Chapter Title : ഋതം [കൊമ്പൻ]

പൊന്നോമനയായ ഭാര്യയുടെ വെളുത്ത പൂമേനിയിൽ അവളെക്കാളും അരയടി പൊക്കമുള്ള കട്ടിയുള്ള താടിയുള്ള ഉറച്ച രോമം നിറഞ്ഞ നെഞ്ചുമുള്ള, മസിലുകൾ പെരുപ്പിച്ച ആ കൊള്ളക്കാരൻ പടർന്നു കയറാൻ പോവുകയാണ്, അതിന്റെ ആദ്യപടിയായി അയാൾ അയാളുടെ അരക്കെട്ട് പതിയെ തള്ളുമ്പോൾ പ്രാണവേദനയുടെ സുഖശീതളമായ അനുഭൂതി സ്‌മൃതിയുടെ പൂറിലെ ഞരമ്പുകൾ അറിഞ്ഞു തുടങ്ങി.

സ്‌മൃതിയുടെ തല അവൾ അങ്ങോട്ടുമിങ്ങോട്ടും ഉരുട്ടികൊണ്ടിരുന്നു. അവളുടെ അഴിഞ്ഞുലഞ്ഞ മുടി കട്ടിലിൽ അങ്ങോട്ടുമിങ്ങോട്ടും പാറി. സ്‌മൃതിയുടെ മുഖത്തെ മുറുമുറുപ്പ് കണ്ടപ്പോൾ അവളുടെ വേദന എത്ര അവൾ സഹിക്കുന്നെന്നു ഞാൻ ഊഹിക്കാൻ ശ്രമിച്ചു.

എന്റെ കാലിൽ ഒരു ഉറുമ്പു കടിച്ചപ്പോൾ ഞാൻ കുനിഞ്ഞിരുന്നു… അവിടെ നിന്നും ഒരല്പം മാറി തൊഴുത്തിലേക്ക് നോക്കുമ്പോ സ്‌മൃതിയുടെ വേദന കാണുന്ന ഗുരുജിക്ക്, ഒരു കാമുകന്റെ ഭാവമായിരുന്നു.

അയാൾ പുറത്തേക്ക് എടുത്തോട്ടെ എന്ന് ചോദിക്കുമ്പോ അവൾ അതിനു എടുക്കാൻ സമ്മതിച്ചില്ല. അവിടെയാണ് സ്‌മൃതിയിൽ അയാൾക്ക് എത്ര സ്വാധീനം ഉണ്ടെന്നു ഞാൻ തിരിച്ചറിഞ്ഞത്..

"നീയിവിടെ എന്ത് കൊണക്കാൻ ആണ് വന്നത് ?" വെള്ളം നിറച്ച തൊട്ടിക്ക് സമീപത്തു നിന്നും കട്ടിലിലേക്ക് സമീപിക്കാൻ പോകുന്ന ഡ്രൈവറോട് കലിപ്പോടെ ഗുരുജി ചോദിച്ചു.

"രാജു പറഞ്ഞു എനിക്ക് ഇവളെ പണ്ണാൻ തരുമെന്ന് ..."

"ഓഹോ...അങ്ങനെ അവൻ പറഞ്ഞോ…”

“അതെ !!!”

“എങ്കിൽ പോയി രാജുവിനെ പണ്ണ്.!! ഇവൾ എന്റെ മാത്രമാണ്!!!" അദ്ദേഹം ആത്യന്തികമായി പറഞ്ഞു.

സത്യത്തിൽ അത് കേട്ടതും സ്‌മൃതി ചിരിച്ചുകൊണ്ട് ഗുരുജിയെ ഒന്ന് നോക്കി. അവളുടെ മുഖത്തപ്പോൾ അദ്ദേഹത്തോട് വല്ലാത്ത ആരാധന തുളുമ്പി നിൽകുകയായിരുന്നു, ഒപ്പം അയാളുടെ അരക്കെട്ടിന്റെ മർദ്ദം അവളുടെ പൂറിന്റെ ആഴങ്ങൾ തേടിക്കൊണ്ട് അവളുടെ പൂർത്തേൻ