Chapter Title : ഋതം [കൊമ്പൻ]

പോവാണ്!!!”

സത്യത്തിൽ ഞാനതു കേൾക്കാൻ കൊതിച്ചിരുന്നു…..അയാൾ അങ്ങനെ പറയുമ്പോ...പക്ഷെ സ്‌മൃതി എന്നെ ഞെട്ടിച്ചു കളഞ്ഞു. രാജു അത് കേട്ട് ചിരിച്ചു.

എണീക്കാൻ തുടങ്ങിയ അയാളുടെ കൈത്തണ്ടയിൽ പിടിച്ചുകൊണ്ട് പിറകിലേക്ക് ഒറ്റ വലി. അപ്പോൾ ചിരിച്ചുകൊണ്ട് കട്ടിലിലേക്ക് ഗുരുജി കയറികൊണ്ട് ഉറക്കെ പറഞ്ഞു.

“നീയന്തൊരു കഴപ്പിയാടി……..”

സ്‌മൃതി നഖം കടിച്ചുകൊണ്ട് ചിരിക്കുന്നത് ഞാൻ കണ്ടു...!

“നിനക്ക് എന്നെ അത്രക്കിഷ്ടമായോ…...”

സ്‌മൃതി അതിനും ഒന്നും പറഞ്ഞില്ല!!

“നീ എന്നെ താങ്ങുമോ സ്‌മൃതി…????”

“വേണ്ട ….. നീ കരയും പെണ്ണെ!! എനിക്കെന്തോ നിന്നെ വേദനിപ്പിക്കാൻ വയ്യ ഇപ്പൊ…!!!!”

“ഞാൻ സഹിച്ചോളാം!!!!” സ്‌മൃതി ദയനീയമായി പറയുമ്പോ അവളുടെ ഉള്ളിൽ കാമത്തിനോ കഴപ്പിനോ എത്തിനോക്കാൻ പോലും ഭയമുള്ള വികാരം പൊട്ടിമുളച്ചത് ഞാൻ സാക്ഷിയായി!!! പ്രണയം!!!

ഇഷ്ടപെട്ട പുരുഷനിൽ ചേരാൻ ആ വേദന അറിഞ്ഞുകൊണ്ട് ഒന്നാകാൻ കൊതിക്കുന്ന പെണ്ണിന്റെ മനസിലെ വികാരത്തെ പിന്നെയെന്താണ് വിളിക്കേണ്ടത്!!

"നാശം, അവളെ പണ്ണാൻ അവൾ ഗുരുജിയോട് യാചിക്കുന്നു. എന്തൊരു മോഹമാണ് കഴപ്പി പെണ്ണിന് നട്ടപ്പാതിരയ്ക്ക് …." ഞാൻ എന്റെ കണ്ണുനീർ തുടച്ചപ്പോൾ ഡ്രൈവർ ആവേശത്തോടെ പറഞ്ഞു. പക്ഷേ, ഒപ്പം അടുത്തത് എന്താണ് സംഭവിക്കുന്നതെന്ന് അറിയാൻ ഞാൻ അങ്ങോട്ടേക്ക് നോക്കിക്കൊണ്ടിരുന്നു.

സ്‌മൃതിയുടെ മനസ് അവൾ ഇഷ്ടപുരുഷന് വേണ്ടി വിധേയതോടെ, ഉള്ളിൽ ഗുരുജിയോടുള്ള പ്രണയത്തോടെയാണ് അവൾ അത് പറഞ്ഞത്! ആ മനസു തുറക്കൽ തന്നെയാണ് ഗുരുജി ആഗ്രഹിച്ചതും അയാളുടെ കണ്ണുകൾ വിടർന്നുകൊണ്ട് ഇങ്ങോട്ട് നോക്കി ഒന്ന് ചിരിച്ചു അയാളുടെ സന്തോഷത്തിനു അതിരില്ലായിരുന്നു….

"ഞാൻ നിന്നെ പ്രേമത്തോടെ ഊക്കണോ അതോ ആവേശത്തോടെ എന്റെ കലിയടങ്ങും വരെ ഊക്കണോ??" ഗുരുജി അവളുടെ അരികിൽ ഇരുന്നുകൊണ്ട് അവളുടെ