Chapter Title : സബിതയും ബബിതയും 2 [Arun]

താനും, പിന്നെന്തിനാ പേടിക്കുന്നത്,?,
നിങ്ങളെ ഈ വേഷത്തിൽ കണ്ടാൽ ഏതോ നോർത് ഇന്ത്യക്കാരന്നേ കരുതൂ,
പിന്നെ രണ്ടു പേരും വാ തുറക്കാതിരുന്നാൽ മതി.

ഇതു കേട്ടതും ലാൽ ചിരിച്ചു,
ചിരി കണ്ടിട്ട് സബിത പറഞ്ഞു: കളിയാക്കണ്ടാ, കൂടുതൽ കളിയാക്കിയാൽ രണ്ടിനേം രാത്രി ഞങ്ങൾ പട്ടിണിക്കിടുമെന്ന്,
ഇതു പറഞ്ഞു കൊണ്ട് സബിതയും ബബിതയും കൂടി ചിരിക്കാൻ തുടങ്ങി.

ചതിക്കല്ലേ വേണേൽ കാലു പിടിച്ചേയ്ക്കാം എന്ന് ലാൽ പറഞ്ഞു.
ഇതു കേട്ട് റൂമിൽ കൂട്ടച്ചിരി ഉയർന്നു.

ലാൽ: എന്നാൽ നമുക്കാ പയ്യനെ വിളിച്ച് ആഹാരം ഓർഡർ ചെയ്താലോ ?

ബബിത: ആ പയ്യൻ തന്നെയാണോ ആഹാരവും കൊണ്ട് വരുന്നത് ?

ശ്രീ: ആയിരിക്കും, എന്തേ, എന്തു പറ്റി ?

ബബിത: അല്ലാ, അവൻ്റെ നോട്ടം വീണ്ടും സഹിക്കണല്ലോ എന്നോർത്ത് പറഞ്ഞതാ,

സബിത: ശരിയാ, മനുഷ്യനെ ദഹിപ്പിക്കുന്ന നോട്ടമായിരുന്നു അവൻ്റേത്.

ശ്രീ: നോക്കിയല്ലേ ഉള്ളൂ, അവൻ നിങ്ങളെ പിടിച്ച് തിന്നതൊന്നും ഇല്ലല്ലോ

ലാൽ: അതു ശരിയാ, പിന്നെ അവനെ മാത്രം കുറ്റം പറഞ്ഞിട്ടും കാര്യമില്ലാ, നിങ്ങളുടെ നിൽപ്പു കണ്ടാൽ ആരായാലും നോക്കി പോകും, ഈ ഞങ്ങൾക്ക് പോലും കണ്ണെടുക്കാൻ തോന്നുന്നില്ലാ, പിന്നെയാ ആ പാവം പയ്യൻ്റെ കാര്യം.

ഇതു കേട്ടതും സബിതയും ബബിതയും രണ്ടടി കൂടി ഉയർന്നു,

ശ്രീ: നിങ്ങളുടെ സൗന്ദര്യം മറ്റുള്ളവർ ആസ്വദിക്കുന്നത് കാണുമ്പോൾ ഞങ്ങൾക്കുണ്ടാകുന്ന വികാരം അത് നിങ്ങൾക്ക് പറഞ്ഞാൽ മനസിലാകില്ലാ, അത് അനുഭവിക്കാൻ വേണ്ടിയല്ല സത്യത്തിൽ നമ്മൾ ഡോക്ടറെ കാണാൻ പോലും പരിപാടി ഇട്ടത്.

ലാൽ: അത്തരം സുഖം അനുഭവിക്കാൻ വേണ്ടിയല്ലേ നമ്മൾ അടിവസ്ത്രങ്ങൾ പോലും എക്സേഞ്ച്