Chapter Title : ?സഹിക്കുന്നതിന് ഒരു പരിധിയില്ലേ 2 [Story like]

കസേരയിൽ നിന്നും കെട്ടഴിച്ചു വിടാൻ നോക്ജിയപ്പോഴും.. ഉള്ളിലെ ദേഷ്യത്തിന് പുറത്ത് ഞാൻ കാണിച്ചതിന്റെ ആണ് ഇപ്പോൽ എനിക്കൊന്നും ചേച്ചി തന്നതെന്ന് മനസിലായി... പക്ഷേ എന്താ ചെയ്യുക വീട്ടിൽ അമ്മയോടും ചേച്ചിയോടും ദേഷ്യം കാണിച്ച് നടന്ന എനിക്ക് പെട്ടെന്ന് ദേഷ്യം നിയന്ത്രിക്കാൻ ആയില്ല... അവരെല്ലാം ഇപ്പോൾ ഒറ്റകെട്ടാണെന്ന് എനിക്ക് മനസിലായി... നീ മര്യാദക്ക് നിന്നില്ലേൽ ഞങ്ങളുടെ കയ്യീന്നാവും കിട്ടുന്നേന്ന് ജോൺ പറയുന്നുണ്ടായിരുന്നു.. അവനപ്പോൾ രാധാമ്മയുടെ തുടയിൽ കൈ വെച്ഛിരിക്കുകയായിരുന്നു... എന്റെ വീട്ടിൽ എനിക്കപ്പോൾ ഒരു പട്ടീടെ വിലപോലും ഇല്ലെന്നോർത്ത്.. ഞാൻ പരിതപിച്ചു.. പറഞ്ഞിട്ടും കാര്യമില്ല.. എല്ലാം എന്റെ കയ്യിലിരുപ്പിന്റെയാ... ഞാൻ ദേഷ്യപെടാതിരുന്നിരുന്നേൽ ഇങ്ങനെ ഒന്നും ഉണ്ടാവില്ലായിരുന്നു... അമ്മ പറഞ്ഞപോലെ എല്ലാം സഹിക്കുന്നതിന് ഒരു പരിധിയില്ലേ... അവരും ഒരു പെണ്ണല്ലേ... കെട്ടിയോൻ മരിക്കുന്നവരെയും അടുക്കളയിൽ ഒതുങ്ങി ജീവിച്ച അവർക്കും കാമമെന്ന വികാരം ഉണ്ടായിരുന്നിരിക്കാം.. എല്ലാം ഉള്ളിലൊതുക്കി ജീവിച്ച അവർക്ക് എന്റെ കൂട്ടുകാരിൽ നിന്നും കഴപ്പു തീർക്കാൻ അവസരം കിട്ടിയപ്പോൾ അവർ അഴിഞ്ഞാടാൻ തന്നെ തീരുമാനിച്ചതെന്നും വേണം കരുതാൻ.. പിന്നെ സ്വർണ്ണവും പണവും വേണ്ടുവോളം അവന്മാർ കൊടുഖ്ഖുന്നുണ്ടല്ലോ... അതിന്റെ ആണല്ലോ.. ചേച്ചിയുടേയും അമ്മയുടേയും കഴുത്തിലും കാതിലും കയ്യിലുമൊക്കെ മിന്നുന്നത്...

അതേ ബർത്തഡേയ് കേക്ക് കട്ട് ചെയ്തിട്ടും വേണം ഞങ്ങൾക്ക് പോകാൻ എന്ന് സെബിൻ പറഞ്ഞതും... ഇന്ന് പോണോടാ മക്കളേന്നായി.. രാധാമ്മ.. ഞങ്ങൾക്ക് ഒരു മീറ്റിംഗ് ഉണ്ടെടി ഒരാഴ്ച രണ്ടു മൂന്ന് ദിവസം കഴിഞ്ഞേ വരാനൊക്കൂന്നും പറഞ്ഞ് ഷെമീർ ചേച്ചിയുടേയും സെബിന്റെയും ഒപ്പം റൂമിന്റെ പുറത്തേക്കിറങ്ങി...

(ഞാൻ എന്നതിന് പകരം ഇനിമുതൽ അമിത് എന്ന അവന്റെ പേരാണ് ചേർക്കാൻ പോകുന്നത്... അതാണോ നല്ലതെന്ന്