്തു.

"ഹലോ രേവതി... ലഞ്ച് കഴിച്ചോ?" സുരേഷ് പതുക്കെ ചോദിച്ചു. അവന്റെ ഉള്ളിലെ പിരിമുറുക്കം മറച്ചുവെക്കാൻ അവൻ പാടുപെടുകയായിരുന്നു.

"ആഹ്... മ്മ്... സുരേട്ടാ..." മറുപുറത്ത് രേവതിയുടെ ശബ്ദം വല്ലാതെ കിതയ്ക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു. അവൾ വല്ലാത്തൊരു ശാരീരിക അധ്വാനത്തിൽ ഏർപ്പെട്ടിരിക്കുന്നതുപോലെ. വാക്കുകൾക്കിടയിൽ അവൾ കിതച്ചു കിതച്ചാണ് സംസാരിക്കുന്നത്.

"രേവതി... നീ എവിടെയാ? എന്താ നിന്റെ ശബ്ദം ഇങ്ങനെ?" സുരേഷ് വല്ലാതെ അസ്വസ്ഥനായി.

"അത്... ഞാൻ... ഹൊ... കുറച്ച് കാര്യങ്ങൾ... ഫയലുകൾ ഒക്കെ ഒന്ന് അറേഞ്ച് ചെയ്യുകയായിരുന്നു. ഉണ്ണിയും കൂടെയുണ്ട്. ഹ്മ്മ്... ആഹ്... നല്ല വർക്കുണ്ട് ബാങ്കിൽ ഇന്ന്..." അവൾ പതുക്കെ പറഞ്ഞു നിർത്തി. ഓരോ വാചകത്തിന് ഇടയിലും അവളുടെ ദീർഘശ്വാസവും വായുവിൽ മുറിയുന്ന ആ കിതപ്പും സുരേഷിന് വ്യക്തമായി കേൾക്കാമായിരുന്നു.

"നീ ഇപ്പോൾ ഓഫീസിലാണോ?" സുരേഷ് സംശയത്തോടെ ചോദിച്ചു.

"അതെ സുരേട്ടാ... ഏട്ടൻ വൈകിട്ട് നേരത്തെ വരുമല്ലോ അല്ലേ? ഉണ്ണി... ഉണ്ണി എന്നെ ഡ്രോപ്പ് ചെയ്തോളും... മ്മ്... ശരി." പെട്ടെന്ന് അവൾ സംസാരം നിർത്താൻ ധൃതി കാണിക്കുന്നതുപോലെ തോന്നി.

"രേവതി... നീ എന്താ ഇത്ര തിരക്കിൽ?" സുരേഷ് ചോദിച്ചു തീരുന്നതിന് മുമ്പ്, മറുപുറത്ത് നിന്ന് വളരെ പരിചിതമായ ഒരു സംഗീതം സുരേഷ് കേട്ടു. ഫ്ലാറ്റിലെ ഏതോ ഒരു ചെറിയ ട്യൂൺ പോലെ. ഒരു ക്ലോക്ക് ഓരോ മണിക്കൂർ കൂടുമ്പോഴും മുഴക്കുന്ന ഒരു പ്രത്യേക സംഗീതം. വളരെ മെലഡിയായ, അല്പം പഴയ രീതിയിലുള്ള ആ മ്യൂസിക്.

ഫോൺ പെട്ടെന്ന് കട്ടായി. സുരേഷ് ആ ശബ്ദം എവിടെയോ കേട്ടിട്ടുണ്ടല്ലോ എന്ന് ആലോചിച്ചു. ഏതോ ഒരു ബാങ്ക് ക്ലോക്ക് ആണോ? അതോ രേവതിയുടെ ഓഫീസിലെ ഏതെങ്കിലും സിഗ്നൽ ആണോ?

അവൻ തന്റെ സീറ്റിലിരുന്ന് കണ്ണുകളടച്ചു ആ ശബ്ദത്തെ ഓർത്തെടുക്കാൻ ശ്രമിച്ചു. കഴിഞ്ഞ 30 മിനിറ്റോളം അവൻ ആ ട്യൂണിനെക്കുറിച്ച് മാത്രം ചിന്തിച്ചു കൊണ്ടിരുന്നു. അവന്റെ ഉള്ളിലെ എഐ ആർക്കിടെക്റ്റ് ആ പാറ്റേൺ സെർച്ച് ചെയ്യുകയായിരുന്നു. പെട്ടെന്നാണ് സുരേഷിന്റെ ഉള്ളിൽ ഒരു കൊള്ളിമീൻ പാഞ്ഞത്. അവന്റെ ഹൃദയമിടിപ്പ് നിലച്ചു.

ആ ക്ലോക്ക് ട്യൂൺ... അത് പോലൊരു ട്യൂണ് തന്റെ ഫ്ലാറ്റില് തന്നെ? അതേ അത് തന്നെ,  തന്റെ സ്വന്തം