Chapter Title : സാരംഗ്കോടിൽ സകുടുംബം 2 [അപരൻ]

എട്ടു വയസ്സിനു മൂത്തതാണെങ്കിലും ഞങ്ങൾ ഏകദേശം കൂട്ടുകാരെപ്പോലെയാണ്. ചേച്ചിയും അളിയനും പ്രേമിച്ചു നടന്ന കാലത്തേ അവരുടെ പ്രേമത്തിനു ഞാൻ സപ്പോർട്ടായിരുന്നു... പിന്നീട് അവരുടെ കല്യാണത്തിനു ശേഷവും വീട്ടിൽ ചെല്ലുമ്പോഴൊക്കെ വെള്ളമടിക്കാനും മറ്റുമായി ഞങ്ങൾ കൂടുമായിരുന്നു. " ചേട്ടനവനെ വഷളാക്കും " ചേച്ചി ചിലപ്പോൾ പറയും... " എടീ അവനു വയസ്സു പതിനെട്ടു കഴിഞ്ഞു. പ്രായപൂർത്തിയായ ആണാ...". അളിയൻ പറയും... എന്നിട്ട് എന്നോടായി പറയും, " ഏതു നേരത്താണോ ഇവളെ പ്രേമിക്കാൻ തോന്നിയത്. ആ വീണാ മേനോൻ ആയിരുന്നെങ്കിൽ എന്തു സുഖമായിരുന്നേനേ..." ചേച്ചിയെ പ്രേമിക്കുന്നതിനു മുമ്പേ അളിയന്റെ ലൈനായിരുന്നു വീണ. ചേച്ചിയുടെ ക്ലാസ്സ്മേറ്റ്. ആ പ്രേമമൊക്കെ ചേച്ചിക്കുമറിയാം. ചേച്ചിയുടെ ഒരു പൂർവ്വപ്രണയത്തെക്കുറിച്ച് അളിയനും അറിയാം. പക്ഷേ ചേച്ചിയും അളിയനും നല്ല അണ്ടർസ്റ്റാൻഡിങ് ഉള്ളവരായിരുന്നതിനാൽ അതിനെയൊക്കെ വളരെ ഈസിയായിട്ടാണ് എടുത്തിരുന്നത്... " ആ... കോണ...മേനോൻ... ചെല്ല്... ഇനിയാണേലും അവളുടെ അടുത്തേക്ക് ചെല്ലാമല്ലോ... ചെന്ന് തല വച്ചു കൊട്... ഒന്നോർത്തോ. പട്ടാളക്കാരനു വെടി കൊണ്ടു മരിച്ചാലേ ബഹുമതി കിട്ടൂ... പട്ടാളക്കാരന്റെ വെടി കൊണ്ടു ചത്താലേ... ഉണ്ട കിട്ടും..." ചേച്ചി തിരിച്ചടിക്കും. വീണയെ കല്യാണം കഴിച്ചത് ആർമിയിലെ ഒരു മേജർ ആണ്. " ഒന്നു വെടി വച്ചു കഴിഞ്ഞിട്ട് വെടി കൊണ്ടാലും കുഴപ്പമില്ലെടീ" അളിയൻ വിടില്ല. " ദേ... അവനിരിക്കുന്നു... എന്നേക്കൊണ്ടൊന്നും പറയിപ്പിക്കല്ലേ..." " പറയെടീ... അവനറിയാൻ പാടില്ലാത്തതൊന്നുമല്ലല്ലോ..." " ങാ... ഇതു കഴിയുമ്പം തോക്കുമായങ്ങു വന്നേരേ... കാണിച്ചു തരാം..." " പിന്നേ. നീയങ്ങു ഒടിച്ചു കളയുമോ... എന്നാലും ഉണ്ട ബാക്കിയാടീ..." കൊഞ്ഞനം കുത്തിക്കാണിച്ച്. ചേച്ചി മാറും... ഇതുപോലെയൊക്കെ ഇടപഴകുന്ന അളിയനെന്താണാവോ. ഒരു മുഖവുര... " എടാ ഞാൻ പറഞ്ഞു വരുന്നത്..." രണ്ടു പുകയെടുക്കാൻ അളിയൻ നിർത്തി. " പറ അളിയാ " ഞാൻ വീണ്ടും പ്രോത്സാഹിപ്പിച്ചു. " നിനക്കറിയാമല്ലോ നമ്മൾ ഇവിടെ താമസിക്കുന്നതിന്റെ ഉദ്ദേശം " " ഉവ്വ് " " അപ്പോ നമ്മൾ ഇവിടെ പറയുന്നതു പോലെയൊക്കെ ചെയ്യണമല്ലോ " " പിന്നല്ലാതെ. നമ്മളു ശപഥം ചെയ്തതല്ലേ " " നിനക്കെന്താ അതിനെപ്പറ്റി പറയാൻ... എന്തേലും വിഷമം..." " അതൊക്കെ ഓർത്തിട്ടു