Chapter Title : സൈനുന്റെ കൂടെ പാത്തുമ്മാന്റെ കാട്ടിലേക്ക് [Pareed Pandari]

ഡിഗ്രീക്ക് ചേർന്നു ആ ഇടക്ക് വെല്ലുമ്മ മയ്യത്തായി അതിൽ പിന്നെ വീട്ടിൽ അമ്മായിമാരെ കൊണ്ട് ബഹളം എല്ലാവരും വന്നിട്ട് പോയിട്ടില്ല എനിക്ക് അവരെ കണ്ടാലേ കലി കയറും 3പേർക്കും 3 മക്കളുണ്ട് എന്നേലും 2 വയസിനു മുകളിൽ 3 താഴെ 3 പെണ്മക്കൾ പിന്നെ ചെറിയ ആൺകുട്ടികൾ ഞാനടക്കം 10 പേരക്കുട്ടികൾ. 3 എണ്ണത്തിൽ ഏതെങ്കിലും എന്റെ തലയിൽ വെക്കണം അവർക്ക് അതിനാ അവർ സ്നേഹിച്ചു കൊല്ലുന്നത്.വെക്കേഷന് കഴിഞ്ഞു അവർ പോയി. ക്ലാസ്സ്‌ തുടങ്ങി നാടകർക്കൊക്കെ വലിയ ബഹുമാനമാണ് എന്നോട് ഞങ്ങളുടെ പറമ്പിലും പാടത്തും മില്ലിലുമൊക്കെയായി 100ഇൽ പരം ആളുകൾ പണിക്കുണ്ട്. അത് കൊണ്ട് തന്നെ നാട്ടുകാരുടെ സ്നേഹത്തിനും കുറവില്ല. കോളേജ് പഠനം തുടങ്ങി പുതിയ കൂട്ട്കാർ പതിയെ ശബ്ദം വലിയ ആളുകളുടെ ആയപോലെ ചിന്തകൾ മാറി മീശ മുളച്ചു വാണമടി പുസ്തക വായന തുണിയില്ലാതെ ചിത്രങ്ങൾ കാണുന്നതൊക്കെ ഒരു ഹരമായി മാറി.

ടീച്ചറെ വേറെ രീതിയിൽ കണ്ടു തുടങ്ങി പഠനം ഒരു രീതിയിലും മുന്നോട്ട് പോകില്ലന്നായി എന്നാലും പോകും അവിടേക്ക്. അങ്ങനെയിരിക്കെ സൈനുന്റെ നിക്കാഹ് ഉറച്ചു അടുത്ത ഞായറാഴ്ച നിക്കാഹ് എന്നോട് പാത്തുമ്മ പറഞ്ഞു. എനിക്ക് നിക്കാഹിനു മുമ്പ് അവളുമായി എന്തെങ്കിലൊക്കെ ചെയ്യണമെന്നുണ്ട് പക്ഷെ എങ്ങനെ ഞാൻ ആലോചിച്ചു.എന്നും വൈകിട്ട് 6 മണിയാകുമ്പോൾ കുളത്തിൽ കുളിക്കാൻ പോകും തോർത്തും സോപ്പും എടുത്തു സൈനു പിന്നാലെ വരും ഇന്ന് കുളിക്കാൻ ഇറങ്ങുമ്പോ പാത്തുമ്മ : കുഞ്ഞോനേ മഴക്കോളുണ്ട് ഇന്ന് പോണോ. അത് സാരമില്ല പോയിട്ട് വരാം പാത്തുമ്മ : മഴ പെയ്താൽ ഷെഡിൽ കയറി നിൽക്ക് മഴ തോർന്നിട്ടു വന്നമതി 2 ആളും ശെരി ഉമ്മ സൈനു പറഞ്ഞു ഞങ്ങൾ പോയി അവൾ പടിയിൽ ഇരുന്നു ഞാൻ ഇറങ്ങി. എന്താ സൈനു അന്റെ നിക്കാഹ് ആണെന്ന് കേട്ടു അഹ് അതേലോ ഇക്കനോട് ഉമ്മ പറഞ്ഞില്ലേ അഹ് പറഞ്ഞു ഇയ്യ് നിക്കാഹ് കഴിഞ്ഞു പോയാൽ എന്നെ മറക്കോ അതെന്താ ഇപ്പോ അങ്ങനെ ചോയ്ക്കാൻ ഒന്നുല്ല ഇയ്യ് പോകുമ്പോ എനിക്കെന്താ തരുന്നേ. എനിക്കല്ലേ സമ്മാനം തരേണ്ടത് ഞാൻ ഇക്കാക്ക് എന്തിനാ തരുന്നേ.