Chapter Title : റോസ്സിയുടെ റോസ്സാപ്പൂർ വിരിഞ്ഞപ്പോൾ [kambi Mahan]

ഈണമാണെങ്കിലും ആ സ്വരത്തിനു വിരഹത്തിൻ ഭാവമില്ലേ എന്നൊരു സംശയം! എപ്പോളും ബിസിനസ്സിന്റെ തിരക്കിൽ നടക്കുന്ന അളിയന് ഇവളെയും കുഞ്ഞിനേയും നോക്കാൻ സമയം ഉണ്ടോ

.. പാവം റോസ് .............

ഓരോന്ന് ആലോചിച്ചിട്ട് അനിയത്തിയുടെ മുറി ലക്ഷ്യമാക്കി നീങ്ങി. കുഞ്ഞ് ഉറങ്ങിയെന്ന് തോന്നിയതും ആട്ടുന്നത് മതിയാക്കി വാതിലടക്കാൻ ഒരുങ്ങുകയായിരുന്നു അവൾ. അപ്പോഴാണ് ഞാൻ അകത്തേക്ക് കയറി വന്നത്.

“അവനുറങ്ങി……………..”

മോനെ കാണാൻ വന്നതാണെന്നാണ് അവൾ ധരിച്ചത്. ഞാൻ തൊട്ടിലിന്റെ അടുത്തേക്കു ചെന്ന് ഉള്ളിലേക്ക് നോക്കി. മുറിയിലെ വെളിച്ചത്തിൽ കണ്ണുകളടച്ച് ഉറങ്ങുന്ന കുഞ്ഞിനെ ഞാൻ കണ്ടു. ഞാൻ തിരിഞ്ഞ് നോക്കിയപ്പോൾ പിന്തിരിഞ്ഞ് നിന്ന് മേശയിൽ എന്തോ പരതുന്ന റോസിനെ യാണ് കണ്ടത്.

മോളെ റോസ്..

എന്താ ചേട്ടായി.................

ഒന്നല്ല .............

ഉം .....

പിന്നൊന്നും നോക്കിയില്ല, ചന്തിയിൽ തന്നെ ഒറ്റപ്പിടുത്തം, ഞെട്ടിത്തിരിഞ്ഞ അവൾ എന്റെ മുഖത്തേക്ക് തുറിച്ച് നോക്കിയെങ്കിലും ചന്തിയിലുള്ള പിടുത്തം ഞാൻ വിട്ടില്ല.. ക്രമേണ അവളുടെ മുഖഭാവം നാണത്തിലേക്ക് മെല്ലെ മെല്ലെ വഴിമാറുന്നത് ഞാൻ കണ്ടു. ചന്തിയിൽ നിന്ന് കയ്യെടുത്ത ഞാൻ വാതിലടച്ച് കുറ്റിയിട്ടു.

തിരിഞ്ഞപ്പോൾ കണ്ടത് മുഖം കുനിച്ച് മേശയിൽ ചാരി നിൽക്കുന്ന റോസിനെ ആണ് . അവളുടെ തൊട്ടു മുമ്പിലെത്തിയതും എന്റെ നെഞ്ചിടിപ്പ് കൂടി.. ആദ്യമായിട്ടാണൊരു പെണ്ണിന്റെ അടുത്ത് പോകുന്ന പോലെ .. ഇന്ന് അവളൊരു ഭാര്യ ആണല്ലോ ഒരു കുഞ്ഞിന്റെ അമ്മയും

ഞാൻ പിന്നിലൂടെ ചെന്ന് അവളെ കെട്ടിപിടിച്ചു

ചേട്ടായി......

എന്താ മോളെ ..... . ഞാൻ തോളിൽ പിടിച്ചതും അവൾ എന്റെ നെഞ്ചിലേക്ക് ചാഞ്ഞു.

എന്റെ നിയന്ത്രണം വിട്ടു കഴിഞ്ഞിരുന്നു. ഞാൻ അവളെ