Chapter Title : രുദ്രസേനൻ 2 [Abarijithan]

അവളുടെ വഴുവഴുപ്പിൽ കൂതത്തിലേക്ക് കേറിയിറങ്ങി കൊണ്ടിരുന്നു .

ആവലാതിനനുസരിച് അരക്കെട്ട് ചലിപ്പിച്ചു വേഗവും താളവും അവളിൽ സുഖത്തിന്റെ നോവുകൾ നിറഞ്ച്ചുകൊണ്ടിരുന്നു

അടിയുടെ വേഗത കൂട്ടുന്നത് വെടി പൊട്ടൻ ആണെന്ന് അറിയാം അവളാ നിമിഷം പഴക്കാറില്ല രണ്ടാമത്തെ പൊട്ടുന്ന വെടിയിൽ രുചികൂടും എന്നാണ് അഭിയുടെ കണ്ട് പിടുത്തം അവൾ പൊടുന്നനെ വലിച്ചൂരു വായിലെക്കെടുത്ത ഉറഞ്ചി വലിച്ചു കൊണ്ട് പൊട്ടിയ വെടി മുഴുവൻ അകത്തേക്ക് എടുത്തു അവളുടെ തേനും കുതിയുടെ

നീരും പാലും അവൾ കുടിച്ചിറക്കി... സേനൻ പതിയെ മലർന്ന് കിടന്ന് അവളെ നെഞ്ചിലേക്ക് വലിച്ചിട്ടു....

ഒരു പാതി മയക്കത്തിൽ നിന്ന് ഉണർന്നപ്പോൾ

രുദ്രൻ നും . അവൾക്കും വേണ്ട അംഗീകളും ആയുധംങ്ങളും .

തയ്യാറായിരുന്നു.....

അവർ തയ്യാറായി പരസ്പരം നോക്കി ഇരുവരിലും ആവേശം കാണാം... യുദ്ധം

അവർക്ക് ഒരു ഹരാമായിരുന്നു അതിനൊരു കാരണം ഉണ്ട് ........അവരുടെ പ്രണയത്തിന്റെ തുടക്കം അവിടെ നിന്നാണ്.....

“അപ്പോൾ എന്തുപറയുന്നു, മൃണാളിനി?” അവൻ അവളെ നോക്കി ചോദിച്ചു. “നമ്മുടെ ശത്രുക്കൾക്ക് ഇന്ന് എന്താണ് നൽകേണ്ടത്? പരാജയമോ അതോ മരണഭയമോ?”

മൃണാളിനി ചിരിച്ചു.

“അവർക്കെന്താണ് നൽകേണ്ടതെന്ന് യുദ്ധഭൂമിയിൽ തീരുമാനിക്കാം, രുദ്രാ. പക്ഷേ ഒന്നുമാത്രം ഓർത്തുകൊള്ളൂ. ഈ യുദ്ധത്തിൽ നീ മുന്നിൽനിന്ന് പോരാടുമ്പോൾ നിന്റെ പിന്നിൽ നിന്റെ മൃണാളിനിയുണ്ടാകും.”

അവൾ തന്റെ വാൾ കൈയിലെടുത്തു.

“നീ വീഴാൻ അനുവദിക്കില്ല. നമ്മുടെ സൈന്യത്തെ തകരാൻ അനുവദിക്കില്ല.

നമ്മുടെ രാജ്യത്തിന്റെ പതാക ശത്രുവിന്റെ കാൽക്കീഴിൽ വീഴാനും അനുവദിക്കില്ല.”

രുദ്രസേനൻ അവളുടെ അടുത്തേക്ക് വന്നു.

“എന്റെ ജീവിതത്തിൽ ഞാൻ നേടിയ ഏറ്റവും വലിയ വിജയം ഏതാണെന്ന് അറിയാമോ?”

“എന്താണ്?” അവൾ ചോദിച്ചു.