Chapter Title : സാവിത്രിയും അമ്മയാണ് 6 [മാന്താരം]

പക്ഷെ ഇന്ന് എനിക്ക് അത് ചെയ്യാതെ ഇരിക്കാൻ പറ്റുന്നില്ല...
ഞാൻ ഇപ്പൊ പഴയെ കൂട്ടുകെട്ടും ലഹരി ഉപയോഗവും നിർത്തീലെ.
അത് അമ്മയുടെ കൂടെ ഇങ്ങനെ കളിക്കുന്നത് കൊണ്ടാണെന്ന് ഞാൻ പുറത്ത് പോകാത്തത്.

വിനു : അമ്മേ എനിക്ക് ഇനി പഴയതു പോലെ ആവണ്ട. വിനു സാവിത്രിയുടെ കൂടെ കട്ടിലിൽ ഇരുന്നു..

പക്ഷേ അമ്മേ എനിക്ക് കളിക്കാതിരിക്കാൻ ഇനി പറ്റില്ല.

എനിക്ക് അതിനു കഴിഞ്ഞില്ലെങ്കിൽ ഞാൻ വീണ്ടും പഴയതു പോലെ ആയിപ്പോകും.

വിനു ഒന്ന് വിതുമ്പി കൊണ്ട് പറഞ്ഞു.

സാവിത്രി കണ്ണിൽ നിന്നും കൈ എടുത്തു.

താൻ കാരണം ആണ് എനിക്ക് ഇപ്പോൾ ഈ അവസ്ഥ വന്നത് എന്നുള്ള കാര്യം അവൾക് മനസിലായി...

മകൻ മുൻപ് വഴിതെറ്റാതിരിക്കാൻ താൻ സ്വയം അവനെ തെറ്റ് ചെയ്യാൻ പ്രേരിപ്പിച്ചതാണ്.

എന്നുള്ള കുറ്റബോധം അവൾക്ക് വന്നു.
കാര്യം എന്ത് തന്നെ ആയാലും അവനെ മാത്രം കുറ്റം എങ്ങനെ പറയും.

ഒരു മകനോട് ചെയ്യണ്ട കാര്യം അല്ലല്ലോ താനും ചെയ്തത്.
ഞാനും തെറ്റ്കാരിയാണ്.

വിനു മുൻപിൽ നിന്നു കരഞ്ഞു....
അവൻ കരയുന്നത് കണ്ടു അവൾക്

കുഞ്ഞുനാളിൽ കുറ്റം ചെയ്താൽ കരയുന്ന മകനെ സാവിത്രിക് ഓർമ വന്നു.

അവളുടെ മാതൃതം പുറത്തു വന്നു..

അവൾ വിനുവിന്റെ തോളിൽ കൈ വെച്ചു.

സാവിത്രി : മോനെ....
വിനു തലപൊക്കി അമ്മയെ നോക്കി.

സാവിത്രി : നീ മാത്രം തെറ്റുകാരാനല്ല
ഞാനും തെറ്റുകാരി ആണ്

ഒരിക്കലും ഞാൻ നിന്നെ അത് ചെയ്യിപ്പിക്കാൻ നിർബന്ധിക്കാൻ പാടില്ലാരുന്നു.

മോനെ നീ ഇനി ഒരിക്കലും പഴേത് പോലെ ആകരുത്.
നീ ഒരു ലഹരിക്കും അടിമ പെടരുത്.

അതിനു വേണ്ടി ഈ 'അമ്മ എത്ര തവണ വേണമെങ്കിലും നിനക്ക് കിടന്നു തരാം.

സാവിത്രിയുടെ ഈ പറച്ചിലിൽ അവളിൽ മാതൃസ്നേഹം ഉണ്ടാർന്നു.

മകൻ വഴിതെറ്റത്തിരിക്കാൻ ഒരമ്മ ഏത് അറ്റം വരെയും പോകും.
സാവിത്രി പറഞ്ഞു.

വിനു അമ്മയെ കെട്ടി പിടിച്ചു.

വിനു : എന്നോട് ക്ഷെമിക്കണം അമ്മേ...

സാവിത്രി : സാരമില്ല. നീ ന്റെ മോനല്ലേ നിനക്ക് ഞാൻ എന്നാൽ കഴിയുന്നത് എന്തും സാധിച്ചു തരും........

....................