Chapter Title : ഋതം [കൊമ്പൻ]

വായ അടപ്പിക്കാൻ ആണോ. അതല്ല അയാളുടെ നാവു സ്‌മൃതിക്ക് കടിച്ചു വലിക്കാൻ ആണോ എന്നറിയില്ല, ഇരുവരും തമ്മിലുള്ള അടുപ്പം കുറച്ചു മണിക്കൂറുകൾ കൊണ്ട് നവ ദമ്പതികളെപോലെ ആയിരുന്നു. അതാണ് സത്യം.

അവളുടെ കേഴൽ അടുത്ത നിമിഷം നിന്നപ്പോൾ ഒരു നിമിഷം എല്ലാവരും ഞാനുൾപ്പെടെ പിറകിലേക്ക് നോക്കി. അതെ സ്‌മൃതിയുടെ നാവു ഗുരുജി എന്ന കാമുകഭാവം പേറുന്ന കാട്ടുമൃഗം സ്വന്തമാക്കിയിരുന്നു…. അയാൾ വലിച്ചു കുടിക്കുമ്പോൾ ഇടം കൈകൊണ്ട് കൈ അവളുടെ പൂറിലും വലം കൈകൊണ്ട് അവളുടെ കുണ്ടിപന്തിലും അമർത്തി അതിന്റെ ജോലികൾ യഥാവിധം ചെയ്തു പോന്നു.

:::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::

"അത് അത്ര ഉച്ചത്തിലുള്ളതാണെന്ന് ഞാൻ തിരിച്ചറിഞ്ഞില്ല. അത് ഉച്ചത്തിൽ വേണമെന്ന് ഞാൻ ഉദ്ദേശിച്ചിട്ടുമില്ല." സ്‌മൃതി എന്റെ മുന്നിൽ നാണംമില്ലാതെ പറഞ്ഞു.

"പക്ഷെ പക്ഷെ അയാൾ പരുക്കൻ വിരലുകൾ പൂറിലെ ചൂടേറ്റുകൊണ്ട് ഇളക്കി മറിക്കുമ്പോ ..…..."

"ആ ശബ്‌ദം എനിക്കറിയാം. സ്‌മൃതി വിശദീകരിക്കേണ്ടതില്ല." ഞാൻ അവളെ തടസ്സപ്പെടുത്തി.

"ഹാ ….നിനക്കറിയാമോ ... അപ്പോൾ അദ്ദേഹം എന്നെ ശകാരിച്ചു."

"എന്ത്? ഞാൻ അത് കേട്ടില്ല."

"അയാൾ എന്റെ ചെവിയിൽ വളരെ മൃദുവായി മന്ത്രിച്ചു - എടീ കടിച്ചി പ്പെണ്ണേ , നീ ഇതുപോലെ ഉച്ചത്തിൽ കൂകിയാൽ ഞാൻ മാത്രം ആവില്ല നിന്നെ ഊക്കി പൊളിക്കാൻ പോകുന്നത് !! സത്യത്തിൽ മുഴുവൻ ബസിലെ ആളുകളും ഇപ്പൊ നിന്നെ കളിയ്ക്കാൻ വെമ്പി നിൽക്കുവാണ്?" സ്‌മൃതി അത് ഓർമിക്കുമ്പോൾ ഏതാണ്ട് സന്തോഷത്തോടെ വിറയ്ക്കുന്നതായി തോന്നി.

"നീ എന്തു പറഞ്ഞു?"

"ഇല്ല ഞാൻ അലറില്ല…..എന്ന് പറഞ്ഞു."

"ഉം ..."

“എന്നിട്ട് ….”

“അയാൾ എന്റെ ഉയർത്തി വെച്ച കൈ