Chapter Title : ഋതം [? ? ? ? ?]

ജീവിതവും അവളുടെ ഉള്ളിലെ മോഹങ്ങളും, ലക്‌ഷ്യംവും എല്ലാം ഞാൻ എന്റെ ദേവ്ജിയോട് പറഞ്ഞു.

ഒരു പെണ്ണ് ഏറ്റവും കൂടുതൽ വിഷമിക്കുന്നത് അവൾക്ക് സ്വന്തമായി ഒരു തീരുമാനം പോലും എടുക്കാൻ കഴിയുന്നില്ല എന്ന അവസ്‌ഥ വരുമ്പോഴാണ്, അതും പ്രേമിച്ചു വിവാഹം കഴിച്ച ഒരാളിൽ നിന്ന് പോലും കിട്ടില്ല, എന്നറിയുമ്പോ അത്രമേൽ എല്ലാത്തിനോടും വെറുപ്പും ദേഷ്യവും തോന്നും, അതെല്ലാം ഞാൻ ആ രാത്രി തീർക്കുകയായിരുന്നു എന്ന് ദേവ്ജിയോട് തുറന്നു പറഞ്ഞു.

അദ്ദേഹം എല്ലാം കേട്ടപ്പോൾ പറഞ്ഞു

“ഞാൻ ചെയ്തത് തെറ്റ് തന്നെയാണ്, എനിക്ക് സ്‌മൃതിയെ കണ്ടപ്പോൾ നിയന്ത്രിക്കാന്‍ ആയില്ല, പിന്നെ നിന്റെ ആ നോട്ടം അതെന്നെ അങ്ങനെ ചിന്തിപ്പിച്ചു…..നീ വഴങ്ങുമെന്ന് ….
എനിക്കറിയില്ല...അത് വെറും തോന്നൽ മാത്രം ആണെന്ന്!! നീയെന്നെ നോക്കിയ ആ നോട്ടത്തിൽ ഞാനും നീയും കെട്ടിപിടിച്ചുകൊണ്ട് ഒരു കാടിന്റെ ഒത്ത നടുവിൽ ആരാലും ശല്യം ചെയ്യാനില്ലാതെ രതി കേളി ആടുന്നത് കണ്ണിൽ കണ്ടുപോയി …..”

“ഞാൻ തന്നെയാണ് കാരണം അപ്പൊ, ഇത് നടന്നതിൽ….”

“അതെന്തേ...” അദ്ദേഹം അങ്ങനെ ചോദിക്കുമ്പോ എനിക്ക് പാവം തോന്നി...

“ഞാൻ അത് തന്നെയാണ് ദേവ്ജിയെ കാണുമ്പോ വിചാരിച്ചതും!!!!!!!!!!!!”

ദേവ്ജി എന്റെ വിരലിൽ കൈ കൊണ്ട് തലോടികൊണ്ടിരുന്നു…..
അദ്ദേഹത്തിന്റെ ചുണ്ട്കൾ ആ നിമിഷം എന്റെ ചുണ്ടോടു ചേർന്ന്….. ഞാനും ആ നിമിഷത്തിനു കൊതിച്ചിരുന്നപോലെ ….
സമയം കടന്നുപോയപ്പോൾ...രാജു ഞങ്ങളെ ശബ്ദം കൊണ്ട് ഉണർത്തി……

ചുണ്ടു വിടുവിച്ചുകൊണ്ട് ദേവ്ജി പറഞ്ഞു….

“ഈ ചുംബനം പോലും ….നീയിപ്പോൾ ആഗ്രഹിക്കുന്നു എന്നെനിക്ക് തോന്നിയത് കൊണ്ട് മാത്രമാണ് …..”

ഞാൻ നാണത്തോടെ ചിരിച്ചു …..

“പേര് !.....” ഞാൻ ആദ്യമായി