Chapter Title : ഋതം [കൊമ്പൻ]
വന്യ മൃഗങ്ങൾ ആക്രമിക്കാൻ വരുമോ എന്നുപോലും ഞാൻ അപ്പോൾ ആലോചിച്ചില്ല!
മനസിലെ ക്രോധവും അപമാനവും എല്ലാം ഭീതിയെ ഇല്ലാതാക്കി ഒടുക്കം തൊണ്ട വരണ്ടപ്പോൾ ഇനി സ്മൃതിയ്ക്ക് വേണ്ടി, കരയില്ലെന്നും അലറുന്നതിൽ ഒരു കാര്യമില്ലെന്നും ഞാൻ തീരുമാനിച്ചു.
::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::
“നീ അത്രയും തകർന്നു പോകുമെന്ന് എനിക്കറിയില്ലായിരുന്നു…. അത് കാണാൻ എനിക്ക് കാണാൻ കഴിയാത്തത് കൊണ്ട് തന്നെയാണ് ഞാൻ നിന്റെ മുന്നിൽ ബസിൽ അങ്ങനെ ഒരാഗ്രഹം ഉണ്ടായിട്ടും പിടിച്ചു നിന്നതു ….അത്രയ്ക്കും ഞാൻ നിന്നെ ഇഷ്ടപ്പെടുന്നു ...അജിത്….”
“അത് ..ഞാനപ്പോഴത്തെ പ്രാന്തിൽ …..അലറിയതാണ് ……..”
“സ്മൃതി നിന്നെ ….അയാൾ കയ്യിൽ എടുത്തു കളിക്കുമ്പോ എന്ത് തോന്നി ...”?
“ഞാനേറെ മോഹിച്ച ഒരു സെക്സ് പൊസിഷൻ ആയിരുന്നു അത്…. അങ്ങനെ ദേവ്ജിയുടെ വിയർപ്പിൽ ഊറുന്ന കുണ്ണയിൽ കോർത്തും മുകളിലേക്ക് ഞാൻ വായുവിൽ പറന്നു പിടയുമ്പോ എന്റെ മുലകൾ പതിവില്ലാതെ തുള്ളി തുളുമ്പി…..അവ അദ്ദേഹത്തിന്റെ മാറിൽ ചേർന്ന് ഉടഞ്ഞു. കുണ്ണയില് പശ എന്റെ കുണ്ടിയിൽ തട്ടുമ്പൊ ഫെവിക്കോൾ കൊണ്ട് ഒട്ടും മുൻപ് വിട്ടു പോകുമ്പോ ഉള്ള അവ്സഥപോലെ ആയിരുന്നു. സ്മൃതി ചിരിച്ചുകൊണ്ട് പറഞ്ഞു.
ആ പണ്ണൽ രസത്തിൽ എന്റെ പൂർത്തേൻ അളവില്ലാതെ ഒഴുകി ഒഴുകി ദേവ്ജിയുടെ കുണ്ണയിൽ അഭിഷേകം ചെയ്തു കൊണ്ടിരുന്നു…… അദ്ദേഹത്തിന് ഒരു മടുപ്പും ഉണ്ടായിരുന്നില്ല!, ഞാൻ അലറി അലറി കരഞ്ഞപ്പോൾ ആണ്, എന്നെ വീണ്ടും കട്ടിലിൽ ചരിച്ചു കിടത്തിയത്….എന്റെ മുഖത്തേക്ക് നോക്കിയപ്പോൾ എത്രയോ വട്ടം പരമാനന്ദത്തിന്റെ അമരതൽപ്പത്തിൽ ഞാൻ വീണു കിടക്കുകയാണ് എന്ന് മനസിലാക്കിയപ്പോൾ അദ്ദേഹം പൂര്ണമനസോടെ എന്നെ നോക്കി ചിരിച്ചു….”
ചരിഞ്ഞു കിടന്നു എന്നെ പൂണ്ടടക്കം കെട്ടിപിടിച്ചുകൊണ്ട് എന്റെ നാവിനെ കടിച്ചു വായിലേക്ക് ഇട്ടുകൊണ്ട് എന്റെ പൂറിന്റെ ആഴങ്ങളിലേക്ക് ആ കൊടിയ മഞ്ഞിൽ ഒരിത്തിരി ചൂട് പകരാൻ കുണ്ണയിറക്കുമ്പോ അത്രമേൽ ഞങ്ങൾ ഇരുവർക്കും പ്രിയപെട്ടവരായി മാറുക ആയിരുന്നു. ആ സമയം എന്റെ തലച്ചോർ രതിയുടെ പ്രഷർ കുക്കർ പോലെ നിർത്താതെ കൂകി വിസിലടിച്ചു, ഹൃദയം വേഗത്തിൽ തുടിച്ചുകൊണ്ടിരുന്നു. എന്റെ കണ്ണുകൾ നിറഞ്ഞൊഴുകി, കാലുകൾ വിറച്ചു കൊണ്ടിരുന്നു അരയ്ക്ക് കീഴോട്ട് തളർന്നു പോകുന്നപോലെ തോന്നി. ഇനിയൊന്നും ബാക്കിയില്ലെന്ന മട്ടിൽ പൂറു അവസാനമായും
💬 Comments
View all comments