Chapter Title : സൈനുന്റെ കൂടെ പാത്തുമ്മാന്റെ കാട്ടിലേക്ക് [Pareed Pandari]

മോൻ കരയുന്നോ പണ്ടും ഇങ്ങനാ പെട്ടെന്ന് കരയും അപ്പൊ പാല് തന്നു ഉറക്കും അതൊക്കെ ഓർക്കുമ്പോഴാ മക്കൾ ഇത്രേം വലുതായത് അറിയുന്നത്. പാത്തുമ്മ എന്നെ ഉറക്കി തരോ പഴയപോലെ അമ്പടാ കളിയാക്കുന്നോ കളിയാക്കിയതല്ല കാര്യമായിട്ടാണ്. തുടരും... മലപ്പുറത്ത് ഒരു വലിയ കുടുബത്തിലാണ് ഞാൻ ജനിച്ചത് അഹമ്മദാജിയുടെയും കദീജുമ്മയുടെയും 4 മക്കളിൽ ഇളയവനായ അബ്‌ദുൽഖദ്റിന്റെയും താഹിറായുടേം മകനായി ജനിച്ചു. എനിക്ക് 3 വയസ്സുള്ളപ്പോൾ ഉമ്മയും ഉപ്പയും മദിരാസിൽ ഒരു കാർ അപകടത്തിൽ മരണപെട്ടു. അതിന് ശേഷം എന്നെ നോക്കുന്നത് വെല്ലുമ്മയും വെല്ലുപ്പയും ഉപ്പാക്ക് 3 പെങ്ങന്മാരായിരുന്നു എല്ലാവരും നിക്കാഹ് കഴിഞ്ഞു അവരവരുടെ വീട്ടിൽ ഉപ്പാന്റെ മരണത്തിനു ശേഷം വെല്ലുപ്പ തളർന്നു കിടപ്പിലായി 65 വയസ്സ് ഉണ്ടായിരുന്നു വെല്ലുമ്മയ്ക്ക് 50 വയസ്സ് വീട്ടിലെ ജോലിക്കാരി പാത്തുമ്മയാണ് എന്റെ കാര്യങ്ങൾ നോക്കുന്നത്. അമ്മായിമാർ ഇടക്ക് വന്നു പോകും എനിക്ക് 8 വയസ്സായപ്പോൾ വെല്ലുപ്പ മരിച്ചു മരിക്കുന്നതിന് മുമ്പ് സ്വത്തുക്കളെല്ലാം എന്റെ പേരിലേക്ക് എഴുതി എനിക്ക് പ്രായപൂർത്തിയായാൽ എനിക്ക് സ്വത്തുക്കൾ കിട്ടുന്ന രീതിയിൽ എഴുതിച്ചു അതിൽ പിന്നെ അമ്മായിമാർക്ക് എന്നോട് വലിയ സ്നേഹമാണ് മത്സരിച്ചു സ്നേഹിക്കും 3 ആളും. എനിക്ക് 16 വയസ്സ് ഞാൻ പത്താം ക്ലാസ്സിൽ പഠിക്കുമ്പോൾ വെല്ലുമ്മയും കിടപ്പിലായി പിന്നെ വീട്ടിൽ പാത്തുമ്മയും മകൾ സൈനു 15 വയസ്സ് 5ആം ക്ലാസ്സ്‌ വരേം പോയൊള്ളു. പിന്നെ പറമ്പിലെ പണിക്കാര് ഡ്രൈവർ എല്ലാം കൂടി 4 പേര് വേറെയുമുണ്ട്. വെല്ലുമ്മയ്ക്ക് ഇപ്പോൾ ഓർമയില്ല കണ്ടാൽ ആരേം മനസ്സിലാകില്ല കിടപ്പ് തന്നെ ഇപ്പൊ മരിക്കും ഇപ്പൊ മരിക്കും എന്നപോലെ. പാത്തുമ്മയാണ് എല്ലാ കാര്യങ്ങളും