Chapter Title : റോക്കി 6 [സാത്യകി] [Climax]

പറഞ്ഞു മനസിലാക്കാൻ ശ്രമിച്ചു

'അത് സാരല്ല.. നീ... നീ ചെയ്യ്.. നിർത്തല്ലേ....'
ഇഷാനി കരഞ്ഞു കൊണ്ട് കേണു

'ഇഷ... മോളെ.. എനിക്ക് ഇപ്പോൾ വരും... പാൽ അകത്തു പോകുമെടാ...'
ഞാൻ അവസാനമായി ഒരു തവണ കൂടി അവളോട് പറഞ്ഞു നോക്കി. ഇനി പറഞ്ഞിട്ട് കാര്യം ഒന്നുമില്ല. ഏകദേശം പാൽ ചീറ്റാറായി

'പൊക്കോട്ടെ... നിർത്തല്ലേ... പ്ലീസ്.. പ്ലീ...സ്.. മുത്തല്ലേ....'
ഇഷാനി എന്നോട് കേണപേക്ഷിച്ചു..

എന്റെ മാന്ത്രിക ദണ്ഡ് ഞാൻ അവളുടെ പൂവിൽ ഇട്ടൊന്ന് ചുഴറ്റി.. ഞങ്ങൾ രണ്ട് പേരും സുരതത്തിന്റെ ഔന്ന്യത്തത്തിൽ ഉറക്കെ കരഞ്ഞു. അവളൊരു ആലില പോലെ എന്റെ കയ്യിൽ കിടന്നു വിറച്ചു. ആ സമയം എന്റെ കടകോലിൽ നിന്നും അവളുടെ ഉദരത്തിലേക്ക് എന്റെ അമൃതം വർഷിച്ചു.. എന്നിലെ ആദ്യ ബീജബിന്ദുക്കൾ അവൾ ഏറ്റ് വാങ്ങി. ജീവിതത്തിൽ ഒരിക്കലും ഞാനിങ്ങനെ ഒന്ന് അനുഭവിച്ചിട്ടില്ല. ബാക്കിയെല്ലാം ഇതിന് മുന്നിൽ എനിക്ക് വെറും അനുഭവങ്ങൾ ആയിരുന്നു. എന്നാലിത് ശരിക്കുമൊരു അനുഭൂതി ആയിരുന്നു.

പാൽ പോയി കഴിഞ്ഞിട്ടും ഞാൻ അവളുടെ മേലെ നിന്നും മാറാതെ മുകളിൽ തന്നെ കിടന്നു. പതിയെ ചുരുങ്ങിയ സാമാനം ഇപ്പോളും പൂവിൽ തന്നെ ഉണ്ട്. ഇഷാനി വളരെ പ്രയാസപ്പെട്ടു ശ്വാസം എടുക്കുന്നത് ഞാൻ കണ്ടു. കളിയുടെ ക്ഷീണവും ഞാൻ മേലെ കിടക്കുന്നത് കൊണ്ടുള്ള ഭാരവും അവളെ തളർത്തിയിട്ട് ഉണ്ട്. പാവം തോന്നി ഞാൻ താഴോട്ട് നീങ്ങി മെത്തയിൽ കിടന്നു. ഇഷാനി പതിയെ തളർന്നു എഴുന്നേറ്റ് മുട്ട് കുത്തി പോയ് അയയിൽ കിടന്ന ഒരു തോർത്ത്‌ വലിച്ചെടുത്തു. എണീറ്റ് നിന്നാൽ തുണി ഇല്ലാത്തത് കൊണ്ട് താഴെ ഉള്ള ആരേലും കാണുമോ എന്നൊരു പേടി അവൾക്ക് ഉണ്ടായി. ഞങ്ങൾ കിടക്കുന്ന സൈഡിൽ എണീറ്റ് നിന്നാലും റോഡിൽ ഉള്ളവർക്ക് ഒന്നും ഞങ്ങളെ കാണാൻ പറ്റില്ല. പിന്നെയും ചാൻസ് വയലിനു അക്കരെ ദൂരെ മാറി കിടക്കുന്ന വീടുകളിൽ ആരെങ്കിലും കണ്ടാലാണ്. S23 ഉണ്ടേൽ പോലും അത് അസാധ്യം ആണ്..

തോർത്ത്‌ വലിച്ചെടുത്തു ദേഹത്തെ വിയർപ്പ് ഒപ്പി അവൾ മെത്തയിലേക്ക് ഇരുന്നു. എന്റെ ദേഹത്തെ വിയർപ്പും അവൾ തുടച്ചു തന്നു. അവളിലെ ആദ്യത്തെ ശുക്ലാഭിഷേകം എന്ത്