Chapter Title : സൈനബയുടെ അലർച്ചയും വസന്തിയുടെ സന്തോഷവും [All123]

ചുരുട്ടിക്കൂട്ടി എന്ന് പറയാം അതിനിടയിൽ വീണ്ടും കുത്തി ...

വസന്തി ജ്യൂസ് അവർ കളിക്കുന്ന സോഫയുടെ അടുത്തുള്ള ടീപോയിൽ വെച്ച് വസന്തി തിരിഞ്ഞു നടക്കുമ്പോൾ കൊച്ചമ്മയുടെ നിലവിളി കേട്ടു ഹൗ…. വസന്തി..എന്റെ കൂതി ഈ മൈരൻ പൊളിച്ചെടീ…. ഹൂ…എടാമൈരേ… എന്തടിയാടാ നീയീ അടിച്ചേ… വസന്തി മോളെ അവനോട് പറ മോളെ അതെന്റെ മൂലമാണെന്ന് ഈ കുണ്ണയാട് പറ … ഇവനോട് ഊരാൻ പറ അല്ലെങ്കിൽ ഞാൻ ചത്ത് പോകും…ആ… ആ… ആ… ആ.. എന്റുമ്മാ .. സൈനബ ആർത്തു കൂവുകയാണ് വേദന സഹിക്കാൻ പറ്റാതെ ...വസന്തിക്ക് ഇതിൽപരം ഒരു സീൻ കിട്ടാനില്ല അവൾക്ക് പൊട്ടി ഒലിക്കുകയാണ് …

കൊച്ചമ്മയുടെ ആർത്ത് കൂവൽ മലരും കേൾക്കുന്നുണ്ട്… സൈനബയുടെ ബോധം പോയോ എന്ന് വസന്തിക്ക് ഒരു സംശയമില്ലാതെ ഇല്ല ആ സമയം സോഫയുടെ പുറത്ത് കാലിട്ട് മൂലത്തിൽ കുണ്ണ കയറ്റി വച്ചിട്ടുണ്ടായിരുന്നു റഫീഖ് അവളെ ചുരുട്ടിക്കൂട്ടി എടുത്തു റിസോർട്ട് ലക്ഷ്യമാക്കി നടന്നു പിറകെ വസന്തിയും... സൈനബക്ക് എന്താണ് സംഭവിക്കുന്നത് എന്നൊന്നും അറിയുന്നില്ല അവളുടെ ബോധം പോയി തുടങ്ങിയിരുന്നു.... വസന്തി അത് കണ്ടു ...

പത്തറുപത്തഞ്ച് കിലോ തൂക്കമുള്ള തന്റെ കൊച്ചമ്മയെ ചുരുട്ടിക്കൂട്ടി കൊണ്ടുപോകുന്ന റഫീക്കിന്റെ ശരീരത്തിൽ ഒന്ന് നോക്കി ഉശിരനായ ഒരു ചെറുപ്പക്കാരൻ തന്നെ ഒരു തളർച്ചയും ഇല്ല കിതപ്പ് അവനെ ബാധിച്ചിട്ട് പോലുമില്ല ... അടുത്തുണ്ടായ വസന്തിയോട് സൗണ്ട് കുറച്ചുകൊണ്ട് റഫീഖ് ചോദിച്ചു മതിയോ ...പോരാ അണ്ഡം കീറണം എന്നായിരുന്നു വസന്തിയുടെ മറുപടി…. ചാവാറായ കൊച്ചമ്മയോട് അവൾക്ക് ഒരു ദയവുമുണ്ടായിട്ടില്ല അവൾക്ക് സുഖിക്കണം അത്ര മാത്രമേ വസന്തകിപ്പോൾ ഉള്ളു...