Chapter Title : റോങ് നമ്പർ [ആദി ആദിത്യൻ]

എന്റെ ജീവിതം തകർക്കാൻ ഞാൻ എന്ത് തെറ്റാടാ നിന്നോട് ചെയ്തത്... രാജീവ് നിസ്സാഹായനായി മുജീബിനോട് ചോദിച്ചു...

മുജീബ് ഒന്നും പറഞ്ഞില്ല... ആയാളൊന്ന് പുഞ്ചിരിക്കുക മാത്രം ചെയ്തു.. "എല്ലാം നീ വഴിയേ അറിയും... ഒരു കാര്യം പ്രത്യേകം ശ്രദ്ദിച്ചോളൂ... നിന്റെ ഭാര്യ ഡെയ്ഞ്ചർ ആണ്... "

അപ്പോഴേക്കും മീര ഒരു കുപ്പി തണുത്ത വെള്ളവുമായി വന്നു. മുജീബിന് ഒരു ഗ്ലാസ്സിൽ ഒഴിച്ചു കൊടുത്ത് ബാക്കി രാജീവിന് നീട്ടി... അനുസരണയുള്ള കുട്ടിയെ പോലെ അവനത് വാങ്ങി മോന്തിക്കുടിച്ചു...

അവൾ അവനെ കുഷ്യൻ സോഫയിൽ ചാരിക്കിടത്തി.. എന്നിട്ട് വളരെ മൃദുവായി പറഞ്ഞു "relax and enjoy the show."..

ഇല്ല മീരാ, ദയവായി ... ഇത് ചെയ്യരുത് ... ഞാൻ തെറ്റ് ചെയ്തിട്ടില്ലെന്ന് നീയൊന്ന് വിശ്വസിക്ക്... ," രാജീവ് കരയുന്നതിന്റെ വക്കിലായിരുന്നു...

"നിങ്ങളാണ് എല്ലാം ചെയ്തത്, നിങ്ങൾ എന്നെ കബളിപ്പിച്ചു, മണ്ടിയാക്കി...മറ്റൊരു പുരുഷനെ മനസിൽ കൊണ്ട് നടക്കുന്ന പീറപെണ്ണാണ് എന്ന് വരെ ചിന്തിച്ചു... ഇനി നിങ്ങൾ ഇതും കൂടെ കാണണം," അവൾ ഉറച്ച ശബ്ദത്തിൽ സംസാരിച്ചു, എന്നിട്ട് അവനെ കെട്ടിപ്പിടിക്കുന്നതുപോലെ കുനിഞ്ഞ് അവന്റെ ചെവിയിൽ മന്ത്രിച്ചു, "സോഫയ്ക്ക് താഴെ കത്തി ഒളിപ്പിച്ചിട്ടുണ്ടെനുള്ളത് മറക്കണ്ട... ഞാൻ സത്യം ചെയ്യുന്നു ... നിങ്ങൾ ഇവിടെ നിന്ന് ഒരു ഇഞ്ച് പോലും അണങ്ങിയാൽ ഞാൻ എന്നെത്തന്നെ കൊല്ലും. "...

എന്താണ് ചെയ്യേണ്ടതെന്ന് അറിയാതെ രാജീവ് നിസ്സഹായതയോടെ നോക്കുമ്പോഴേക്കും അവൾ മുജീബിന്റെ അടുത്തേക്ക് നടന്നിരുന്നു. ഇതൊക്കെ എങ്ങനെ നടക്കുന്നു എന്ന് മനസിലാക്കാൻ രാജീവിന് അപ്പോഴും കഴിഞ്ഞില്ല.

മീര മുജീബിനെ വശ്യമായി ഒന്ന് നോക്കി, താൻ എന്താണ് ചെയ്യേണ്ടത് എന്ന് ഒരു നിമിഷം പുനർവിചിന്തനം നടത്തി. എന്നിട്ട് അവൾ ഗൗണ് ഊരിമാറ്റി രവിയുടെ അടുത്തേക്ക് എറിഞ്ഞു. ഇപ്പോൾ അവളെ മേൽ വളരെ നേർത്ത ഒരു പാന്റിയും മുലകളെ പൊതിയാൻ പാടുപെടുന്ന ബ്രായും മാത്രമാണ് ഉള്ളത്. അവൾ കാലുകൾ വിരിച്ച് മുജീബിന്റെ മടിയിൽ ഇരുന്നു...

അത് സഹിക്കാനാവാതെ രാജീവ്കണ്ണുകൾ ഇറുക്കിപ്പിടിച്ചു. വളരെ ദൃഢമായി കണ്ണുകൾ അടച്ചു, ഇതെല്ലാം ഒരു മോശം സ്വപ്നം മാത്രമാണെന്നും കണ്ണുതുറക്കുമ്പോൾ എല്ലാം ഇല്ലാതാകുമെന്നും പ്രതീക്ഷിച്ച് രാജീവ് കണ്ണു