Chapter Title : ഋതം [കൊമ്പൻ]

ചെയ്തിരുന്നു. ഞാൻ ഇത്‌വരെ കിടപ്പറയിൽ കണ്ട സ്‌മൃതിയല്ല അത്.

ഞാൻ അൽപ്പം ആശ്ചര്യത്തോടെ. അവരുടെ രസകരമായ പ്രവർത്തനങ്ങൾ ബസ്സിൽ തന്നെ നടക്കുമെന്ന് ഞാൻ പ്രതീക്ഷിച്ചിരുന്നു. പകരം, അവർ അത് പാതിവഴിയിൽ നിർത്തി. അതെനിക്ക് സത്യതിൽ വിചിത്രമായി തോന്നി.

“സ്‌മൃതി, are you...are you still okay?" “ സ്‌മൃതിയെ ഞാൻ നോക്കി ആ ചോദ്യം ചോദിയ്ക്കാൻ ഒത്തിരി കഷ്ടപ്പെട്ടു, പക്ഷെ ഇത്രയും നേരം ഇരുവരുടെയും വാശിയേറിയ ചുംബന സമരത്തിൽ കൊടിപിടിച്ചവൻ താൻ തന്നെയാണ് എന്നത് അവൾക്കും അറിയാവുന്നത് കൊണ്ട് കുഴപ്പം ഉണ്ടായില്ല. പക്ഷെ ചോദിച്ചു കഴിഞ്ഞപ്പോൾ ഒരുനിമിഷം അവളുടെ മുഖത്തേക്ക് നോക്കാൻ എനിക്കായില്ല, ഞാൻ ആലോചിച്ചു ഇത്രയും സുഖകരമായ ഓർഗാസം അവൾ അനുഭവിക്കുന്നത് നേരിട്ട് കണ്ടിട്ടും ആ ചോദ്യം എത്ര യുക്തിരഹിതമാണ്...

"I am still okay." സ്‌മൃതി അത് പറഞ്ഞത് എന്നോട് ആണെങ്കിലും സത്യതില് ഗുരുജിയോട് ആയിരുന്നു എന്ന് മനസിലായത് അത് അവൾ എന്തിനു കന്നടയിൽ പറഞ്ഞു എന്നതാണ്,

പക്ഷെ എന്റെ ഇത്ര നേരത്തെ സമീപനത്തിന് ഏറ്റ അടിപോലെ അവൾ ചോദിച്ചു. "Are you still erect?" അതും കന്നടയിൽ..!!

എനിക്കെന്തെങ്കിലും പറയും മുൻപേ ഗുരുജിയും രാജുവും അൽപനേരം എന്നെ നോക്കിയൊരു കള്ളച്ചിരി ചിരിച്ചു.

ഇവിടെയെന്താണ് നടക്കുന്നത് എന്നറിയാതെ.. ഞാൻ അസ്ത്രപ്രജ്ഞനായി നിന്നു.

"സ്‌മൃതി, കൂടെ വരൂ." ഗുരുജി സ്‌മൃതിയുടെ നേരെ കൈനീട്ടിയപ്പോൾ ഞാൻ എന്റെ കൈകൊണ്ട് പ്രതിഷേധിച്ചു,

പക്ഷെ ഗുരുജിയും രാജുവും എന്നെ നോക്കി കൊല്ലുന്ന ചിരി ചിരിച്ചു.

അന്നേരം എന്റെ കണ്ണുകളിൽ കണ്ണുനീർ ഒഴുകുന്നുണ്ടായിരുന്നു, കാരണം അതെ, ഞാൻ ഇപ്പോഴും നിവർന്നിരുന്നു. ചിരി