Chapter Title : റോസ് മിൽക്ക് [M.D.V]

ഇരിക്കുമെന്ന്” പഴമക്കാർ പറയുന്നത് സത്യമാണ്. ജിലു കടിമൂത്തു കൊണ്ട് കല്യാണത്തിന് മുൻപേ തന്റെ അമ്മായിപ്പനെ വളച്ചു പൂറിൽ കയറ്റാൻ വേണ്ടിയാണു കോട്ടയത്ത് നിന്നും ചാവക്കാടിലേക്ക് വണ്ടികയറിയത്.

രാജേന്ദ്രൻ കാന്താരിക്കുള്ള കോഫീ എടുത്തു കൊണ്ട് രാജീവിന്റെയും ജിലുവിന്റെയും ചിരി കേൾക്കുന്ന ഹാളിലേക്ക് ചെന്നു, ജിലു മുട്ടുവരെ ഇറക്കുമുള്ള ഒരു കരിം നീല പവാടയും പിങ്ക് നിറമുള്ള സ്ലീവെലെസ്സ് ടീഷർട്ടും ആയിരുന്നു വേഷം, കാലിന്റെ മേലെ കാലുമിട്ടിരിക്കുമ്പോ അവളുടെ ഒതുക്കമുള്ള കാലിൽ ഒരു രോമം പോലുമില്ലാതെ മിനുസപ്പെടുത്തിയത് കാണുമ്പോഴേ രാജേന്ദ്രന്റെ കൈ വിറച്ചു. ജിലു അവളുടെ കറുത്ത മുടിയിഴകൾ മുന്നിലേക്കിട്ടുകൊണ്ട് രാജീവന്റെ അടുത്തിരുന്നുകൊണ്ട് എന്തോ തമാശ പറഞ്ഞു ചിരിക്കുകയാണ്. അയാൾ വേഗം കോഫീ അവൾക്ക് നേരെ നീട്ടി. അവളത് മുന്നിലെ കുട്ടി ടേബിളിലേക്ക് വെച്ചു.

“അങ്കിൾ...അങ്കിളെന്തിനാ ഇങ്ങനെ ബുദ്ധിമുട്ടുന്നേ പറഞ്ഞെങ്കിൽ ഞാൻ എടുക്കില്ലേ ?”

“വേണ്ട മോളെ, സുമതി ഉണ്ടായിരുന്നെങ്കിൽ ഇതൊക്കെ അവളല്ലേ ചെയ്യേണ്ടിയിരുന്നത്….”

“ആന്റി മരിച്ചിട്ടിപ്പോ എത്ര വർഷമായി അങ്കിൾ.”

“12!”

“അങ്കിളിപ്പോഴും എന്ത് യങ് ആണ്, വേണേൽ രാജീവന്റെയും എന്റെയും …കെട്ടിനൊപ്പം അങ്കിളിനും ഒരു കല്യാണം കഴിക്കാലോ...”

“ജിലൂ….” രാജീവ് ദേഷ്യം വന്നപോലെ അവളെയൊന്നു നോക്കി, ആ നോട്ടത്തിൽ അവളൊന്നു പതറി. എങ്കിലും മുന്നിലെ ട്രേയിൽ നിന്നും അവളൊരു കാപ്പി എടുത്തുകൊണ്ട്, മൊത്തി കുടിക്കാനാരംഭിച്ചു.

“സോറി, അങ്കിൾ ….ഞാൻ.”

“ഇട്സ് ഒക്കെ..മോളെ.” രാജേന്ദ്രൻ ചിരിക്കാൻ ശ്രമിച്ചുകൊണ്ട് സോഫയിലേക്ക് ചാരിയിരുന്നു.

“അങ്കിൾ ഇന്ന്, ഡിന്നർ ഞാൻ ഉണ്ടാക്കാം, ഇന്നലെ അങ്കിൾ എന്നെ ഒന്നിനും സമ്മതിച്ചില്ല…..”

ഇന്നലെ എന്താണ് അവിടെ നടന്നതെന്ന് രാജേന്ദ്രൻ ഓർത്തപ്പോൾ തന്നെ അയാളുടെ മനസ്സിൽ വെള്ളിടി