Chapter Title : ഋതം [കൊമ്പൻ]

നമുക്ക് ചുറ്റുപാടും തിരയേണ്ടിവരും. ഗുരുജി ഈ വഴിക്കാണ് പോയതെന്ന് മാത്രമേ എനിക്കറിയൂ, അദ്ദേഹം സാധാരണയായി കളിക്കുന്ന സ്‌ഥലങ്ങൾ എനിക്കറിയാം പക്ഷെ അതെല്ലാം വർഷങ്ങൾക്ക് മുൻപാണ്, പക്ഷേ സത്യമായിട്ടും ഇതിനു മുൻപ് ഞങ്ങൾ ഒരിക്കലും ഇവിടെ വന്നിട്ടില്ല. " രാജു പറഞ്ഞു.

"ദയവായി നീ എന്നെ അവിടെ എത്തിക്കുക." ഞാൻ കെഞ്ചി പറഞ്ഞു.

വെക്കുന്ന ഓരോ കാൽ ചുവടിനും ഇരുട്ടിൽ തേടുന്ന എന്റെ കണ്ണുകളും എന്തുകാണാൻ ആണ് കൊതിക്കുന്നത് എന്ന് നന്നായിട്ടറിയാം.

എന്റെ സൗന്ദര്യം വഴിഞ്ഞൊഴുകുന്ന ഉയർന്ന വിദ്യാഭ്യാസമുള്ള ന്യൂ ജൻ ഭാര്യ കേവലം ഒരു കൊള്ളക്കാരനുമായി ഇരുട്ടിലേക്ക് നടന്നത് ഞാൻ കണ്ടതാണ്, പേരിനു രണ്ടു ബട്ടൺ ഇട്ട കാർഡിഗനും സ്വെറ്റ് പാന്റും ഷൂസും സ്‌മൃതി ധരിച്ചിരുന്നു. ആ ഇടുങ്ങിയ ബസ് സീറ്റിന്റെ പരിധിക്കുള്ളിൽ അവൾ അദ്ദേഹത്തിന്റെ രോമമുള്ള ശരീരത്തിനടിയിൽ സുഖിച്ചു പിടയുന്നത് ഞാൻ കണ്ടതാണ്. അവൾ അദ്ദേഹത്തോടപ്പം എങ്ങനെ കാണപ്പെടുമെന്നു അറിയാനുള്ള അടങ്ങാത്ത അഭിനിവേശമാണ് എന്നെ അങ്ങോട്ടേക്ക് നയിക്കുന്നത്, ആ മനം മയക്കുന്ന ലോകം അവസാനിക്കാൻ മുൻപുള്ള കാഴചയായിരിക്കും എന്ന് എനിക്കറിയാം. പക്ഷേ, ഞാൻ ഇപ്പോഴും അതിനായി നടന്നു കൊണ്ടിരുക്കുകയാണ്.

രാജു പറഞ്ഞത് ശരിയായിരുന്നു. ഞങ്ങൾ‌ കുറച്ചുകൂടി തിരയേണ്ടതുണ്ട്. അവിടെ ആരും ഇല്ലാത്ത ഒരു തുറന്ന കരിമ്പിന്റെ വയലിലേക്ക് ഞങ്ങളെ നയിച്ച ഒരു ദിശയിലേക്ക് അദ്ദേഹം തുടക്കത്തിൽ ഞങ്ങളെ കൊണ്ടുപോയി അവിടെയില്ല. കണ്ണിനു കാണാവുന്നിടത്തോളം അന്ധകാരമായിരുന്നു അത്. ഞങ്ങൾ ആ നാൽക്കവലയിലേക്ക് തിരികെ നടന്നു മറ്റൊരു ദിശയിലേക്ക് പോയി. അത് ഞങ്ങളെ ഒരു ചെറിയ കുളത്തിലേക്ക് നയിച്ചു. എന്നാൽ അവിടെയും ഞാൻ തേടുന്ന കാഴ്ചയില്ല. അതിനാൽ ഞങ്ങൾ ലക്ഷ്യസ്ഥാനത്ത് എത്തുന്നതുവരെ കുറച്ചുകൂടി നടന്നു കൊണ്ടിരുന്നു.

ഞങ്ങൾ നടന്നു കാടുകളുടെ അവസാനത്തോടടുക്കുമ്പോൾ, ചില ശബ്ദകോലാഹലങ്ങൾ ഞാൻ കേൾക്കാൻ തുടങ്ങി. ഞാൻ ആ ശബ്ദം കേട്ട ദിശയിലേക്ക് ഓടാൻ തുടങ്ങിയപ്പോൾ, രാജു കത്തികൊണ്ട് എന്നെ തടഞ്ഞു.

"എങ്ങോട്ടാ….ഇവിടെ നില്ക്ക്." അവൻ പരുഷമായി പറഞ്ഞു വലിയ വൃക്ഷത്തിന്റെ പിറകിലേക്ക് മറഞ്ഞു നിന്നു. അയാൾ തിരിഞ്ഞു ഞങ്ങളെ നോക്കി പുഞ്ചിരിച്ചു.

"എന്താണിത്?" ഞാൻ ചോദിച്ചു. "അവരാണോ?" “കാണാൻ കഴിയുന്നുണ്ടോ?”

"അതെ, രണ്ടാളും ശബ്ദം ഉണ്ടാക്കാതെ