Chapter Title : ഋതം [കൊമ്പൻ]

...."

"അത്തരം തീവ്രമായ വിശദാംശങ്ങളെക്കുറിച്ച് സംസാരിക്കുന്നത് നല്ല ആശയമാണെന്ന് ഞാൻ കരുതുന്നില്ല." സ്‌മൃതി ആ ചോദ്യത്തിൽ നിന്നും വ്യതിചലിച്ചു.

"ദയവായി…..."

"ഹാ….. അജിത് ഇങ്ങനെ നിർബന്ധിച്ചാൽ. ….അതെ, അത് വളരെ യഥാർത്ഥമായിരുന്നു. സാധാരണഗതിയിൽ എനിക്കങ്ങനെ ഉണ്ടാകാറില്ല, പക്ഷെ ആ നീളൻ ഏത്തയ്ക്ക പോലെയുള്ള സാധനം എന്റെ പൂറിന്റെ പരമാവധി ആഴത്തിലും അതിലെ ഞരമ്പുകൾ പൂറിലെ ഓരോ രസമുകുളത്തേയും ഉത്തജിപ്പിച്ചുകൊണ്ടേ ഇരിക്കുമ്പോ ഞാൻ പോലും അത്ഭുതപ്പെട്ടു ....." സ്‌മൃതിയുടെ സ്‌മൃതിപഥം ആ കാലിത്തൊഴുത്തിലേക്ക് വീണ്ടും പോയി.

"എനിക്ക് ആ കാര്യത്തിൽ സ്‌മൃതിയെ നന്നായിട്ടറിയാം, ഞാനൊത്തിരി ബുദ്ധിമുട്ടാറുണ്ടായിരുന്നു…..അയാളെ പോലെ എനിക്കൊരിക്കലും കഴിയില്ലായിരിക്കും"

"പ്ലീസ് അങ്ങനെ സ്വയം താഴരുത്……...." സ്‌മൃതി എന്നെ ആശ്വസിപ്പിച്ചുകൊണ്ട് ഒരു പുഞ്ചിരി നൽകി. "അജിത് ഒരു കിടപ്പറയിൽ ഒരിക്കലും മോശം ആണെന്നു ഞാൻ വിചാരിച്ചിട്ടില്ല. എനിക്ക് രതിമൂർച്ഛ അജിത് ഉണ്ടാക്കി തന്നിട്ടുമുണ്ട്!!

ആ സാഹചര്യത്തിന്റെ യഥാര്‍ത്ഥ അവസ്‌ഥയിൽ, ഒരുപക്ഷെ ഞാനെന്ന കുടുംബിനിയുടെ അധപതനം കൊണ്ടുംമാവാം എന്ന് അജിത് മനസ്സിലാക്കണം. അതായതു അങ്ങനെയൊരു മനുഷ്യൻ നൽകുന്ന വന്യമായ രതിയുടെ പുതുമ, എന്നെപോലെ ഒരു പതിവ്രതയിൽ അതുണ്ടാക്കുന്ന മനോവികാരം ആ തെറ്റിന്റെ വ്യാപ്തി. ആരാലും ശല്യപെടുത്താനില്ലാതെ ഒട്ടും പേടിയില്ലാതെ ആ കാട്ടിനുള്ളിൽ……. ഇതെല്ലം ഞാൻ ആ നിമിഷം ആലോചിയ്ക്കുമ്പോ…. എന്റെ ഒഴുക്ക് തുടയിലൂടെ ഒഴുകുന്നിൽ അത്ഭുതമൊന്നുമില്ല!!"

ദൈവത്തെ ഞാൻ അപ്പൊ സ്തുതിച്ചു! സത്യത്തിൽ കോളേജ് കാലം മുതൽ ഒറ്റയ്ക്ക് യാത്രകളും മറ്റും ചെയ്ത എനിക്ക് ഒരിക്കലും അങ്ങനെ ഒരു അനുഭവം ഉണ്ടായിട്ടില്ല!, പക്ഷെ എനിക്ക് ഒട്ടുമറിയാത്ത ആ സ്‌ഥലത്തുവെച്ചു പേര് പോലും അറിയാത്ത ഒരാളുടെ കുണ്ണയിൽ കിടന്നു പിടയുമ്പോ എന്റെ മനസ്സിൽ തീവ്രമായ ഒരപചയം ഉടലെടുക്കുകയായിരുന്നു.. പക്ഷെ എന്നോ മറന്ന ആരോടും പറയാത്ത എന്റെ ഫാന്റസി കൂടെ ആയിരുന്നു, അതെന്നു ആ രതിമൂർച്ഛ വിളിച്ചോതി!!

"ഉം."

"അജിത് നീ .... അപ്പൊ…..അത്...ചെയ്തോ സത്യം പറ?"

"ഞാൻ എന്ത് ചെയ്തോ?"

"ഇല്ല ഒന്നുമില്ല."

“പറയൂ സ്‌മൃതി….”

"ഇതെല്ലാം കാണുമ്പോൾ അജിത് സ്വയംഭോഗം ചെയ്തോ?"

"അത്....!!"

:::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::

സത്യസന്ധമായി പറഞ്ഞാൽ, ഞാൻ ചെയ്തു. ഇല്ലെന്നു പറയുന്നില്ല കാരണം, ഞാൻ ബസിലെ ആ കാഴ്ചകൾ കണ്ടത്