Chapter Title : സാവിത്രിയും അമ്മയാണ് 7 [മാന്താരം]

അങ്ങനെ തന്നെ നിന്നു.

പുറത്ത് മഴ കുറഞ്ഞു.

ഒന്നുകൂടെ ചുംബിച്ചിട്

രണ്ടു പേരും അവിടെ നിന്നും പുറത്തേക് ഇറങ്ങി.
വെളിയിൽ ഇറങ്ങി.

സരോജ്ജ നോക്കുമ്പോൾ.

രണ്ടുപേരും അടുക്കള ഭാഗത്തേക്ക്‌ പൊയി.
അവർ അവരുടെ മുറിയിലേക്ക് നടന്നു അകന്നു.

എന്താണ് ഇവിടെ സംഭവിച്ചത് എന്ന് അറിയാതെ സരോജ്ജ അനങ്ങാതെ അങ്ങനെ നിന്നു.

എന്താണ് ഒരിക്കലും കണ്ടിട്ടില്ലാത്ത കാമം സരോജ്ജ കണ്ടുകൊണ്ട്
സരോജ്ജ കരഞ്ഞു അവിടെ ഇരുന്നു.

.....................

പിറ്റേന്ന് രാവിലെ ആയി.

സരോജ പതിവുപോലെ എണീറ്റു.
ഇന്ന് എന്തായാലും ഞാൻ ഈ കാര്യം അറിയിക്കും എന്ന് സരോജ്ജ മനസിൽ കരുതി.....

രാവിലെ തന്നെ സരോജ്ജ പാടത്തേക് പൊയി.
സരോജ്ജയുടെ മനസിൽ പലതും ആലോചിച്ചു.
പലതും സരോജ്ജ മനസിൽ ഉറപ്പിച്ചു.

രാവിലത്തെ കിളക്കൽ കഴിഞ്ഞ് സരോജ്ജ വീട്ടിൽ വന്നു.

സാവിത്രിയും വിനുവും അടുക്കളയിൽ ആയിരുന്നു.

രണ്ടു പേരും നല്ലത് പോലെ വിയർത്തിട്ടുണ്ട്.

രാവിലെ തന്നെ രണ്ടും ഓണിപറ്റിച്ചിട് നിൽക്കുക ആണെന്ന് സരോജ്ജാക് മനസിലായി.

സരോജ്ജ : സാവിത്രി ഒന്നിങ്ങു വന്നേ
സരോജ്ജ സാവിത്രിയെ വിളിച്ചു.

എന്തെമ്മേ..

സാവിത്രി ചോദിച്ചു.
അപ്പോൾ വിനുവിനെ കണ്ട സരോജ്ജ മ്
ഒന്നും ഇല്ല എന്ന് പറഞ്ഞു.

അവൻ ഉള്ളപ്പോൾ പറഞ്ഞാൽ ശെരി ആകില്ല എന്ന് സരോജക് മനസിലായി..

സാവിത്രി :എന്താ അമ്മേ കാര്യം.

സരോജ്ജ : അത്.
ഇന്നലെ ആരാ രാന്തൽ vilak അവിടെ തൂക്കി ഇട്ടിട്ടു പോയത്.

സാവിത്രി അപ്പോഴാണ് ഇന്നലെ രാന്തലിന്റെ കാര്യം ഓർമ്മ വന്നത്.
സാവിത്രി പെട്ടന്ന് വിമുവൂനെ നോക്കി.
സാവിത്രി ഒന്ന് പത്തരികൊണ്ട് പറഞ്ഞു.

അത് അമ്മേ ഇന്നലെ