Chapter Title : സാറയുടെ മകന് [Smitha]
ചിലപ്പോഴൊക്കെ മനസ്സ് കുറ്റപ്പെടുത്തിയെങ്കിലും വെറുമൊരു ഫാന്റ്റസിയായി മാത്രമല്ലേ എന്നൊക്കെ പറഞ്ഞ് അവള് സ്വയം ആശ്വസിച്ചു. ബെന്നിയ്ക്ക് കാര്യങ്ങള് മനസിലാകും. അവനും ഇതൊക്കെ ഒരു സമയം കൊല്ലി ഫാന്റ്റസിയായി മാത്രമേ കാണുന്നുണ്ടാവുകയുള്ളൂ. അവന്റെ ഇഷ്ട്ടത്തിലുള്ള ഒരു പെണ്കുട്ടി അവന്റെ ജീവിതത്തില് വരും. അപ്പോള് ഇത്തരം ചാപല്യങ്ങളൊക്കെ അവസാനിക്കും. തന്റെയും. അന്ന് ബെന്നി വിളിച്ചപ്പോള് സാറയുടെ മനസ്സില് അല്പ്പം കുറ്റബോധമൊക്കെയുണ്ടായിരുന്നു.
“ഹായ് ചക്കരെ,”
അവന്റെ കോള് അറ്റന്ഡ് ചെയ്തുകൊണ്ട് സാറ പറഞ്ഞു.
“ഹായ് മമ്മി...കുറച്ചായല്ലോ മിണ്ടീട്ടല്ലേ?”
“ഹ്മം ..രണ്ടു ദിവസം...”
“വിളിക്കാന് തോന്നീല്ലേ?”
അവന് ചോദിച്ചു.
“മോനെ മമ്മിയ്ക്ക് ആദ്യം ഒരു കാര്യം പറയാനുണ്ട്...”
സ്വരത്തില് ഗൌരവം വരുത്തി അവള് പറഞ്ഞു.
“എന്താ മമ്മി?” “മോനറിയാം..മമ്മിയ്ക്ക് മോന് അല്ലാതെ വേറെ ആരും ഇല്ല ....വേറെ ആരേം മമ്മി മോനെ സ്നേഹിക്കുന്ന പോലെ സ്നേഹിക്കുന്നില്ല ...പക്ഷെ...”
“പക്ഷെ?”
“കഴിഞ്ഞ രണ്ടു പ്രാവശ്യം നമ്മള് മിണ്ടിയ കാര്യങ്ങള് ഒക്കെ ലോകത്ത് ഒരമ്മേടെം മോന്റെം എടേല് നടക്കുന്നതല്ല. ആണോ? അല്ലല്ലോ...അതുകൊണ്ട്...”
“അതുകൊണ്ട്?”
അവന്റെ സ്വരത്തില് ആകാംക്ഷയുണ്ടായിരുന്നു.
“അതുകൊണ്ട് അത്തരം വര്ത്താനം ഒക്കെ പ്രോത്സാഹിപ്പിക്കുന്ന തരം വാക്കൊന്നും ഇനി മമ്മീടെ ഭാഗത്ത് നിന്നും ഉണ്ടാകില്ല ..നമ്മള് അങ്ങനെ ഒന്നും ഇനീം സംസാരിക്കില്ല...”
അല്പ്പ നിമിഷങ്ങള് മൌനമായി കടന്നുപോയി. അവന് മിണ്ടാത്തത് എന്താണ് എന്നോര്ത്ത് സാറ വിഷമിച്ചു.
“ബെന്നീ? മോനെ? നീ കേക്കുന്നുണ്ടോ?”
“ഉണ്ട് മമ്മീ, ഞാന് കേക്കുന്നുണ്ട്,”
അവന് പറഞ്ഞു.
“മമ്മി പറഞ്ഞത് ഞാന് കേട്ടു..ഇനി ഞാന് പറയാന് പോകുന്നത് മമ്മീം കേക്ക്...എന്റെ മമ്മീ..ഈ ദിവസങ്ങളായി ഞാന് അറിയുന്ന സുഖം എന്താണ് എന്നതിനെപ്പറ്റി മമ്മിയ്ക്ക് എന്തേലും
💬 Comments
View all comments