Chapter Title : സാവിത്രിയും ഉണ്ണിയും 2 [Adam]

താരതമ്യമില്ലാത്ത വേദനയോടെയാണോ, ശബ്ദമില്ലാത്ത ഒരു മൂളൽ മാത്രം അവളില്‍ നിന്നുതിര്‍ന്നു.

"ഉണ്ണീ…അനിയത്തിയാണെന്നോർത്താൽ നീ…" സാവിത്രി ശബ്ദം താഴ്ത്തിക്കൊണ്ട് പറഞ്ഞു. സഹോദരിയെന്ന വാക്കിന്, അവള്‍ പ്രത്യേക ഊന്നല്‍ കൊടുത്തു. "വേണ്ടെങ്കിൽ ഞാൻ നിർത്താം, സാവിത്രീ..." ഉണ്ണിയുടെ ശബ്ദം നേർത്തതായിരുന്നു.

സാവിത്രിയുടെ മറുപടി അവനെ സ്തബ്‌ധനാക്കി: "ഉണ്ണീ… നിർത്തല്ലേ... പുതിയതൊക്കെ കണ്ടെത്തൂ..."

അവന്‍റെ ചുണ്ടുകള്‍ മെല്ലെ അവളുടെ വയറ്റിലൂടെ താഴോട്ടിറങ്ങാന്‍ തുടങ്ങി. അവളെ കൂടുതലറിയാന്‍, പുതിയ ചക്രവാളങ്ങള്‍ കീഴടക്കാന്‍ വെമ്പുന്ന ഒരു പുരുഷന്‍റെ ഉത്സാഹം അവനില്‍ തുടിച്ചു. പതിയെ, അവന്റെ വിരലുകൾ അവളുടെ അടിവസ്ത്രത്തിന്‌ അടിയിലേക്ക് ഇഴഞ്ഞുകയറാൻ തുടങ്ങി.

വിവേകത്തിന്റെ അവസാനത്തെ അണക്കെട്ടും തകർന്നു വീഴാൻ പോകുന്ന നിമിഷങ്ങൾ. ശരിയോ തെറ്റോ എന്ന ചിന്ത അപ്രസക്തമാകുന്ന അവസ്ഥ. വിധി എന്നൊരാൾ കളിക്കാനൊരുങ്ങുന്ന ക്രൂരമായ ഒരു കളിയുടെ ആരംഭമാണോ ഇത്?

സാവിത്രിയുടെ ശ്വാസം കനത്തു. അവളുടെ കണ്ണുകളിൽ ഭ്രാന്തമായൊരു തിളക്കം. ചെറുതും വലുതുമായ ഒച്ചകളും നെടുവീർപ്പുകളുമായി, ആ മുറി ചില്ലിട്ട ചിത്രങ്ങൾ മറഞ്ഞിരിക്കുന്ന ഒരു കൂട്ടിലേക്ക് മാറാൻ പോകുകയായിരുന്നു.

സാവിത്രി: "ഉണ്ണീ… ഇതൊക്കെ എനിക്ക് പുതിയതാണ്… Besides… ഞാൻ ചെറുപ്പത്തിൽ ഒന്നും… കൂട്ടുകാരികൾ ചിലതൊക്കെ പറയുന്നത് കേട്ടിട്ടുണ്ട്. അവിടെ തൊടാൻ പോലും എനിക്ക് പേടിയാണ്."

ഉണ്ണി ഒരിക്കൽ കൂടി അവളുടെ അടിവസ്ത്രത്തിന് മുകളിലൂടെ ചുംബിച്ചു.

സാവിത്രി: "ഉണ്ണീ… മെല്ലെ മാത്രേ പറ്റൂ… അതിവേഗത്തിൽ ഒന്നും വേണ്ട. ഈ നിമിഷങ്ങൾ ഞാൻ നശിപ്പിക്കാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നില്ല... എനിക്കുള്ളത് നീ മാത്രമാണ്... "

ഉണ്ണിക്ക് അവളെ കൂടുതൽ ആശ്വസിപ്പിക്കാൻ തോന്നി, അവൻ വീണ്ടുമൊരിക്കൽ കൂടി അവിടെ ചുണ്ടമർത്തി.

സാവിത്രി: “ഉണ്ണീ… എനിക്കറിയാം എന്താണ് കാര്യമെന്ന്… I