Chapter Title : റോസ്സിയുടെ റോസ്സാപ്പൂർ വിരിഞ്ഞപ്പോൾ [kambi Mahan]

അവൾ ബൈ പറഞ്ഞത്.

&&&&&&&&&&&&&&&

ചേട്ടായി.............. ചേട്ടായി ................. അവളുടെ വിളികേട്ടാണ് ഞാൻ ഉണർന്നത് എന്താ ഓർത്തു കിടക്കുന്നത് അവളുടെ ആ ചോദ്യം കേട്ടിട്ട് ആണ് ഞാൻ ഓർമയിൽ നിന്നും ഉണർന്നത്

“എന്തൊരു ഒറക്കാ ചേട്ടായി .. രാത്രി ഒറങ്ങീല്ലെ” എന്ത് പറയണമെന്നറിയാതെ ഞാൻ കുഴങ്ങി. ഈശോര ഇന്നലെ രാത്രി ഇവളുടെ പേരും വിളിച്ചാണ് വാണം വിട്ടത്. ഇവളെങ്ങാനും തൻറ റൂറൂമിനടുത്ത് വന്നിരുന്നോ ആവോ…? ”

“ഇനീം കെടന്നൊറങ്ങാണ്ട് എണീക്ക്..

എത്രയും വേഗം ഒരു പെണ്ണ് കെട്ട്യാലെ ചേട്ടായി ശരിയാവൂ.” പെണ്ണ് കെട്ടാത്തതിന്റെ അസുഖമാണ് എനിക്ക് എന്ന് അവൾക്കും മനസ്സിലായിക്കഴിഞ്ഞിരുന്നു.

അവൾ നടന്നു നീങ്ങിയപ്പോൾ എന്റെ കണ്ണുകൾ പതിവു തെറ്റിച്ചില്ല. പക്ഷെ, അവൾ ഇടക്കൊന്ന് തിരിഞ്ഞ് നോക്കിയത് എന്നെ വല്ലാണ്ടാക്കി. ഞാൻ വേഗം എണീറ്റ് കുളിമുറിയിൽ കയറി. നാട്ടിലെ കുറച്ച സുഹൃത്തുക്കളെ അവരുടെ വീട്ടിൽ പോയി തന്നെ കണ്ടു. എല്ലാവരുമായും സൗഹൃദം പുതുക്കി.

ഉച്ചക്ക് റോസ് പറഞ്ഞതനുസരിച്ച് ബന്ധു വീടുകളും സന്ദർഷിച്ചു. എല്ലാമൊന്ന് കഴിഞ്ഞപ്പോൾ സമയം സന്ധ്യ കഴിഞ്ഞിരുന്നു. പിന്നെ രാത്രി കുളി കഴിഞ്ഞു

നേരെ സോഫയിലേക്ക് ചെന്ന് വീണു. കുറച്ച നേരം TV കണ്ടിരുന്നു എന്തൊക്കെയോ അസ്വസ്ഥത മനസ്സിനെ പിടികൂടി. അടുക്കളപ്പണി തീർത്ത് റോസ് മുറിയിലേക്ക് പോകുന്നത് കണ്ടു. ഒപ്പം കുഞ്ഞ് കരയുന്നതും.

കരച്ചിൽ സഡൻ ബ്രേക്കിട്ടപ്പോൾ മനസ്സിലായി അവൾ വായിലേക്ക് തിരുകിക്കയറ്റിയിട്ടുണ്ടാകുമെന്ന്… –

“ആരി രാരീരം രാരോ …………..

അവൾ താരാട്ടു പാടി തൊട്ടിൽ ആട്ടുകയാണ്.

കുഞ്ഞനിയത്തിയുടെ പാട്ടിന് താരാട്ടിൻറ ഈണമാണെങ്കിലും ആ സ്വരത്തിനു വിരഹത്തിൻ ഭാവമില്ലേ എന്നൊരു സംശയം! എപ്പോളും ബിസിനസ്സിന്റെ തിരക്കിൽ നടക്കുന്ന അളിയന് ഇവളെയും കുഞ്ഞിനേയും നോക്കാൻ സമയം ഉണ്ടോ

.. പാവം റോസ് .............

ഓരോന്ന് ആലോചിച്ചിട്ട് അനിയത്തിയുടെ മുറി ലക്ഷ്യമാക്കി നീങ്ങി. കുഞ്ഞ് ഉറങ്ങിയെന്ന് തോന്നിയതും ആട്ടുന്നത് മതിയാക്കി വാതിലടക്കാൻ ഒരുങ്ങുകയായിരുന്നു അവൾ. അപ്പോഴാണ് ഞാൻ അകത്തേക്ക് കയറി വന്നത്.

“അവനുറങ്ങി……………..”

മോനെ കാണാൻ വന്നതാണെന്നാണ് അവൾ ധരിച്ചത്. ഞാൻ തൊട്ടിലിന്റെ അടുത്തേക്കു ചെന്ന് ഉള്ളിലേക്ക് നോക്കി. മുറിയിലെ വെളിച്ചത്തിൽ കണ്ണുകളടച്ച് ഉറങ്ങുന്ന കുഞ്ഞിനെ ഞാൻ കണ്ടു. ഞാൻ