Chapter Title : സൈനബയുടെ അലർച്ചയും വസന്തിയുടെ സന്തോഷവും [All123]

ആ… ആ.. എന്റുമ്മാ .. സൈനബ ആർത്തു കൂവുകയാണ് വേദന സഹിക്കാൻ പറ്റാതെ ...വസന്തിക്ക് ഇതിൽപരം ഒരു സീൻ കിട്ടാനില്ല അവൾക്ക് പൊട്ടി ഒലിക്കുകയാണ് …

കൊച്ചമ്മയുടെ ആർത്ത് കൂവൽ മലരും കേൾക്കുന്നുണ്ട്… സൈനബയുടെ ബോധം പോയോ എന്ന് വസന്തിക്ക് ഒരു സംശയമില്ലാതെ ഇല്ല ആ സമയം സോഫയുടെ പുറത്ത് കാലിട്ട് മൂലത്തിൽ കുണ്ണ കയറ്റി വച്ചിട്ടുണ്ടായിരുന്നു റഫീഖ് അവളെ ചുരുട്ടിക്കൂട്ടി എടുത്തു റിസോർട്ട് ലക്ഷ്യമാക്കി നടന്നു പിറകെ വസന്തിയും... സൈനബക്ക് എന്താണ് സംഭവിക്കുന്നത് എന്നൊന്നും അറിയുന്നില്ല അവളുടെ ബോധം പോയി തുടങ്ങിയിരുന്നു.... വസന്തി അത് കണ്ടു ...

പത്തറുപത്തഞ്ച് കിലോ തൂക്കമുള്ള തന്റെ കൊച്ചമ്മയെ ചുരുട്ടിക്കൂട്ടി കൊണ്ടുപോകുന്ന റഫീക്കിന്റെ ശരീരത്തിൽ ഒന്ന് നോക്കി ഉശിരനായ ഒരു ചെറുപ്പക്കാരൻ തന്നെ ഒരു തളർച്ചയും ഇല്ല കിതപ്പ് അവനെ ബാധിച്ചിട്ട് പോലുമില്ല ... അടുത്തുണ്ടായ വസന്തിയോട് സൗണ്ട് കുറച്ചുകൊണ്ട് റഫീഖ് ചോദിച്ചു മതിയോ ...പോരാ അണ്ഡം കീറണം എന്നായിരുന്നു വസന്തിയുടെ മറുപടി…. ചാവാറായ കൊച്ചമ്മയോട് അവൾക്ക് ഒരു ദയവുമുണ്ടായിട്ടില്ല അവൾക്ക് സുഖിക്കണം അത്ര മാത്രമേ വസന്തകിപ്പോൾ ഉള്ളു...

റിസോൾട്ട് ലക്ഷ്യമാക്കി റഫീഖ് നടന്നുവരുന്നത് മലർ കാണുന്നുണ്ട് ..അവൻ എന്തോ ചാക്കിൽ കെട്ടി കഴുത്തിൽ തൂക്കിയാണ് വരുന്നത് എന്നാണ് അവൾക്ക് മനസ്സിലായത് പടികൾ കയറുമ്പോൾ ആണ് അത് കുതിരച്ചി സൈനബയാണെന്ന് അവൾക്ക് മനസ്സിലായത് അവൻ റിസോർട്ടിന്റെ ഉള്ളിൽ കയറി സൈനബയേ ബെഡിലെ കിട്ടു.. പിന്നെ മലർ കാണുന്നത് എണ്ണയിട്ട യന്ത്രം പോലെ സൈനബയുടെ മൂലത്തിലേക്ക് ചെക്കൻ അടിച്ചിറക്കുന്ന രംഗമാണ്...

കൂതിയിലും പൂറിലും ചെക്കൻ മാറിമാറി അടിച്ചു അവസാനം അവൻ സൈനബയുടെ വൻകുടലിലേക്ക് ശുക്ലം ചീറ്റിച്ചു... അവൻ ഒരു തോർത്തു മുണ്ടെടുത്ത് ബാത്റൂമിലേക്ക് പോയി... സൈനബ ബോധം കെട്ട് കിടക്കുകയാണ് മലരിനും വസന്തിക്കും സംശയം അവൾ ചത്തു പോയോ എന്ന് അവർ ഓടിച്ചെന്ന് റൂമിലേക്ക് പോയി ബെഡിൽ മലർന്നു കിടക്കുന്ന സൈനബ വിളിച്ചു...മേഡം ...മേഡം .ആഹ്മം സൈനബ എന്തോ ഒരു ശബ്ദം ഉണ്ടാക്കിയപ്പോൾ അവർക്ക് ശ്വാസം വീണത് ..ചത്തിട്ടില്ല....

അവർ രണ്ടുപേരും തിരിഞ്ഞു അടുക്കളയിലേക്ക് പോയി ആ സമയം മലർ വസന്തിയോട് പറഞ്ഞു.