Chapter Title : സലീന 7 [SAiNU]

രണ്ടിനും ഡോക്ടർ ആകാൻ പറ്റാത്തതിന്റെ അസൂയ.

ഒരസൂയയും ഇല്ല ഉമ്മ.

ദേ നോകിയെ ആ കിടക്കുന്ന മൊതല് താത്താനെ കെട്ടിയിരുന്നില്ലേൽ.

ഹ്മ്മ് മതി മതി..

ഞങ്ങൾക്ക് ഒരു സഹോദരന്റെ കുറവ് ഉണ്ടായിരുന്നു ഉമ്മാ അത് ആ മൊതലാ തീർത്തു തന്നെ..

പിന്നെന്താ ഉമ്മ ഞങ്ങക്ക് പറഞ്ഞൂടെ..

ദേ പറഞ്ഞോണ്ടിരുന്നാൽ അവര് വരുമ്പോളേക്കും ഒന്നും ആകില്ല കേട്ടോ.

ആ അത് മറന്നു. എന്നാ വാ ഷെമി നമുക്ക് അതിലേക്കു കടക്കാം..

ഹ്മ്മ് ഉമ്മ ഇവനെ പിടിച്ചേ എന്ന് പറഞ്ഞോണ്ട് ഷെമി ചെറുതിനെ സലീനയുടെ ഉമ്മയുടെ അടുത്തേക്ക് നീട്ടി.

പക്ഷെ വാങ്ങിയത് ഉമ്മയായിരുന്നു..

ഉമ്മക്ക് കുഞ്ഞുങ്ങൾ എന്ന് വെച്ചാൽ അത്രയും ജീവനാ...

അവൻ ഉമ്മയുടെ മടിയിൽ ഇരുന്നു കളിക്കുന്നതും നോക്കി ഞാൻ മുകളിലേക്കു പോയി.

മുകളിൽ റൂമിലെത്തിയതും ബെഡിലേക്ക് ചാടി കൊണ്ട് മൊബൈൽ എടുത്തു നല്ല കേൾക്കാൻ സുഖമുള്ള പഴയ പാട്ടുകൾ വെച്ചു ഹെഡ് ഫോണും കുത്തി മലർന്നു കിടന്നു..

പുറത്തേക്ക് നോക്കിയപ്പോ വാനം എല്ലാം ഇരുട്ടി ആകെ ഒരു ഇരുട്ട് നിറഞ്ഞ പോലെ തോന്നി.

പെട്ടെന്ന് ഇടിയുടെ സൗണ്ട് കേട്ടു ഞാൻ ജനൽ അടച്ചോണ്ട് വന്നിട്ട് കിടന്നു..

അപ്പോഴും കാതിലെ കുന്ത്രാണ്ട എടുക്കാതെ ആ പാട്ടിൽ ലയിച്ചെങ്ങിനെ കിടന്നു.

പെട്ടെന്ന് ആരോ ഡോർ തുറന്നു അകത്തേക്ക് വന്നു.

ഞാൻ നോക്കുമ്പോ സലീന.

ഞാൻ കൈകൊണ്ടു എന്താ എന്ന് ചോദിച്ചു.

അവൾ എന്തോ പറയുന്നുണ്ട് കാതിൽ വീയുന്ന അനശ്യാര വരികൾ കൊണ്ട് അവൾ പറയുന്നത് ഒന്നും കേൾക്കാൻ പറ്റുന്നില്ല..

ഞാൻ വീണ്ടും എന്താ എന്ന് കൈകുല്ക്കി ചോദിച്ചു.

ആഹാ അപ്പൊ ഇതാണ് കാരണം എന്ന് പറഞ്ഞോണ്ട് അവൾ എന്റെ കാതിലെ വിലകൂടിയ ഹെഡ് ഫോൺ പിടിച്ചു വലിച്ചെറിഞ്ഞു..

രണ്ടു കഷ്ണമായി കിടക്കുന്ന എന്റെ ഹെഡ്‍ഫോണിലേക്ക് നോക്കി നെടുവീർപ്പെടാനേ എനിക്ക് സാധിച്ചുള്ളൂ.

ഞാൻ തലയുയർത്തി സലീനയെ ഒന്നു നോക്കി.

അവൾ ആകെ എന്തോപോലെ നിന്നുപോയി.

അവൾ ആലോചിക്കാതെ ചെയ്തു പോയതാണെന്ന് അവളുടെ നിൽപ് കണ്ടപ്പോ തന്നെ എനിക്ക് മനസ്സിലായി.

അതിന്റെ കൂടെ എന്റെ നോട്ടം കൂടെ ആയപ്പോൾ അവളുടെ കണ്ണു നിറയുന്നത് കണ്ടു.