Chapter Title : ഋതം [കൊമ്പൻ]

മിനിറ്റ് ആ കിടപ്പു തുടന്നു. ദേവ്ജി എന്റെ അരികിൽ കിടന്നുകൊണ്ട്. എന്നോട് വേദനിപിച്ചതിൽ മാപ്പു ചോദിച്ചു……

ഞാനും കരഞ്ഞുകൊണ്ട് ….. അതിനു ആദ്യ കാരണമായ എന്നെ കുറിച്ചോർത്തു. ബസിലേക്ക് കയറുമ്പോ നാണത്തോടെ ആ കട്ടതാടിയുള്ള ആരാധനയോടെ നോക്കിയത് പൂർണമായും ഇപ്പോൾ നടന്നതിന് കാരണല്ലെമെങ്കിൽ കൂടി ……

“ഒരുപക്ഷെ അജിത്തിന് ഞാനിതു പറയുമ്പോ ഒരല്പം ദേഷ്യം വരാം . എങ്കിലും പറയാതെ വയ്യ അജിത് …”

നമ്മൾ ഡൽഹിയിലെ തിരക്കിൽ മൈസൂരിലേക്ക് വരുമ്പോൾ പോലും നിന്റെ മനസ് ഒന്ന് മാറിയെങ്കിൽ എന്ന് മോഹിച്ചിരുന്നു, നമ്മൾ തമ്മിൽ മതിമറന്നു ഒരുതവണയെങ്കിലും സെക്സ് ഉണ്ടാകും എന്നും ഞാൻ കൊതിച്ചിരിന്നു.. അതിനായി എനിക്ക് നിന്നോട് ആവശ്യപ്പെടാനും മനസ് വന്നില്ല. സ്നേഹത്തിനായി കെഞ്ചുന്നത് എനിക്കെന്തോ ശെരിയായി തോന്നിയില്ല.

പക്ഷെ മൈസൂരിൽ നമ്മൾ താമസിച്ച 3 ദിവസവും നിനക്ക് നിന്റെ സ്വപ്നങ്ങൾ തന്നെ ആയിരുന്നു നിനക്ക് പ്രധാനം. ഞാൻ ആണെങ്കിൽ ആ സമയം മുഴുവനും കൊതിക്കുകയായിരുന്നു …… ഒരു പക്ഷെ എനിക്കിഷ്ടമുള്ള കാണാൻ എന്റെ സ്വപ്നത്തിലെ ആരാധനാ പുരുഷൻമാരെ എന്നെ കട്ടിലിൽ ഇട്ടു വേട്ടയാടാൻ എന്റെ നോട്ടത്തിലൂടെ ക്ഷണിക്കുക ആയിരുന്നു …….. അത് തന്നെയാണ് ദേവ്ജിയെ കണ്ട മാത്രയിൽ തോന്നിയത് അതൊരു പക്ഷേ ദേവ്ജിയ്ക്ക് മനസിലായും കാണും ഉറപ്പാണ് !!!!!!!!

ആ കൊടും മഞ്ഞിൽ എന്റെ ഉള്ള വികാരങ്ങളെ പൊട്ടിക്കുന്ന ചൂട് ഞങ്ങൾ തമ്മിൽ കണ്ടെത്താൻ, ദൈവ വിധി ആയിട്ട് വഴി ഒരുക്കുക ആയിരുന്നു.!!!!

::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::

അതിനാൽ എന്റെ ഞാൻ തിരിച്ചു നടക്കാനായി തീരുമാനിച്ചു. പക്ഷെ വന്ന ദിശയേതാണ് എന്ന് പോലും എനിക്ക് മനസിലായില്ല!! ഒടുവിൽ