Chapter Title : റോഷിന്‍ ആണ്ട്രൂസ് 2

കൊല്ലുമല്ലോ. രജിത ഒന്നും അറിയാതെ എന്തൊക്കെയോ സ്പീഡില്‍ ടൈപ്പ് ചെയ്തു കൊണ്ടിരിക്കുന്നു.

ആസിഫ് തിരിച്ചു തന്‍റെ ടേബിളില്‍ പോയിരുന്നു. അല്ലേലും എന്തെങ്കിലും കാത്തിരുന്നാല്‍ സമയം പോകില്ല. ആസിഫിന് വല്ലാത്ത മടുപ്പ് തോന്നി. അങ്ങിനെ ആറുമണിയായി. പെട്ടെന്ന് കാര്‍ഡും പഞ്ചുചെയ്തു പുറത്തിറങ്ങി രജിതക്കു ക മ്പികു ട്ടന്‍.നെ റ്റ് വേണ്ടി കാത്തുനിന്നു. കുറച്ചു കഴിഞ്ഞപ്പോള്‍ ഡോര്‍ തുറന്നു. രജിതയാണെന്ന് കരുതി നോക്കിയപ്പോള്‍ അക്കൊണ്ട്സിലെ വിപിന്‍. തീര്‍ന്നു. എല്ലാ പ്ലാനും തീര്‍ന്നു. ഇവന്‍ ഇന്നെന്‍റെ കൂടെ വരും. എങ്ങിനെയാ ഇവനെയൊന്നു ഒഴുവാക്കി വിടുക. ആസിഫിന് ഭയങ്കര ദേഷ്യം വന്നു.

“ടാ നീ വരുന്നോ? എനിക്ക് ക്യാഷ് അയക്കാന്‍ പോണം. ഇന്ന് റേറ്റ് കൂടുതലുണ്ട്” എന്നും പറഞ്ഞു അവന്‍ ബസ്സ്‌ സ്റ്റോപ്പിലേക്ക് ഓടി..

ഹോ രക്ഷപെട്ട്! രോഗി ഇച്ചിച്ചതും വൈദ്യൻ കൽപ്പിച്ചതും പാൽ!! അവനെ കൊണ്ടുള്ള ശല്യം തീര്‍ന്നു.. അപ്പോള്‍ ഓഫീസ് നമ്പരില്‍ നിന്നും ഒരു കോള്‍ വരുന്നു. ആരാണാവോ! ഫോണ്‍ എടുത്തപ്പോള്‍ രജിത. “ആസിഫ് എല്ലാവരും പോയിട്ട് നമുക്ക് പോകാം.” ശെരി എന്ന് പറഞ്ഞു ഫോണ്‍ കട്ട് ചെയ്തു. പത്തുപതിനഞ്ചു മിനിറ്റ് കഴിഞ്ഞപ്പോള്‍ അവള്‍ വന്നു.

അങ്ങിനെ ഞങ്ങള്‍ രണ്ടും പേരും കൂടി ബസ്സില്‍ കയറി. വലിയ തിരക്കൊന്നുമില്ല. കുറച്ചു ഫിലിപ്പീനോകള്‍ ഇരിപ്പുണ്ട്. രക്ഷപെട്ടു മലയാളികള്‍ ആരുമില്ല. അവന്‍ ഇരുന്ന സീറ്റില്‍ ഇടതുവശത്തായി അവള്‍ വന്നിരുന്നു. അവളുടെ മുടി എന്‍റെ തോളിലേക്ക് വീണു. ഒരു പ്രത്യേക സുഖം തോന്നി.

ബസ്സ്‌ ഓടി തുടങ്ങിയപ്പോള്‍ തല തിരിച്ചു അവളെ നോക്കിക്കൊണ്ട്‌ ആസിഫ് പറഞ്ഞു. “പറ. എന്നിട്ട് എന്തുണ്ടായി? അന്ന് എം.ഡിയെ പോയി കണ്ടോ?

“ങും” എന്ന് മൂളിക്കൊണ്ട് അവള്‍ കഥ തുടങ്ങി.

എം.ഡിയോട് എന്ത് പറയണമെന്ന് എനിക്കറിയില്ലായിരുന്നു. ഞാന്‍ വിറച്ചു വിറച്ചു അയ്യാളുടെ ഓഫീസിലേക്ക് നടന്നു. ചെന്നപ്പോള്‍ അയ്യാള്‍ കുറച്ചു സന്തോഷത്തിലാണെന്ന് തോന്നി.

“സര്‍” എന്ന് ഞാനയ്യാളെ വിളിച്ചു. മോണിട്ടറില്‍ നിന്നും മുഖമെടുത്തു അയ്യാളെന്നെ നോക്കി.

“സര്‍. ഞാന്‍ അത് ഡ്രോയറില്‍ വെച്ചായിരുന്നു. പക്ഷെ എവിടെ പോയെന്നു അറിയില്ല. ഞാന്‍ ഇന്നലെ വന്നില്ലായിരുന്നു. ഇനി ആരെങ്കിലും എടുത്തു കളഞ്ഞോ എന്നറിയില്ല.”

അയ്യാള്‍ ദേശ്യത്തില്‍