Chapter Title : സാവിത്രിയും ഉണ്ണിയും 1 [Adam]

മുന്നോട്ടും പിന്നോട്ടും ആടിക്കൊണ്ട് പുസ്തകത്തിലെ വരികൾ വായിക്കാൻ ശ്രമിച്ചുകൊണ്ടിരുന്നു.

അവളുടെ ചലനങ്ങൾക്കൊപ്പം, ഉണ്ണി തന്റെ വിരലുകൾ കൂടുതൽ താഴോട്ട് നീക്കി. സാവിത്രിയുടെ അരമുണ്ടിന് താഴെ, അവളുടെ അടിവസ്ത്രത്തിന്റെ അറ്റം തൊടുന്ന അവസ്ഥ. പുസ്തകത്തെക്കുറിച്ച് എന്തൊക്കെയോ പറഞ്ഞുകൊണ്ടിരിക്കുമ്പോൾ, പാവാടയ്ക്ക് മുകളിലൂടെ ഉണ്ണി തന്റെ വിരലുകൾ കൊണ്ട് പതിയെ അവളുടെ അടിവസ്ത്രത്തിന്റെ രൂപം വരക്കാൻ തുടങ്ങി.

ഒരു വട്ടം, രണ്ടുവട്ടം... പാവാടയുടെ മേലെ ഉണ്ണിയുടെ വിരലുകൾ അദൃശ്യമായ വൃത്തങ്ങൾ തീർത്തു. പെട്ടെന്ന് രണ്ടുതവണ സാവിത്രി വിറച്ചു. ശരീരത്തിലൂടെ ഒരു തരിപ്പ് കടന്നുപോയപോലെ അവൾക്ക് തോന്നി. പിന്നേയും അവൾ അവിടെത്തന്നെ, അനങ്ങാതെ നിന്നു. അവളുടെ ശ്വാസോച്ഛ്വാസം വേഗത്തിലായെന്ന് ഉണ്ണിക്ക് തോന്നി.

"എനിക്ക് പെട്ടെന്ന് ഒരു ജോലിയുണ്ട്... പിന്നെ വരാം..." കിതയ്ക്കുന്ന ശബ്ദത്തിൽ സാവിത്രി പറഞ്ഞു. പാതിവാതിൽ തുറന്ന്, ഒരിക്കൽ കൂടി ഉണ്ണിയെ നോക്കിയിട്ട് അവൾ പുറത്തേക്ക് പോയി.

ഒരു സ്വപ്‌നം പോലെയായിരുന്നു ആ നേരങ്ങൾ. സാവിത്രി പോയെങ്കിലും, അതോടെ ഉണ്ണിയുടെ ശരീരത്തിൽ നിറഞ്ഞിരുന്ന തരിപ്പ് ഒഴിഞ്ഞുപോയില്ല. തങ്ങളുടെ ഇടയിൽ സംഭവിച്ചതെന്താണെന്ന്, അതിനെ എങ്ങനെ വ്യാഖ്യാനിക്കണമെന്ന് അവന് അറിയില്ലായിരുന്നു. പരസ്പരമുള്ള ആകർഷണമാണോ? അതോ തെറ്റായ സ്പർശനങ്ങളിൽ നിന്നുണ്ടാകുന്ന ശാരീരികമായ പ്രതികരണം മാത്രമാണോ?

ഉണ്ണിക്ക് ചിന്തിക്കാൻ ഒരുപാട് വിഷയങ്ങളുണ്ടായിരുന്നു. സ്വന്തം സഹോദരിയോട് തോന്നുന്ന ഈ വികാരങ്ങൾ... തെറ്റാണോ? ശരിയാണോ?

"ഉണ്ണീ… അമ്മായിയമ്മ വന്നാലോ…?" സാവിത്രിയുടെ ശബ്ദത്തിൽ നേർത്തൊരു പരിഭ്രമം ഉണ്ടായിരുന്നു.

"അവരൊക്കെ ഉറങ്ങി" ഉണ്ണി മറുപടി പറഞ്ഞു.

"എന്നാലും..." സാവിത്രി വാക്കുകൾ പൂർത്തിയാക്കിയില്ല.

"ഞാൻ നിർത്തണോ?"

"വേണ്ട"

"എന്നാൽ..."

"മ്മ്..." സാവിത്രിയുടെ മൂളൽ, അർത്ഥം നിറഞ്ഞ നിശബ്ദതയായി മുറിയിൽ തങ്ങിനിന്നു.

"പറയ്, സാവിത്രി..." ഉണ്ണി