Chapter Title : ഋതം [? ? ? ? ?]

ഒരെണ്ണം ഞെഞ്ചിൽ ഇറക്കികൊണ്ടാണ് സ്‌മൃതി എന്നെ നോക്കാതെ പോയത് !. പക്ഷെ എന്റെ മനസിലെ ദുഃഖഭാരം രാജുവിന് ഏതാണ്ട് മനസിലായി എന്ന് എനിക്കും തോന്നിയപ്പോൾ ഞങ്ങൾ സുഹൃത്തുക്കളായതു പോലെ എനിക്കും തോന്നി. എനിക്ക് മാത്രമല്ല അവനും.

"അവൾക്ക് കുഴപ്പം ഒന്നും വരില്ലെന്ന് ഉറപ്പാക്കാൻ വേണ്ടി മാത്രം." ആ തണുപ്പിൽ പുക ആവിയായി പുറത്തുവിട്ടുകൊണ്ട് ഞാൻ പറഞ്ഞു. അത് എത്രമാത്രം നല്ലതാണെന്ന് ഞാൻ മറന്നിരുന്നു.

“നിന്റെ പതിവ്രതയ്ക്ക് ഒരു കുഴപ്പവുമില്ല. എന്നെ നീ വിശ്വസിക്ക്."എൻറെ തോളിൽ എനിക്ക് പരിചിതമായ രീതിയിൽ അവൻ തടവി ആശ്വസിപ്പിച്ചു “നീ ഭയപ്പെടുന്നുവെന്ന് എനിക്കറിയാം, പക്ഷേ ഗുരുജി ഒരു സൗമ്യാത്മാവാണ്. "

"അതെ ശരിയായിരിക്കാം...പക്ഷെ…."

"നീ എന്നെ വിശ്വസിക്ക്. നിന്റെ സുന്ദരിയായ ഭാര്യയെ അയാൾ ഉപദ്രവിക്കില്ല. അയാൾ മാത്രമല്ല ഇവിടെ ആരും തൊടില്ല, ഈ ഞാൻ പോലും അവരെയൊന്നു തൊടാൻ ശ്രമിക്കില്ല,ഗുരുജി അതനുവദിക്കുകയുമില്ല, നിന്നോടപ്പം ഉള്ളതിലും സുരക്ഷിതയാണവൾ അതവൾക്ക് മനസിലാക്കുന്നുമുണ്ട് .പോരെ! നിനക്ക് അതേക്കുറിച്ചു ആലോചിച്ചു വിഷമിക്കേണ്ടതില്ല....." അയാൾ പുഞ്ചിരിച്ചു.

"എന്നാലും….അത്? എനിക്ക് …..."

"നീ പറഞ്ഞു വരുന്നത് .....
നിന്റെ ഭാര്യയുടെ...
രസച്ചരട് പൊട്ടുന്നത് നിനക്ക് കാണണം എന്നാണോ?"

"അത്..!!"

“പറ...”

“എനിക്കറീല!! രാജു” ഞാൻ തലയിൽ കൈവെച്ചുകൊണ്ട് പറഞ്ഞു.
എന്റെ സിഗരറ്റു കുറ്റി താഴെയിട്ട ചവിട്ടി.

"ശേ, അവരവിടെ പാമ്പും കോണിയും കളിക്കുകയല്ലലോ നമുക്ക് ചെന്ന് കാണാൻ!, പിന്നെ നിനക്കത് കാണിക്കാതെ ഇരിക്കാൻ നിന്റെ ഭാര്യ ഗുരുജിയോട് ആവശ്യപ്പെട്ടതെങ്കിലോ? നീയെന്താ അങ്ങനെ ആലോചിക്കാത്തത്?" രാജു ആ ദുഷിച്ച തമാശ പറഞ്ഞ് ഉറക്കെ ചിരിക്കാൻ തുടങ്ങി.

ഡ്രൈവർ അതുകേട്ട് ഞങ്ങളുടെ അടുത്തുണ്ടായിരുന്നു, അയാൾ