Chapter Title : ഋതം [? ? ? ? ?]
വികാരങ്ങളിൽ നിന്നും എന്തെങ്കിലും മാറ്റം വരുത്തുമോ എന്നും ഞാൻ ചിന്തിച്ചു.
മടിയിൽ നിന്നും സ്മൃതി എഴുന്നേറ്റുകൊണ്ട് ആ സ്പ്രിങ് ആക്ഷൻ നു ഉള്ള ആ നാടൻ കട്ടിലിൽ കയറി കിടന്നു. ഗുരുജി അപ്പോൾ സ്മൃതിക്ക് ഒരു തലയിണ വച്ചുകൊടുത്തു.
ഞാൻ നെഞ്ചിടിപ്പോടെ നോക്കി. സ്മൃതി അവളുടെ പുന്നാര കാമുകന് ഉഴുതു മറിക്കാൻ വേണ്ടി….അദ്ദേഹം മണിക്കൂറുകളായി അവളുടെ പൂറിനു നിലയ്ക്കാത്ത ഒഴുക്ക് സമ്മാനിച്ചതിന് നന്ദിസൂചകമായി… അവളുടെ നനഞ്ഞ വെണ്ണ കാലുകൾ വിരിച്ചു വച്ചു. ഗുരുജി അന്നേരം മരത്തിന്റെ അടുത്തേക്ക് നോക്കിയത് ഞാൻ കണ്ടു. ഈ ഡ്രൈവർ പാന്റഴിച്ചുകൊണ്ട് അയാളുടെ ഉണക്കപറിക്കൊണ്ട് തൊലിക്കാൻ തുടങ്ങിയിരുന്നു. അയാളുടെ മോങ്ങൽ കേട്ടുകൊണ്ടാവണം ഗുരുജി നോക്കിയത്.
കട്ടിലിൽ കിടക്കുന്ന സ്മൃതി തിരിഞ്ഞിരിക്കുന്ന ഗുരുജിയുടെ തോളിൽ തട്ടിയപ്പോൾ ഞങ്ങളെ എല്ലാവരെയും ഒരുപോലെ പറ്റിക്കാൻ എന്നവണ്ണം ഗുരുജി പറഞ്ഞു.
“എനിക്കൊരു മൂഡില്ല!! ഞാൻ പോവാണ്!!!”
സത്യത്തിൽ ഞാനതു കേൾക്കാൻ കൊതിച്ചിരുന്നു…..അയാൾ അങ്ങനെ പറയുമ്പോ...പക്ഷെ സ്മൃതി എന്നെ ഞെട്ടിച്ചു കളഞ്ഞു.
രാജു അത് കേട്ട് ചിരിച്ചു.
എണീക്കാൻ തുടങ്ങിയ അയാളുടെ കൈത്തണ്ടയിൽ പിടിച്ചുകൊണ്ട് പിറകിലേക്ക് ഒറ്റ വലി. അപ്പോൾ ചിരിച്ചുകൊണ്ട് കട്ടിലിലേക്ക് ഗുരുജി കയറികൊണ്ട് ഉറക്കെ പറഞ്ഞു.
“നീയന്തൊരു കഴപ്പിയാടി……..”
സ്മൃതി നഖം കടിച്ചുകൊണ്ട് ചിരിക്കുന്നത് ഞാൻ കണ്ടു...!
“നിനക്ക് എന്നെ അത്രക്കിഷ്ടമായോ…...”
സ്മൃതി അതിനും ഒന്നും പറഞ്ഞില്ല!!
“നീ എന്നെ താങ്ങുമോ സ്മൃതി…????”
“വേണ്ട ….. നീ കരയും പെണ്ണെ!! എനിക്കെന്തോ നിന്നെ വേദനിപ്പിക്കാൻ വയ്യ ഇപ്പൊ…!!!!”
“ഞാൻ സഹിച്ചോളാം!!!!” സ്മൃതി ദയനീയമായി പറയുമ്പോ അവളുടെ ഉള്ളിൽ കാമത്തിനോ കഴപ്പിനോ എത്തിനോക്കാൻ പോലും ഭയമുള്ള വികാരം പൊട്ടിമുളച്ചത്
💬 Comments
View all comments