Chapter Title : സാവിത്രിയും അമ്മയാണ് 2 [മാന്താരം]

പെയ്ത്തിൽ കുറെ കൃഷി നശിച്ചത് സാവിത്രി കണ്ടു....

പാടത്തു നിന്നും കേറിവരുന്ന സരോജമ്മയെ സാവിത്രി കണ്ടു.....
സരോജമ്മ കൃഷി നശിച്ചതിന്റെ വിഷമത്തിൽ കല്പടവുകൾ കേറി വന്നു...
സാവിത്രി നില്കുന്നത് കണ്ടു.
സരോജമ്മ : മോളെ എല്ലാം നഷ്ടപ്പെട്ടെടി,...
ഇന്നലത്തെ മഴ നമ്മുടെ കൃഷി മുഴുവൻ കൊണ്ടുപോയാടി.....
സരോജമ്മ വിഷമത്തോടെ പറഞ്ഞുകൊണ്ടിരുന്നു......

സാവിത്രി ഇത് കേട്ടിട്ട് ഒരു കുലുക്കവും ഇല്ലാതെ നിന്നു.
അവളുടെ മനസ് ഇന്നലത്തെ സംഭവത്തോട് കൂടി മരവിച്ചിരുന്നിരുന്നു....
മകളുടെയും നിൽപ്പുകണ്ട സരോജമ്മ : എന്തുപറ്റിമോളെ
ഞാൻ നിന്നെ രാവിലെ കുറെ വിളിച്ചിരുന്നു നീ എന്താ എണീക്കാതെ....
സാവിത്രി : ഇന്നലെ നല്ല തല വേദനയായിരുന്നു അമ്മേ....

സരോജമ്മ : ഇനി നമ്മൾ എന്ത് ചെയ്യും മോളെ.

സാവിത്രി ഒന്നും മിണ്ടാതെ വേറെന്തോ ആലോചനിയിൽ എന്നപോലെ അവിടെ തന്നെ നിന്നു....

സമയം 12 മണി
വിനു വീട്ടിൽ ഇല്ലാ എന്ന കാര്യം സാവിത്രിക്ക് മനസിലായി. അവൻ ഇനി രാത്രിയെ വരുകയുള്ളു.... രാവിലെ ഒന്നും ഉണ്ടാകാതിരുന്നതിനാൽ.. സരോജമായും സാവിത്രിയും അതിന്റെ തിരക്കിലായിരുന്നു....

ഉച്ചയൂണ് കഴിഞ്ഞ് സാവിത്രി മുറിയിലെ കട്ടിലിൽ കിടക്കുകയാണ്
അവളുടെ മനസ്സിൽ ഒരായിരം.
ചോദ്യങ്ങൾ മിന്നി മറയുന്നു...
ഇന്നലെ ഞാൻ സ്വന്തം മകനു കിടന്നു കൊടുത്തു.
പക്ഷേ അത് ഇനിയും തുടർന്നുകൊടുക്കേണ്ടി വരില്ലേ.... മറ്റാരെയും അവൻ പിടിക്കാതിരിക്കാനാണ് താൻ ഇ കടുംകൈ ചെയ്തത്.. എന്നാൽ ഇനി
അവനു വേണ്ടി കിടന്നുകൊടിക്കേണ്ടി വരുമല്ലോ എന്ന് സാവിത്രി വേവലാതി ആയ്യി.......

ആലോചനയിൽ മുഴുകിയിരുന്ന സാവിത്രി എപ്പഴോ മയങ്ങി പോയി.....

സരോജമ്മ താടിക്കു കൈ വെച്ച് മുറ്റതിരുപ്പുണ്ട്..

കാർമേഘം കൂടുന്നത് നോക്കി സരോജ്ജ നിന്നു..
സരോജമ : ദേവിയെ എന്താ ഇത് പ്രെളയമാണോ ഇനി വാരാൻ കിടക്കുന്നത്..

തലയിൽ കൈ വെച്ചു...
സരോജമ്മ പറഞ്ഞു......
മാനത്തു നോക്കി നിന്ന് സരോജ വീട്ടിലേക്ക് കയറി...

സരോജ: ഇ നശിച്ച മഴ നമ്മളെയും കൊണ്ടേ പോവു
സരോജ ഓരോന്നും പിറുപിറുത് കൊണ്ട് കുളിക്കാനായിട് കുളിമുറിയിൽ പൊയി

വിനു ഇന്ന് പതിവിലും നേരത്തെ വീട്ടിൽ എത്തി..
കാരണം സാവിത്രി തന്നെ ആയിരുന്നു...
രാവിലെ തന്റെ മൂക്കിൽ വമിച്ച