Chapter Title : സാരംഗ്കോടിൽ സകുടുംബം 2 [അപരൻ]

അച്ഛന്റെ ജല്പനങ്ങളും ഒക്കെ... ഞാൻ വെളിയിൽ നിന്നാണ് കണ്ടതെന്ന മട്ടിലാണ് അളിയനോട് അതവതരിപ്പിച്ചത്. അതു കൊണ്ട് അമ്മയും ഞാനുമായുള്ള ഭാഗമൊക്കെ മറച്ചു വച്ചാണ് പറഞ്ഞത്... " അതു കൊള്ളാമല്ലോടാ. അപ്പോ അമ്മാവന് എന്റെ അമ്മയിലൊരു നോട്ടമുണ്ട്. അപ്പോ നമ്മുടെ വഴിയൊക്കെ ക്ലിയറാകാൻ വഴിയുണ്ട്..." " അതേ അളിയാ " അളിയൻ ഒരു മാത്ര നിശ്ശബ്ദനായിരുന്നു. എന്നിട്ടു ചോദിച്ചു, " അപ്പോ നീ അമ്മായീടെ ദേഹമൊക്കെ കണ്ടോ " അളിയൻ എന്താണുദ്ദേശിക്കുന്നത് എന്നെനിക്കു മനസ്സിലായി. " ഉവ്വളിയാ " " എല്ലാം കണ്ടോടാ ?" " എല്ലാം കണ്ടളിയാ. എന്തൊരു സൂപ്പറാരുന്നെന്നോ... എന്തൊരു ഷേയ്പാണെന്നോ അമ്മയ്ക്ക്..." " വേണ്ടടാ. വിവരിക്കേണ്ടാ. അതൂടെ കേട്ടാൽ ഞാനിതേ ഇവിടിരുന്നു കൈ പിടിച്ചു പോകും..." അളിയൻ ചിരിച്ചു. ഞാനും... ഇരുവർക്കും പരസ്പരം മനസ്സിലുദിച്ച കാര്യങ്ങൾ മനസ്സിലായി... " നമുക്ക് സമയമുണ്ടെടാ. പയ്യെത്തിന്നാൽ പനയും തിന്നാമെന്നല്ലേ..." അളിയൻ വീണ്ടും ചിരിച്ചു... " അതു നേരാ. പന എപ്പഴാ കിട്ടുമെന്നാ..." ഞാൻ ചിരിച്ചു കൊണ്ടു പറഞ്ഞു. " ആക്രാന്തം കൂട്ടേണ്ടടാ. നീ രാത്രി നിന്റെ പനയുമായിട്ടു വാ... അതു വെക്കാൻ സ്ഥലം കിട്ടിയാൽ പോരേ..." ഞങ്ങൾ രണ്ടും വീണ്ടും ചിരിച്ചു. അങ്ങനെ ഞങ്ങൾ ഒരു ധാരണയിലെത്തി... ഇതൊരു സുവർണ്ണനിമിഷമാണെന്നു തോന്നി... ലോകചരിത്രത്തിൽ ഇത്തരമൊരു ധാരണ അത്യപൂർവ്വമായിരിക്കും ! അളിയൻമാർ തമ്മിലുള്ള ഈ ധാരണ... ഞങ്ങൾ എഴുന്നേറ്റു. അന്തരീക്ഷം തണുക്കാൻ തുടങ്ങിയിരിക്കുന്നു. നേർത്ത തണുത്ത കാറ്റ് മെല്ലെ ദേഹത്തേക്ക് അടിക്കുന്നു. പക്ഷേ ചിന്തകളാൽ ചൂടു പിടിച്ചു തുടങ്ങിയ ശരീരത്തിൽ അത് ഏശാത്തതു പോലെ... ഞങ്ങളിരുവരും സ്വന്തം കുടിലുകളിലേക്കു