Chapter Title : സബിതയും ബബിതയും 2 [Arun]

സബിതയെ പിടിച്ചെഴുന്നേൽപിച്ചു,

അപ്പോഴേയ്ക്കും കൈയ്യിലിരുന്ന ഗ്ലാസ് കാലിയാക്കി കഴിഞ്ഞിരുന്നു, തണുപ്പ് കൂടി, കൂടി വരുന്നുണ്ട്,
സബിത ചെന്ന് ജനാലകൾ അടച്ച് കുറ്റിയിട്ടു, രാത്രി ഫുഡ് റൂമിലേയ്ക്ക് വരുത്തിയാൽ പോരേ എന്ന് ലാൽ ചോദിച്ചു,
അതാ നല്ലത്, അല്ലങ്കിൽ ഇനി ഡ്രെസ്സൊക്കെ ചെയ്ഞ്ച് ചെയ്യണ്ടേ എന്ന് ബബിതയും പറഞ്ഞു,
പുറത്ത് പോയാലും നിങ്ങൾ ഇതു തന്നെ ഇട്ടാൽ മതി എന്ന് ശ്രീയും പറഞ്ഞു,

അയ്യേ ഈ വേഷത്തി പുറത്ത് വരാനോ?, നാണക്കേട് ആളുകളൊക്കെ നോക്കി ചിരിക്കും എന്ന് സബിത പറഞ്ഞു,

നോക്കുന്നവർ നോക്കട്ടടീ, ആ നോട്ടം കാണാനും ഒരു സുഖം തന്നെയല്ലേ ?,
എന്നു പറഞ്ഞ ലാലിനെ സപ്പോർട്ട് ചെയ്തു കൊണ്ട് ശ്രീയും പറഞ്ഞു,
ഇത് നമ്മുടെ നാടല്ലല്ലോ, പിന്നെ നമുക്കറിയാവുന്നവരാരും ഇവിടെ ഇല്ല താനും, പിന്നെന്തിനാ പേടിക്കുന്നത്,?,
നിങ്ങളെ ഈ വേഷത്തിൽ കണ്ടാൽ ഏതോ നോർത് ഇന്ത്യക്കാരന്നേ കരുതൂ,
പിന്നെ രണ്ടു പേരും വാ തുറക്കാതിരുന്നാൽ മതി.

ഇതു കേട്ടതും ലാൽ ചിരിച്ചു,
ചിരി കണ്ടിട്ട് സബിത പറഞ്ഞു: കളിയാക്കണ്ടാ, കൂടുതൽ കളിയാക്കിയാൽ രണ്ടിനേം രാത്രി ഞങ്ങൾ പട്ടിണിക്കിടുമെന്ന്,
ഇതു പറഞ്ഞു കൊണ്ട് സബിതയും ബബിതയും കൂടി ചിരിക്കാൻ തുടങ്ങി.

ചതിക്കല്ലേ വേണേൽ കാലു പിടിച്ചേയ്ക്കാം എന്ന് ലാൽ പറഞ്ഞു.
ഇതു കേട്ട് റൂമിൽ കൂട്ടച്ചിരി ഉയർന്നു.

ലാൽ: എന്നാൽ നമുക്കാ പയ്യനെ വിളിച്ച് ആഹാരം ഓർഡർ ചെയ്താലോ ?

ബബിത: ആ പയ്യൻ തന്നെയാണോ ആഹാരവും കൊണ്ട് വരുന്നത് ?

ശ്രീ: ആയിരിക്കും, എന്തേ, എന്തു പറ്റി ?

ബബിത: അല്ലാ, അവൻ്റെ നോട്ടം വീണ്ടും സഹിക്കണല്ലോ എന്നോർത്ത് പറഞ്ഞതാ,

സബിത: ശരിയാ, മനുഷ്യനെ ദഹിപ്പിക്കുന്ന നോട്ടമായിരുന്നു അവൻ്റേത്.

ശ്രീ: നോക്കിയല്ലേ ഉള്ളൂ, അവൻ നിങ്ങളെ പിടിച്ച് തിന്നതൊന്നും ഇല്ലല്ലോ

ലാൽ: അതു ശരിയാ, പിന്നെ അവനെ മാത്രം കുറ്റം പറഞ്ഞിട്ടും കാര്യമില്ലാ, നിങ്ങളുടെ നിൽപ്പു കണ്ടാൽ ആരായാലും നോക്കി പോകും, ഈ ഞങ്ങൾക്ക് പോലും കണ്ണെടുക്കാൻ തോന്നുന്നില്ലാ, പിന്നെയാ ആ പാവം പയ്യൻ്റെ കാര്യം.

ഇതു കേട്ടതും സബിതയും ബബിതയും രണ്ടടി കൂടി ഉയർന്നു,

ശ്രീ: