Chapter Title : സലീംക്കന്റെ കൃഷി ഇടം ദേവന്റെയും 2 [Chedhan]

ആയിരുന്നു, മകളായിരുന്നു.

ഇരുവരുടെയും ആകെ ഉള്ള ഒരു പൊന്നു മോൻ, ഇപ്പൊ കാണാ മറയത് ഒരു പ്രവാസി ആയി കഴിയുന്നു.

സുഹറത്ത സലീം ഇക്കാനേ കെട്ടി പിടിച്ചു,ആ ചുമലിൽ തല താഴ്ത്തി കിടന്നു.

നല്ല തണുത്ത കാറ്റടിച്ചു , ആകാശത്തു നിന്നും മഴ ചാറ്റൽ അടിച്ചു വീശി , കൂര കൂരി ഇരുട്ടിൽ അവർ ആ നാട്ടുപാതയിലൂടെ ബൈക്കിൽ സാവധാനം വീട്ടിലേക് പോയി.

വീട്ടിൽ എത്തുന്നത് വരെ ആ സിനിമയിലെ ഗാനങ്ങൾ ഇരുവരുടെയും കാതിൽ മുഴങ്ങി.

���പ്രിയനേ ... പ്രിയനേ ... പ്രിയനേ ... പ്രിയനേ ...ഓ���

���ഈ വരികൾ നീ വായിക്കുവാൻ എഴുതുന്നതാണേ

രാപ്പകലുടയോനായോന്റെ നാമമോതി പ്രേമത്താലേ���

നീ ഇല്ലാ മണിയറയുള്ളിൽ ഞാൻ അല്ലേ മഖ്ബറയുള്ളിൽ���

���നീ ഉള്ളോരായിരുളറയിൽ ഞാൻ ഇല്ലെ ... തീയായി ...

���കുളിരുമ്പോൾ ചൂടേകാൻ തളരുമ്പോൾ കൂട്ടേകാൻ

പ്രിയനേ ഇനി നോവുമ്പോ പൂമേനി തലോടാനായ്

മുറിവെല്ലാം മായ്ക്കാനായ് പൂങ്കവിളിൽ മുത്താനായ്���

���കണ്ണേ കണ്ണടയല്ലേ കരുണാമയനായോന്റെ

കണ്ണിന്റെ കുളിരല്ലേ���

���നാരി ഞാനിതീ മേനി മാരാ നിൻ മനതാരിൽ മരമാക്കി

കായായി പൂവായി കൂടായി കിളിയായി

മൊഴിയായി പഴമായി���

���വേരാഴം വന്നൂ നീ കാതൽ തന്നു പുതുപൂക്കൾ തന്നു

ഋതുക്കൾ കാവൽ നിന്നു���

���നീ പോയരം പൂ വാടി പൂവാടി മരുവായി

പോരൂ മാരാ ... വീടണയൂ മാരാ ...

കുളിരുമ്പോൾ ചൂടേകാൻ തളരുമ്പോൾ കൂട്ടേകാൻ

പൊരിയ്നേ ഇനി നോവുമ്പോ പൂമേനി തലോടാനായ്

മുറിവെല്ലാം മായ്ക്കാനായ് പൂങ്കവിളിൽ മുത്താനായ്���

���കണ്ണേ കണ്ണടയല്ലേ കരുണാമയനായോന്റെ

കണ്ണിന്റെ കുളിരല്ലേ���

തുടരും..,