Chapter Title : സലീന 8 [SAiNU]

കൊണ്ടിരുന്നു.

മകളുടെ ബഹളവും ഞങ്ങളുടെ ബഹളവും ഒക്കെയായി വല്ലാത്ത ഒരു അവസ്ഥയായിരുന്നു.

ഞാൻ ചിന്തിച്ചിരിക്കുന്നത് കണ്ടിട്ട് ഉമ്മ എന്നെ നോക്കി എന്താ മോനെ നീ ഇങ്ങിനെ ആലോജിക്കുന്നെ.

അതുമ്മ ഞാൻ ആലോചിച്ചത് മറ്റൊന്നുമല്ല. വര്ഷങ്ങള്ക്കു മുന്നേ ഉള്ള ഈ വീടും നമ്മളെയും കുറിച്ചാലോചിച്ചതാ

അതെന്താ മോനെ.

അത് ഉമ്മ വലിയൊരു വീടും നമ്മള് രണ്ടാളും ഒറ്റയ്ക്ക് സംസാരവുമില്ല കളിയുമില്ല ചിരിയുമില്ല അതോർത്തു പോയതാ ഉമ്മ.

അന്ന് നമ്മള് രണ്ടാളും മാത്രമല്ലെയാണ്ടായിരുന്നുള്ളൂ.

നീ ആണെങ്കിൽ എപ്പോഴും കളിയും പടിത്തവും ആയി നടക്കും ഞാൻ ആണേൽ നിസ്കാരവും ഓത്തും ആയിട്ടും. ഇപ്പൊ അങ്ങിനെയാണോ എന്റെ മക്കളും മോളും ഒക്കെ ആയില്ലേ പിന്നെ ഇവരൊക്കെ ഇല്ലേ അതാ.

ഹ്മ്മ് ശരിയാ ഉമ്മാ.

ഇപ്പോയാ ഈ വീട് ഒരു ആളനക്കവും ബഹളവും ഒക്കെ അറിഞ്ഞേ അല്ലേ ഉമ്മാ.

ഇപ്പൊ നിനക്ക് സന്തോഷം ആയില്ലെ.

ഹോ പറയുന്നത് കേട്ടാൽ തോന്നും ഉമ്മാക്ക് സന്തോഷം ഇല്ല എന്ന്.

ഉമ്മാക്ക് ഇനി ഇതിലും വല്യ സന്തോഷം എന്താ വേണ്ടേ.

നിന്റെ മക്കളെയും കണ്ട് മരിക്കാല്ലോ മോനെ.എന്ന് പറഞ്ഞപ്പോ ഉമ്മാടെ കണ്ണ് നിറഞ്ഞിരുന്നു.

അയ്യേ അതിനെന്തിനാ ഉമ്മ കരയുന്നെ സന്തോഷിക്കുകയല്ലേ വേണ്ടേ.

എന്റെ മോള് ഇപ്പൊ എന്ന് പറഞ്ഞു വിതുമ്പിയ ഉമ്മയെ ചേർത്ത് പിടിച്ചോണ്ട് സലീനയും സെമിയും നിന്നു കൂടെ സെബിയും.

ഉമ്മാക്ക് ഒരു മോളെ നഷ്ടപെട്ടെങ്കിൽ എന്താ ഉമ്മാ അതിന് പകരം മൂന്ന് പെൺമക്കൾ ഇല്ലേ ഉമ്മാ എന്ന് പറഞൊണ്ട് സലീനയും കരഞ്ഞു.

അതിന് നീയെന്തിനാ കരയുന്നെ പെണ്ണെ.എന്നുള്ള എന്റെ ചോദ്യം കേട്ട്.

എന്റെ ഉമ്മ കരഞ്ഞാൽ